Psyche
alle pijlers
IJskonijn
donderdag 24 april 2014 om 12:52
Ik sprak met een vriendin van me over het tonen van empathie, nou mis ik kennelijk dat gedeelte in mijn karakter. Ik heb vaker gehoord dat ik niet erg empathisch ben. Echter, ik heb voor mijn gevoel het idee dat ik eerder realistisch ben dan dat het een gebrek aan empathie is. Maar ik begrijp dat ik mensen hierdoor tegen het hoofd kan stoten, ik zou alleen niet weten hoe ik mezelf in een ander zou moeten verplaatsen.
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
donderdag 24 april 2014 om 17:17
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 17:09:
[...]
Nee. Ik ben heel stoïcijns en ik vind dat oprecht jammer. Ik ben nooit overdreven blij of enthousiast. Ik ben weleens jaloers op mensen die dat kunnen tonen.Als ik jou was zou ik hier toch eens serieus mee aan de slag gaan. Als je het zo allemaal wel prima vond was het een ander verhaal maar ik lees in je posts iemand die geblokkeerd is naar aanleiding van gebeurtenissen in het verleden. En daar kan je wat aan doen. Het zou jammer zijn als je de rest van je leven doorbrengt op een soort eilandje terwijl je het eigenlijk best anders zou willen zien.
[...]
Nee. Ik ben heel stoïcijns en ik vind dat oprecht jammer. Ik ben nooit overdreven blij of enthousiast. Ik ben weleens jaloers op mensen die dat kunnen tonen.Als ik jou was zou ik hier toch eens serieus mee aan de slag gaan. Als je het zo allemaal wel prima vond was het een ander verhaal maar ik lees in je posts iemand die geblokkeerd is naar aanleiding van gebeurtenissen in het verleden. En daar kan je wat aan doen. Het zou jammer zijn als je de rest van je leven doorbrengt op een soort eilandje terwijl je het eigenlijk best anders zou willen zien.
donderdag 24 april 2014 om 17:22
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:13:
omdat ik niet weet wat de juiste woorden zijn om te zeggen.Als je niet weet wat je moet zeggen, zeg dan gewoon : Ik weet niet wat ik moet zeggen., of zeg helemaal niets.
De vragen die jij daarnet naar aanleiding van het overlijden van een kind stelde zijn dus echt geen aanrader. Je komt hier om te vragen hoe jij dit met jezelf kan aanpakken en vervolgens krijgen wij hier vrolijk een onderdompeling in jouw benadering. Een benadering waarvan iemand in IRL je al heeft gezegd dat het niet zo prettig overkomt.
Wat wil je nou eigenlijk met dit topic? Iets leren snappen en wellicht veranderen of voor jezelf bewijzen dat jouw aanpak wel prima is?
omdat ik niet weet wat de juiste woorden zijn om te zeggen.Als je niet weet wat je moet zeggen, zeg dan gewoon : Ik weet niet wat ik moet zeggen., of zeg helemaal niets.
De vragen die jij daarnet naar aanleiding van het overlijden van een kind stelde zijn dus echt geen aanrader. Je komt hier om te vragen hoe jij dit met jezelf kan aanpakken en vervolgens krijgen wij hier vrolijk een onderdompeling in jouw benadering. Een benadering waarvan iemand in IRL je al heeft gezegd dat het niet zo prettig overkomt.
Wat wil je nou eigenlijk met dit topic? Iets leren snappen en wellicht veranderen of voor jezelf bewijzen dat jouw aanpak wel prima is?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 24 april 2014 om 17:34
Je klinkt precies als mijn autistische neefje, misschien toch eens laten testen?
Herken je wel emoties? Dan is het simpel: ik zie dat je verdrietig/boos bent, wat rot voor je, heel veel sterkte.
In jouw geval zou ik verder niks meer zeggen, je maakt er geen vrienden mee.
Herken je wel emoties? Dan is het simpel: ik zie dat je verdrietig/boos bent, wat rot voor je, heel veel sterkte.
In jouw geval zou ik verder niks meer zeggen, je maakt er geen vrienden mee.
Erger je niet, maar verbaas je!
donderdag 24 april 2014 om 17:45
TO, had jij misschien ouders die trots waren op het feit dat ze flink waren, misschien zelf erg onhandig waren met emoties en ook trots waren op hun kinderen die geen huilebalkjes waren? Want dan kan het zijn dat je die goedkeuring voor het flink-zijn van hen over hebt genomen. En als je bij hen niet terecht kan heb je uiteraard niets aan je tranen, die slik je dan maar in.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 24 april 2014 om 18:24
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 12:52:
Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Tuurlijk kun je alles weerleggen, want heel rationeel gezien is het leven gewoon het leven, waarin van alles gebeurt..leuk en niet leuk. Relativeren kun je het noemen, maar ik kan me voorstellen dat anderen dit opvatten als wegwuiven van emoties, alsof het er niet toe doet. Natuurlijk weet iemand dat minder leuke dingen gebeuren, maar dat doet niet af aan het feit dat het iets betekent voor iemand, voor iemands gevoel, voor zijn of haar toekomst, voor zijn of haar eigenwaarde, voor zijn of haar situatie.
Mijn tip, verder kijken dan je neus lang is. Relativeren is 1 ding, voelen is een heel ander iets.
Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Tuurlijk kun je alles weerleggen, want heel rationeel gezien is het leven gewoon het leven, waarin van alles gebeurt..leuk en niet leuk. Relativeren kun je het noemen, maar ik kan me voorstellen dat anderen dit opvatten als wegwuiven van emoties, alsof het er niet toe doet. Natuurlijk weet iemand dat minder leuke dingen gebeuren, maar dat doet niet af aan het feit dat het iets betekent voor iemand, voor iemands gevoel, voor zijn of haar toekomst, voor zijn of haar eigenwaarde, voor zijn of haar situatie.
Mijn tip, verder kijken dan je neus lang is. Relativeren is 1 ding, voelen is een heel ander iets.
donderdag 24 april 2014 om 18:25
donderdag 24 april 2014 om 18:30
donderdag 24 april 2014 om 20:38
quote:Annapicobella schreef op 24 april 2014 @ 18:30:
Hoe merk je dat je last hebt van jouw kijk op zaken? Op mij kom je als een soort vrouwelijke Mr. Spock over. Maar die was dan ook maar half mens.
Emoties voelen en ervaren hoort bij mens-zijn. Maakt je niet slechter of zwakker. Gewoon mens.
pfff wil het toch ff voor to opnemen,
de vergelijking met dr spock vind ik ook kwetsend...dus als je een minder ontwikkeld gevoelsleven hebt dan ben je een soort alien???
zeg je dat ook tegen ouders die net een diagnose asperger/autisme van hun kind hebben gekregen??? zijn dat ook mini-spockjes?? hier spreekt ook weinig empathie uit, net dat wat TO wordt verweten.
volgens mij zijn de veroordelaars hier gewoon bang voor mensen die een beetje anders zijn. niet iedereen heeft een even duidelijk ontwikkeld gevoelsleven, wat de oorzaak daar ook van moge zijn.
Hoe merk je dat je last hebt van jouw kijk op zaken? Op mij kom je als een soort vrouwelijke Mr. Spock over. Maar die was dan ook maar half mens.
Emoties voelen en ervaren hoort bij mens-zijn. Maakt je niet slechter of zwakker. Gewoon mens.
pfff wil het toch ff voor to opnemen,
de vergelijking met dr spock vind ik ook kwetsend...dus als je een minder ontwikkeld gevoelsleven hebt dan ben je een soort alien???
zeg je dat ook tegen ouders die net een diagnose asperger/autisme van hun kind hebben gekregen??? zijn dat ook mini-spockjes?? hier spreekt ook weinig empathie uit, net dat wat TO wordt verweten.
volgens mij zijn de veroordelaars hier gewoon bang voor mensen die een beetje anders zijn. niet iedereen heeft een even duidelijk ontwikkeld gevoelsleven, wat de oorzaak daar ook van moge zijn.
I GOT A GIRL THAT KEEPS ME WAITING
donderdag 24 april 2014 om 20:43
Ik denk meestal de dingen die TO zegt, zeker als het uitgaat met een relatie denk ik ach die dingen gebeuren, daar kom je wel weer overheen. Maar probeer dan toch iets te zeggen van, wat rot voor je of vind het echt erg voor je maar uiteindelijk komt het wel weer goed.
Een beetje standaard gelul maar vaak waarderen mensen het wel op zo'n moment
Een beetje standaard gelul maar vaak waarderen mensen het wel op zo'n moment
zaterdag 26 april 2014 om 13:38
Ik vind die superempatische mensen een verschrikking!
Je aanraken en/of je vast willen houden, dat accepteer ik alleen van mensen waar ik heel vertrouwd mee ben. Anders vind ik het al snel overdreven en irriteert het eerder, al die compassie.
De ene vindt het heerlijk, al dat medeleven, de ander vindt een hoofdknikje bij wijze van genoeg.
Je aanraken en/of je vast willen houden, dat accepteer ik alleen van mensen waar ik heel vertrouwd mee ben. Anders vind ik het al snel overdreven en irriteert het eerder, al die compassie.
De ene vindt het heerlijk, al dat medeleven, de ander vindt een hoofdknikje bij wijze van genoeg.
zaterdag 26 april 2014 om 13:48
quote:kerol schreef op 24 april 2014 @ 13:05:
[...]
Een sterfgeval weerleggen? Een ontslag weerleggen? Een relatiebreuk weerleggen??
Het zijn helemaal geen zaken die om weerlegging vragen, het is ueberhaupt idioot om dit soort zaken te gaan weerleggen. Ik snap niet eens wat je eraan probeert te weerleggen, ik snap niet hoe je het in je bolle kop haalt om ueberhaupt een poging te doen om verdriet te gaan weerleggen. Als ik jou dit tegen een geliefde van mij zou horen betogen bij een sterfgeval, zou ik vanaf dat moment een onweerlegbare afkeer van je hebben. Wat een idiote karaktertrek, om het verdriet van een ander te gaan bagatelliseren. Het dient geen doel, het is overbodig, het is pijnlijk.Dit dus..
[...]
Een sterfgeval weerleggen? Een ontslag weerleggen? Een relatiebreuk weerleggen??
Het zijn helemaal geen zaken die om weerlegging vragen, het is ueberhaupt idioot om dit soort zaken te gaan weerleggen. Ik snap niet eens wat je eraan probeert te weerleggen, ik snap niet hoe je het in je bolle kop haalt om ueberhaupt een poging te doen om verdriet te gaan weerleggen. Als ik jou dit tegen een geliefde van mij zou horen betogen bij een sterfgeval, zou ik vanaf dat moment een onweerlegbare afkeer van je hebben. Wat een idiote karaktertrek, om het verdriet van een ander te gaan bagatelliseren. Het dient geen doel, het is overbodig, het is pijnlijk.Dit dus..
zaterdag 26 april 2014 om 13:53
quote:dubbeltje4 schreef op 26 april 2014 @ 13:38:
Ik vind die superempatische mensen een verschrikking!
Je aanraken en/of je vast willen houden, dat accepteer ik alleen van mensen waar ik heel vertrouwd mee ben. Anders vind ik het al snel overdreven en irriteert het eerder, al die compassie.
.
En als je moeder/ zus /beste vriendin, als je vent net twee tellen geleden uit je leven is gelopen, nou tegen je zegt " ja, joh, er zijn zoveel mensen die uit elkaar gaan. Waar er twee kijven hebben er twee schuld. Er komt wel weer een nieuwe vriend in je leven, hoor " , dan vind jij dat prima?
Dat je de nicht van de vriendin van je overburen niet om je nek wilt hebben als je in scheiding ligt, dat snap ik best. Maar daar hebben we het hier helemaal niet over.
Ik vind die superempatische mensen een verschrikking!
Je aanraken en/of je vast willen houden, dat accepteer ik alleen van mensen waar ik heel vertrouwd mee ben. Anders vind ik het al snel overdreven en irriteert het eerder, al die compassie.
.
En als je moeder/ zus /beste vriendin, als je vent net twee tellen geleden uit je leven is gelopen, nou tegen je zegt " ja, joh, er zijn zoveel mensen die uit elkaar gaan. Waar er twee kijven hebben er twee schuld. Er komt wel weer een nieuwe vriend in je leven, hoor " , dan vind jij dat prima?
Dat je de nicht van de vriendin van je overburen niet om je nek wilt hebben als je in scheiding ligt, dat snap ik best. Maar daar hebben we het hier helemaal niet over.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 26 april 2014 om 16:12
quote:dubbeltje4 schreef op 26 april 2014 @ 14:10:
Nou en?
Dan heb je waarschijnlijk een broer,andere zus, vader, goede buur die wel empathisch reageert.Of niet. Ik denk dat er meer mensen zijn zoals Dubbeltje. En dat veel mensen ook niet altijd weten wat ze moeten zeggen of doen bij overlijden, ziekte etc. en regelmatig het hen ook niets interesseert.
Nou en?
Dan heb je waarschijnlijk een broer,andere zus, vader, goede buur die wel empathisch reageert.Of niet. Ik denk dat er meer mensen zijn zoals Dubbeltje. En dat veel mensen ook niet altijd weten wat ze moeten zeggen of doen bij overlijden, ziekte etc. en regelmatig het hen ook niets interesseert.
zaterdag 26 april 2014 om 16:20
De essentie ligt dus in wat je zelf zou willen met empathie. Neem nou dit filmpje dat in principe een emo-gedrochtje is maar toch... De essentie van wat empathie kan betekenen voor zomaar mensen maakt dit filmpje wel helder
http://brekend.nl/2014/04 ... eclame-is-hartverwarmend/
http://brekend.nl/2014/04 ... eclame-is-hartverwarmend/
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 26 april 2014 om 18:01
zaterdag 26 april 2014 om 18:13
@Dubbeltje, jij wilt dat dus alleen krijgen van mensen die erg dichtbij jou staan en alleen op een bepaalde manier.
En ik vind ook dat mensen die dichtbij staan daar meer mee van doen te hebben.
Maar niet iedereen heeft mensen die hen nabij staan, voor hen willen of kunnen zorgen, dus een bepaalde empathisch systeem van mensen die dat wel willen doen is hierbij wel noodzakelijk.
Omdat je niemand helemaal kunt laten creperen van de pijn en desolaatheid in een maatschappij waarin we wel degelijk vanalles meevoelen en er vaak wat aan kunnen doen.
Als je het zelf moeilijk hebt en met jezelf bezig bent is dat wel een stuk moeilijker, zoals ik voor TO ook al aangaf. Maar dat is iets anders dan een ander helemaal niet serieus meer nemen en op voorhand schofferen dat hun problemen niets voorstellen. Dat kan je doen als je weet dat zij jóu niet helpen of serieus nemen en dat sommigen dat wel kunnen zoals de vrouw wiens kinderen door haar exman werden vermoord is knap maar dat zijn uitersten.
En ik vind ook dat mensen die dichtbij staan daar meer mee van doen te hebben.
Maar niet iedereen heeft mensen die hen nabij staan, voor hen willen of kunnen zorgen, dus een bepaalde empathisch systeem van mensen die dat wel willen doen is hierbij wel noodzakelijk.
Omdat je niemand helemaal kunt laten creperen van de pijn en desolaatheid in een maatschappij waarin we wel degelijk vanalles meevoelen en er vaak wat aan kunnen doen.
Als je het zelf moeilijk hebt en met jezelf bezig bent is dat wel een stuk moeilijker, zoals ik voor TO ook al aangaf. Maar dat is iets anders dan een ander helemaal niet serieus meer nemen en op voorhand schofferen dat hun problemen niets voorstellen. Dat kan je doen als je weet dat zij jóu niet helpen of serieus nemen en dat sommigen dat wel kunnen zoals de vrouw wiens kinderen door haar exman werden vermoord is knap maar dat zijn uitersten.
zaterdag 26 april 2014 om 18:15
quote:Paekzwart schreef op 26 april 2014 @ 16:12:
[...]
Of niet. Ik denk dat er meer mensen zijn zoals Dubbeltje. En dat veel mensen ook niet altijd weten wat ze moeten zeggen of doen bij overlijden, ziekte etc. en regelmatig het hen ook niets interesseert.Joh, in real life barst ik in tranen uit als mensen mij hun ellende vertellen!
[...]
Of niet. Ik denk dat er meer mensen zijn zoals Dubbeltje. En dat veel mensen ook niet altijd weten wat ze moeten zeggen of doen bij overlijden, ziekte etc. en regelmatig het hen ook niets interesseert.Joh, in real life barst ik in tranen uit als mensen mij hun ellende vertellen!
zaterdag 26 april 2014 om 18:22
zaterdag 26 april 2014 om 19:27
quote:Enn schreef op 24 april 2014 @ 13:02:
Maar niet alles hoeft toch direct door jou logisch verklaard te worden? Of zie jij jezelf als degene die de logica in een situatie moet gaan vertellen aan iemand? Iedere gek weet toch dat iemand van 96 niet het eeuwige leven heeft? Welke toegevoegde waarde heeft het dan voor jou om dit te gaan uitleggen als men aangeeft dat er iemand om wie ze geven is overleden?
Misschien dat jij zelf zo bij jouw eigen gevoel kan wegblijven? Misschien om te zorgen dat zij hun gevoelens niet gaan tonen bij jou in de buurt? Misschien om te zorgen dat je niet naar hun gevoelens hoeft te gaan luisteren?+1
Maar niet alles hoeft toch direct door jou logisch verklaard te worden? Of zie jij jezelf als degene die de logica in een situatie moet gaan vertellen aan iemand? Iedere gek weet toch dat iemand van 96 niet het eeuwige leven heeft? Welke toegevoegde waarde heeft het dan voor jou om dit te gaan uitleggen als men aangeeft dat er iemand om wie ze geven is overleden?
Misschien dat jij zelf zo bij jouw eigen gevoel kan wegblijven? Misschien om te zorgen dat zij hun gevoelens niet gaan tonen bij jou in de buurt? Misschien om te zorgen dat je niet naar hun gevoelens hoeft te gaan luisteren?+1
maandag 28 april 2014 om 17:18
maandag 28 april 2014 om 18:26
quote:dubbeltje4 schreef op 28 april 2014 @ 17:18:
[...]
Je hebt overal mensen met lange tenen!Ja Dubbeltje, en vraag je eens af waarom juist jìj ze overal tegenkomt. Je hebt ook mensen die met een vernietigende tred en een ontstellend gebrek aan tact steeds weer een spoor van narigheid achterlaten bij de meer gevoeligen. Ook met ‘beste bedoelingen’ en gebaseerd op ‘eerlijke principes'. Gelukkig dat meesten niet in zo’n troosteloze wereld willen leven.
[...]
Je hebt overal mensen met lange tenen!Ja Dubbeltje, en vraag je eens af waarom juist jìj ze overal tegenkomt. Je hebt ook mensen die met een vernietigende tred en een ontstellend gebrek aan tact steeds weer een spoor van narigheid achterlaten bij de meer gevoeligen. Ook met ‘beste bedoelingen’ en gebaseerd op ‘eerlijke principes'. Gelukkig dat meesten niet in zo’n troosteloze wereld willen leven.
maandag 28 april 2014 om 18:35
Dit was geen goed topic voor mij om te lezen! Ik vind je echt een ontzettende hork. Bah bah! Je zou jou maar als vriendin hebben zeg!
Ik zou je gelijk de deur gewezen hebben, en niet meer terug hoeven komen!!
Wat is het nu voor moeite om medeleven te tonen? 96 jarige opa/oma overleden. "Och meissie wat vervelend voor je. Gecondoleerd"
Ik zou je gelijk de deur gewezen hebben, en niet meer terug hoeven komen!!
Wat is het nu voor moeite om medeleven te tonen? 96 jarige opa/oma overleden. "Och meissie wat vervelend voor je. Gecondoleerd"
