Zwanger
alle pijlers
Bevalling blunders
woensdag 7 oktober 2015 om 10:54
Hallo allemaal,
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
donderdag 8 oktober 2015 om 21:08
Bij de eerste een opium prikje in mijn been gehad voor pijnstilling, toen was ik zo van de wereld dat ik tegen mijn man zei:"pak mijn jas maar, ik heb er genoeg van, we gaan!"
Bij de 2e (3wkn terug), werd ik ingeleid en brak ze mijn vliezen in n onderzoekskamer, toen moest ik al waggelend met een groot spoor achter me aan naar de verloskamer hobbelen (had ondergoed met inlegverband, maar liep er gewoon bij langs ) haha. Halverwege de weeën adviseerde de vk me om te plassen op de wc zodat de weeën mi der pijn zouden doen (werkte echt), weer waggelend met zo'n matje onder mijn kruis geklemd lopen...FLOP! Matje ondersteboven op de grond (zat goed vol al natuurlijk). Last but not least, zeiken om pijnstilling had me 2 paracetamol opgeleverd...ik was al te ver voor wat anders. Ik trapte er nog in ook en dacht dat t zou helpen tijdens de heftige weeën vond t weĺ een ge-wel-di-ge bevalling!
Bij de 2e (3wkn terug), werd ik ingeleid en brak ze mijn vliezen in n onderzoekskamer, toen moest ik al waggelend met een groot spoor achter me aan naar de verloskamer hobbelen (had ondergoed met inlegverband, maar liep er gewoon bij langs ) haha. Halverwege de weeën adviseerde de vk me om te plassen op de wc zodat de weeën mi der pijn zouden doen (werkte echt), weer waggelend met zo'n matje onder mijn kruis geklemd lopen...FLOP! Matje ondersteboven op de grond (zat goed vol al natuurlijk). Last but not least, zeiken om pijnstilling had me 2 paracetamol opgeleverd...ik was al te ver voor wat anders. Ik trapte er nog in ook en dacht dat t zou helpen tijdens de heftige weeën vond t weĺ een ge-wel-di-ge bevalling!
donderdag 8 oktober 2015 om 21:35
Hahaha, geweldig dit! Man vraagt steeds wat er nou zo grappig is.
Tijdens de bevalling van onze eerste heb ik nogal wat pijnstillers en uiteindelijk zo'n pompje gehad. Ik was zo stoned als een garnaal en dacht dat ik op de markt stond om een tafellaken te kopen. ( geen idee waar dat vandaan kwam) . Toen na een uurtje of 2 persen de gynaecoloog mij eindelijk kwam verlossen met een schaar en tang wilde hij zich eerst even netjes voorstellen. Ik heb toen geroepen dat het mij geen k*t kon schelen wat zijn naam was, en dat hij mij eerst moest helpen, kettingzaag of hegeschaar ik vond alles best.
Bij nr 2 ging alles een stuk relaxter en kreeg ik thuis de eerste weeën. Wij hadden een bed op klossen in de kamer omdat ons eigen bed niet op klossen kon,en er weinig ruimte was om het bed. De vk kwam en wilde even checken hoever ik was. Ik klom op het bed en ging liggen,op dat moment kreeg ik een heftige wee, drukte mij in het bed... en ik zakte er door!! De wee was direct weg en ik kreeg vreselijk de slappe lach. VK schrok zich rot! Man en VK moesten nog flink in de weer om mij met weeën en lomp lijf uit de lattenbodem te krijgen.
Tijdens de bevalling van onze eerste heb ik nogal wat pijnstillers en uiteindelijk zo'n pompje gehad. Ik was zo stoned als een garnaal en dacht dat ik op de markt stond om een tafellaken te kopen. ( geen idee waar dat vandaan kwam) . Toen na een uurtje of 2 persen de gynaecoloog mij eindelijk kwam verlossen met een schaar en tang wilde hij zich eerst even netjes voorstellen. Ik heb toen geroepen dat het mij geen k*t kon schelen wat zijn naam was, en dat hij mij eerst moest helpen, kettingzaag of hegeschaar ik vond alles best.
Bij nr 2 ging alles een stuk relaxter en kreeg ik thuis de eerste weeën. Wij hadden een bed op klossen in de kamer omdat ons eigen bed niet op klossen kon,en er weinig ruimte was om het bed. De vk kwam en wilde even checken hoever ik was. Ik klom op het bed en ging liggen,op dat moment kreeg ik een heftige wee, drukte mij in het bed... en ik zakte er door!! De wee was direct weg en ik kreeg vreselijk de slappe lach. VK schrok zich rot! Man en VK moesten nog flink in de weer om mij met weeën en lomp lijf uit de lattenbodem te krijgen.
donderdag 8 oktober 2015 om 21:38
Ik had er echt op gehoopt dat een tweede bevalling makkelijker zou zijn dan de eerste, maar bij mij was het een exacte kopie. Toen ik persweeën kreeg vond ik het genoeg. Bij de eerste had dit bijna 3 uur geduurd. Ik heb mijn benen dichtgedaan en gezegd: "deze komt er niet. Ik wil niet weer zo lang persen."Terwijl ik de volgende perswee wegpufte hebben ze enorm op mij moet inpraten om toch door te gaan. En na een halve perswee was het hoofdje er al. Wat ik het bijzonderste vond was dat de verloskundige er na deze discussie zo nuchter bij bleef en totaal niet van haar stuk was en dat zij mij mijn zoontje heeft laten aanpakken bij de volgende wee. Ik heb mijn zoontje dus verder zelf mogen helpen toen het lijfje kwam en op mijn buik mogen leggen. Dat is echt met stip het allermooiste wat ik ook heb mogen doen.
donderdag 8 oktober 2015 om 21:41
Dit is werkelijk de eerste keer dat ik op de zwangerschapspijler kom, want geen kinderen en ook geen plannen in die richting. Maar omdat ik zo verschrikkelijk gelachen heb om de meeste verhalen, bij deze eentje van mijn moeder.
Mijn geboorte schoot niet erg op en mijn vader kreeg na al die uren in het ziekenhuis een beetje honger. Een verpleegkundige kreeg medelijden met hem en zei dat ze een bord eten overhadden dat een van de patienten niet hoefde. Wilde hij dat soms hebben? Dat wilde hij wel. Het was nasi. Mijn moeder gruwelt nog steeds als ze aan de geur denkt.
Toen mijn vader klaar was met eten boog hij zich over mijn moeder heen om te checken hoe het met haar ging. Waarop zij (normaal vriendelijk, beleefd, rustig van aard) uit volle borst brulde: "Waag het GODVERDOMME niet om in mijn gezicht te ademen, KLOOTZAK!"
Hij is er heelhuids uitgekomen, maar mijn vader wordt nog altijd witjes rond zijn neus als dit verhaal wordt opgerakeld. Mijn broer werd een paar jaar later met een spoedkeizersnee gehaald. Mijn vader kwam net op tijd het ziekenhuis binnen rennen om hem geboren te zien worden maar mijn moeder was toen al onder zeil. Mijn vader houdt koppig vol dat dat een bewuste keuze was van het ziekenhuispersoneel, voor de veiligheid van alle betrokkenen
Mijn geboorte schoot niet erg op en mijn vader kreeg na al die uren in het ziekenhuis een beetje honger. Een verpleegkundige kreeg medelijden met hem en zei dat ze een bord eten overhadden dat een van de patienten niet hoefde. Wilde hij dat soms hebben? Dat wilde hij wel. Het was nasi. Mijn moeder gruwelt nog steeds als ze aan de geur denkt.
Toen mijn vader klaar was met eten boog hij zich over mijn moeder heen om te checken hoe het met haar ging. Waarop zij (normaal vriendelijk, beleefd, rustig van aard) uit volle borst brulde: "Waag het GODVERDOMME niet om in mijn gezicht te ademen, KLOOTZAK!"
Hij is er heelhuids uitgekomen, maar mijn vader wordt nog altijd witjes rond zijn neus als dit verhaal wordt opgerakeld. Mijn broer werd een paar jaar later met een spoedkeizersnee gehaald. Mijn vader kwam net op tijd het ziekenhuis binnen rennen om hem geboren te zien worden maar mijn moeder was toen al onder zeil. Mijn vader houdt koppig vol dat dat een bewuste keuze was van het ziekenhuispersoneel, voor de veiligheid van alle betrokkenen
donderdag 8 oktober 2015 om 21:58
Ik vind zwanger zijn superleuk, maar ik ben nogal slecht in bevallen. Mijn kinderen waren ook nogal groot en het paste allemaal niet goed, niet leuk (understatement).
De eerste bevalling was traumatisch, ga hier niet uitwijden waardoor, maar één ding is van belang voor het verhaal: er werd nauwelijks gecommuniceerd door het ziekenhuispersoneel. Er was paniek in de tent, het werd spannend, maar niemand die ons inlichtte over wat er zich nou precies afspeelde. Ik was mede daardoor vokomen de weg kwijt. Dus bij de tweede had ik me voorgenomen om het helemaal anders te doen en de regie volledig in eigen handen te houden.
Daardoor was ik bij de tweede bevalling zeer assertief en stronteigenwijs heb ik de boel vertraagd, omdat ik niet goed wilde liggen (toen ik eenmaal goed lag was kind er in no time ). Daarna moest de nageboorte eruit, maar dat wilde niet echt lukken. Dus ging men op mijn buik duwen, man man, wat deed dat pijn! Denk je dat je alles gehad hebt! Ik was nog steeds in een zeer assertieve modus en in een reflex sloeg ik de vk die op mijn buik aan het duwen was
Drie weken na mij bevalt een vriendin in datzelfde ziekenhuis. Ook zij had geen makkelijke bevallingen en heeft nogal geschreeuwd. Zij verontschuldigde zich voor haar gedrag na afloop van de bevalling. Zegt de verloskundige "Och joh, dat is nog niks, ik had laatst iemand die me sloeg....!"
De eerste bevalling was traumatisch, ga hier niet uitwijden waardoor, maar één ding is van belang voor het verhaal: er werd nauwelijks gecommuniceerd door het ziekenhuispersoneel. Er was paniek in de tent, het werd spannend, maar niemand die ons inlichtte over wat er zich nou precies afspeelde. Ik was mede daardoor vokomen de weg kwijt. Dus bij de tweede had ik me voorgenomen om het helemaal anders te doen en de regie volledig in eigen handen te houden.
Daardoor was ik bij de tweede bevalling zeer assertief en stronteigenwijs heb ik de boel vertraagd, omdat ik niet goed wilde liggen (toen ik eenmaal goed lag was kind er in no time ). Daarna moest de nageboorte eruit, maar dat wilde niet echt lukken. Dus ging men op mijn buik duwen, man man, wat deed dat pijn! Denk je dat je alles gehad hebt! Ik was nog steeds in een zeer assertieve modus en in een reflex sloeg ik de vk die op mijn buik aan het duwen was
Drie weken na mij bevalt een vriendin in datzelfde ziekenhuis. Ook zij had geen makkelijke bevallingen en heeft nogal geschreeuwd. Zij verontschuldigde zich voor haar gedrag na afloop van de bevalling. Zegt de verloskundige "Och joh, dat is nog niks, ik had laatst iemand die me sloeg....!"
Ik ben hier al sinds 2003, maar dat schijnt Viva niet te kunnen weergeven
donderdag 8 oktober 2015 om 22:16
quote:a_nick_is_crini schreef op 08 oktober 2015 @ 21:58:
Ik vind zwanger zijn superleuk, maar ik ben nogal slecht in bevallen. Mijn kinderen waren ook nogal groot en het paste allemaal niet goed, niet leuk (understatement).
De eerste bevalling was traumatisch, ga hier niet uitwijden waardoor, maar één ding is van belang voor het verhaal: er werd nauwelijks gecommuniceerd door het ziekenhuispersoneel. Er was paniek in de tent, het werd spannend, maar niemand die ons inlichtte over wat er zich nou precies afspeelde. Ik was mede daardoor vokomen de weg kwijt. Dus bij de tweede had ik me voorgenomen om het helemaal anders te doen en de regie volledig in eigen handen te houden.
Daardoor was ik bij de tweede bevalling zeer assertief en stronteigenwijs heb ik de boel vertraagd, omdat ik niet goed wilde liggen (toen ik eenmaal goed lag was kind er in no time ). Daarna moest de nageboorte eruit, maar dat wilde niet echt lukken. Dus ging men op mijn buik duwen, man man, wat deed dat pijn! Denk je dat je alles gehad hebt! Ik was nog steeds in een zeer assertieve modus en in een reflex sloeg ik de vk die op mijn buik aan het duwen was
Drie weken na mij bevalt een vriendin in datzelfde ziekenhuis. Ook zij had geen makkelijke bevallingen en heeft nogal geschreeuwd. Zij verontschuldigde zich voor haar gedrag na afloop van de bevalling. Zegt de verloskundige "Och joh, dat is nog niks, ik had laatst iemand die me sloeg....!"
Dat duwen op de buik deden ze bij mij ook, en ik sloeg ook die hand weg...
Bij mijn eerste wilde mijn moeder heel lief met een nat washandje mijn gezicht schoonmaken, maar mijn toen erg ijdele ik gilde dat ze van mijn ogen af moest blijven want mijn mascara ging er anders af! Woest werd ik !
Bij nr twee werd ik ingeleid en lag met mijn benen in de beugels, elektrode op het koppie en weet ik wat, man mocht van mij niet naar de poort van Jade kijken want stel dat he? Loopt ie voor me langs en ik zag hem er uiteraard naar kijken, dus ik zei " ja gdv! wat zei ik nou!!! je mag niet kijken!! " terwijl woe st het witte laken over me heen draperend...Ook mocht niemand wat zeggen als ik een wee had, dan zei ik " Stil! ik heb er weer 1!" En daarna mochten ze weer door praten. Ook moest ik iemand aankijken tijdens een wee, anders kon ik me niet concentreren. ...
Ik vind zwanger zijn superleuk, maar ik ben nogal slecht in bevallen. Mijn kinderen waren ook nogal groot en het paste allemaal niet goed, niet leuk (understatement).
De eerste bevalling was traumatisch, ga hier niet uitwijden waardoor, maar één ding is van belang voor het verhaal: er werd nauwelijks gecommuniceerd door het ziekenhuispersoneel. Er was paniek in de tent, het werd spannend, maar niemand die ons inlichtte over wat er zich nou precies afspeelde. Ik was mede daardoor vokomen de weg kwijt. Dus bij de tweede had ik me voorgenomen om het helemaal anders te doen en de regie volledig in eigen handen te houden.
Daardoor was ik bij de tweede bevalling zeer assertief en stronteigenwijs heb ik de boel vertraagd, omdat ik niet goed wilde liggen (toen ik eenmaal goed lag was kind er in no time ). Daarna moest de nageboorte eruit, maar dat wilde niet echt lukken. Dus ging men op mijn buik duwen, man man, wat deed dat pijn! Denk je dat je alles gehad hebt! Ik was nog steeds in een zeer assertieve modus en in een reflex sloeg ik de vk die op mijn buik aan het duwen was
Drie weken na mij bevalt een vriendin in datzelfde ziekenhuis. Ook zij had geen makkelijke bevallingen en heeft nogal geschreeuwd. Zij verontschuldigde zich voor haar gedrag na afloop van de bevalling. Zegt de verloskundige "Och joh, dat is nog niks, ik had laatst iemand die me sloeg....!"
Dat duwen op de buik deden ze bij mij ook, en ik sloeg ook die hand weg...
Bij mijn eerste wilde mijn moeder heel lief met een nat washandje mijn gezicht schoonmaken, maar mijn toen erg ijdele ik gilde dat ze van mijn ogen af moest blijven want mijn mascara ging er anders af! Woest werd ik !
Bij nr twee werd ik ingeleid en lag met mijn benen in de beugels, elektrode op het koppie en weet ik wat, man mocht van mij niet naar de poort van Jade kijken want stel dat he? Loopt ie voor me langs en ik zag hem er uiteraard naar kijken, dus ik zei " ja gdv! wat zei ik nou!!! je mag niet kijken!! " terwijl woe st het witte laken over me heen draperend...Ook mocht niemand wat zeggen als ik een wee had, dan zei ik " Stil! ik heb er weer 1!" En daarna mochten ze weer door praten. Ook moest ik iemand aankijken tijdens een wee, anders kon ik me niet concentreren. ...
donderdag 8 oktober 2015 om 22:32
Ik was tijdens de weeën nogal in mijzelf gekeerd. Lag op mijn zij te puffen. De kraamhulp was er al en zat braaf naast het bed, aan de kant van mijn rug.
Op een gegeven moment heb ik me omgedraaid en mijn excuses aangeboden. Dat ik normaal niet zo onbeleefd ben en heus wel gezellig kan kletsen
Tijdens het hechten lag ik met mijn benen in van die beugels. Het werd zonder verdoving gedaan, ik moest maar genieten van mijn zoon die bij me lag.
Toen ze begon te borduren deed het zo'n zeer dat ik haar uit reflex heb geschopt.
Op een gegeven moment heb ik me omgedraaid en mijn excuses aangeboden. Dat ik normaal niet zo onbeleefd ben en heus wel gezellig kan kletsen
Tijdens het hechten lag ik met mijn benen in van die beugels. Het werd zonder verdoving gedaan, ik moest maar genieten van mijn zoon die bij me lag.
Toen ze begon te borduren deed het zo'n zeer dat ik haar uit reflex heb geschopt.
Schuin spaan en Zee gras planten potjes
donderdag 8 oktober 2015 om 22:34
Ik bedenk me net dat ik, terwijl de vk met 2 handen bij mij beneden bij bezig was, ik vanuit mijn relaxstoel met stijgbeugels in ligstand met de benen in de lucht, het nodig vond om de bril van de vk weer even wat verder op haar neus te schuiven.... (ik zag m afglijden en zij was met mijn kijkdoos bezig...)
edit, en ik heb de vpk geheel ondergekotst
edit, en ik heb de vpk geheel ondergekotst
vrijdag 9 oktober 2015 om 01:48
Bij nummer 1 wilde ik tijdens de weeenstorm door de inleiding graag een ruggenprik. Ik was helemaal teleurgesteld (zacht uitgedrukt) toen de verpleegkundige zei dat de anesthesist de komende 2 uur geen tijd had. Om die 2 uur door te komen kreeg ik wel vast zo'n stoned makende pethidine injectie.
en toen kwamen ze me 10 minuten later halen voor wen ruggenprik: ze hadden tóch een gaatje bij anesthesie.
Wat een heerlijke bevalling had ik vanaf toen: én stoned én compleet pijnvrij...
Lag als een prinsesje in het kraambed half te slapen, tv te kijken, mensen te appen en maar wijs doen tegen de verpleging over hoe heeeerlijk het hier was
Heb ook nog gevraagd bij de oerkreten uit een kamer verderop wat er met diegene aan de hand was en of dat gegil niet een beetje overdreven was. Terwijl ik voor de pijnstilling nou niet het schoolvoorbeeld rustige patiënt was zeg maar...
en toen kwamen ze me 10 minuten later halen voor wen ruggenprik: ze hadden tóch een gaatje bij anesthesie.
Wat een heerlijke bevalling had ik vanaf toen: én stoned én compleet pijnvrij...
Lag als een prinsesje in het kraambed half te slapen, tv te kijken, mensen te appen en maar wijs doen tegen de verpleging over hoe heeeerlijk het hier was
Heb ook nog gevraagd bij de oerkreten uit een kamer verderop wat er met diegene aan de hand was en of dat gegil niet een beetje overdreven was. Terwijl ik voor de pijnstilling nou niet het schoolvoorbeeld rustige patiënt was zeg maar...
Only dead fish go with the flow.
vrijdag 9 oktober 2015 om 14:30
Leuk topic! Heel hard gelachen om sommige verhalen.
Hier 13 weken geleden bevallen. Hadden een hele lieve kraamhulp en VK maar toen het medisch werd ben ik overgedragen aan het ziekenhuis. De verpleegkundige was zo'n onaardig mens... Die kwam de kamer in stormen (terwijl wij het juist heel rustig wouden hebben), ze was allemaal gegevens kwijt (lagen gewoon naast haar), zei dat ik me aanstelde qua pijn want ik gebruikte toch de Tens (dan had ik geen pijn volgens haar) & toen ik om een morfine pomp/ruggeprik vroeg vond ze dat ook dikke onzin! Met tegenzin haalde ze op verzoek van Gyn de morfine en toen ze terug kwam had ze alles verkeerd geïnstalleerd (was voor haar al zoooo lang geleden dat ze dit had gedaan)... Toen heb ik heel vriendelijk verteld hoe ze overkwam op mij en als ze zo door bleef gaan ik een ander wou... Daarna was ze heel aardig en m'n held tijdens het persen!
Hier 13 weken geleden bevallen. Hadden een hele lieve kraamhulp en VK maar toen het medisch werd ben ik overgedragen aan het ziekenhuis. De verpleegkundige was zo'n onaardig mens... Die kwam de kamer in stormen (terwijl wij het juist heel rustig wouden hebben), ze was allemaal gegevens kwijt (lagen gewoon naast haar), zei dat ik me aanstelde qua pijn want ik gebruikte toch de Tens (dan had ik geen pijn volgens haar) & toen ik om een morfine pomp/ruggeprik vroeg vond ze dat ook dikke onzin! Met tegenzin haalde ze op verzoek van Gyn de morfine en toen ze terug kwam had ze alles verkeerd geïnstalleerd (was voor haar al zoooo lang geleden dat ze dit had gedaan)... Toen heb ik heel vriendelijk verteld hoe ze overkwam op mij en als ze zo door bleef gaan ik een ander wou... Daarna was ze heel aardig en m'n held tijdens het persen!
vrijdag 9 oktober 2015 om 15:19
@calimero, wat jammer dat je zo iemand had. Ik had de meest geweldige vk in t zh. Door haar had ik niet alleen een super snelle bevalling, maar ook nog eens plezier gehad. In de dagen erna heeft ze me nog geregeld bezocht op de afdeling (kleine lag in couveuse dus bleef ik). Heeft zelfs haar dienst wel bij me uitgezeten als er geen bevalling was. Heb bij vertrek nog een dikke knuffel van haar gekregen. Zij heeft me door de bevalling getrokken zonder pijnstillers. Ik wilde geen ruggenprik en ging te snel voor pethidine, dus op eigen kracht en door haar lukte t! Mijn man was slim genoeg om mij overal mijn zin in te willen geven hihi. Maar de vk niet. Ze vertelde me eerlijk van als jij écht pethidine wilt, komt je kind stoned ter wereld, want je gaat te snel. Als je het écht wilt, haal ik het na deze wee, maar je mag ook 2 paracetamol. Toen nam ik maar 2 paracetamol. Maar ik raakte zo ontspannen van haar dat ik me helemaal kon overgeven aan de weeën. Ze riep ook snel mijn man van: kom kom, kun jij mooi het kindje opvangen. Ze heeft zelfs de vliezen en placenta helemaal uitgelegd en laten voelen enzo. Door haar was mijn bevalling echt een top ervaring. Ik vind t dan zo jammer te lezen dat er mensen zijn die geen leuke vk hebben en daardoor uit hun element zijn.
vrijdag 9 oktober 2015 om 15:46
Ahum. Ik heb dit verhaal al wel eens eerder verteld hier op het forum...
Ik dacht aardig voorbereid te zijn op de bevalling. Maar wat ik even niet had meegekregen was wat er gebeuren moest nádat het kind eruit was.
Ik lag dus met mijn eerste in mijn bed. Ze was net geboren, lag op mijn borst enorm schattig te zijn en ik zat volop op mijn roze wolk. Tot de verloskundige zei: "Nu moet de placenta er nog uit. Bij de volgende week (en ik dacht nog: "wee? welke wee? kind is er toch uit??") wil ik dat je even heel goed en hard perst.
OK, ineens voelde ik een wee aankomen, dus perste ik. Hard. En goed. Met alle kracht, want dat had ik daarvoor toen kind eruit moest immers ook gedaan. Verloskundige en de kraamverzorgster stonden me aan te moedigen, vriend snapte niet zo goed wat er gebeurde.
En daar kwam ie. Met vaart. Als in: ik lanceerde de placenta, die daardoor letterlijk uit me vloog (kraamverzorgster kon nog net aan de kant springen) en drie meter verderop met een natte klets tegen de kast neerkwam.
Vriend heeft 5 minuten met open mond staan kijken (en heeft maandenlang zowel het beeld als geluid van de placenta die tegen de kast splutterde niet meer uit zijn hoofd kunnen krijgen), verloskundige was zeer tevreden over mijn kracht, de kraamverzorgster kwam niet meer bij en ik genoot verder van mijn kind. Pas later zag ik de humor van de situatie in
Ik dacht aardig voorbereid te zijn op de bevalling. Maar wat ik even niet had meegekregen was wat er gebeuren moest nádat het kind eruit was.
Ik lag dus met mijn eerste in mijn bed. Ze was net geboren, lag op mijn borst enorm schattig te zijn en ik zat volop op mijn roze wolk. Tot de verloskundige zei: "Nu moet de placenta er nog uit. Bij de volgende week (en ik dacht nog: "wee? welke wee? kind is er toch uit??") wil ik dat je even heel goed en hard perst.
OK, ineens voelde ik een wee aankomen, dus perste ik. Hard. En goed. Met alle kracht, want dat had ik daarvoor toen kind eruit moest immers ook gedaan. Verloskundige en de kraamverzorgster stonden me aan te moedigen, vriend snapte niet zo goed wat er gebeurde.
En daar kwam ie. Met vaart. Als in: ik lanceerde de placenta, die daardoor letterlijk uit me vloog (kraamverzorgster kon nog net aan de kant springen) en drie meter verderop met een natte klets tegen de kast neerkwam.
Vriend heeft 5 minuten met open mond staan kijken (en heeft maandenlang zowel het beeld als geluid van de placenta die tegen de kast splutterde niet meer uit zijn hoofd kunnen krijgen), verloskundige was zeer tevreden over mijn kracht, de kraamverzorgster kwam niet meer bij en ik genoot verder van mijn kind. Pas later zag ik de humor van de situatie in
vrijdag 9 oktober 2015 om 15:54
Had vannacht erge voorweeën en voelde me beroerd om de krampen. Was aan het timen, en mn man keek op het schema van de vk wanneer we mochten bellen naar de vk en wat we moesten doen. Zegt ie: wil je misschien met me naar mn favoriete gameprogramma op de tablet kijken, hier staat dat we afleiding moeten zoeken.
Eehm...ik ben geen gamer en samen op een tablet turen leek me ook niet alles. Vooral leuk dat dit hem hoofdzakelijk af zou leiden!
Na douchen namen de weeën weer af, kindje zit nog gewoon in mn buik.
Eehm...ik ben geen gamer en samen op een tablet turen leek me ook niet alles. Vooral leuk dat dit hem hoofdzakelijk af zou leiden!
Na douchen namen de weeën weer af, kindje zit nog gewoon in mn buik.
Let love rule...
vrijdag 9 oktober 2015 om 15:57
quote:RianH schreef op 09 oktober 2015 @ 15:54:
Had vannacht erge voorweeën en voelde me beroerd om de krampen. Was aan het timen, en mn man keek op het schema van de vk wanneer we mochten bellen naar de vk en wat we moesten doen. Zegt ie: wil je misschien met me naar mn favoriete gameprogramma op de tablet kijken, hier staat dat we afleiding moeten zoeken.
Eehm...ik ben geen gamer en samen op een tablet turen leek me ook niet alles. Vooral leuk dat dit hem hoofdzakelijk af zou leiden!
Na douchen namen de weeën weer af, kindje zit nog gewoon in mn buik.Haha oh jeetje, wel lief aangeboden van hem! Haha
Had vannacht erge voorweeën en voelde me beroerd om de krampen. Was aan het timen, en mn man keek op het schema van de vk wanneer we mochten bellen naar de vk en wat we moesten doen. Zegt ie: wil je misschien met me naar mn favoriete gameprogramma op de tablet kijken, hier staat dat we afleiding moeten zoeken.
Eehm...ik ben geen gamer en samen op een tablet turen leek me ook niet alles. Vooral leuk dat dit hem hoofdzakelijk af zou leiden!
Na douchen namen de weeën weer af, kindje zit nog gewoon in mn buik.Haha oh jeetje, wel lief aangeboden van hem! Haha
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
vrijdag 9 oktober 2015 om 19:31
quote:Binti schreef op 09 oktober 2015 @ 15:46:
Ahum. Ik heb dit verhaal al wel eens eerder verteld hier op het forum...
Ik dacht aardig voorbereid te zijn op de bevalling. Maar wat ik even niet had meegekregen was wat er gebeuren moest nádat het kind eruit was.
Ik lag dus met mijn eerste in mijn bed. Ze was net geboren, lag op mijn borst enorm schattig te zijn en ik zat volop op mijn roze wolk. Tot de verloskundige zei: "Nu moet de placenta er nog uit. Bij de volgende week (en ik dacht nog: "wee? welke wee? kind is er toch uit??") wil ik dat je even heel goed en hard perst.
OK, ineens voelde ik een wee aankomen, dus perste ik. Hard. En goed. Met alle kracht, want dat had ik daarvoor toen kind eruit moest immers ook gedaan. Verloskundige en de kraamverzorgster stonden me aan te moedigen, vriend snapte niet zo goed wat er gebeurde.
En daar kwam ie. Met vaart. Als in: ik lanceerde de placenta, die daardoor letterlijk uit me vloog (kraamverzorgster kon nog net aan de kant springen) en drie meter verderop met een natte klets tegen de kast neerkwam.
Vriend heeft 5 minuten met open mond staan kijken (en heeft maandenlang zowel het beeld als geluid van de placenta die tegen de kast splutterde niet meer uit zijn hoofd kunnen krijgen), verloskundige was zeer tevreden over mijn kracht, de kraamverzorgster kwam niet meer bij en ik genoot verder van mijn kind. Pas later zag ik de humor van de situatie in
Hahaha GE-WEL-DIG!
RianH: hoop voor je dat de weeën snel doorzetten! Succes alvast! We lezen na afloop graag hier de eventuele blunders
Ahum. Ik heb dit verhaal al wel eens eerder verteld hier op het forum...
Ik dacht aardig voorbereid te zijn op de bevalling. Maar wat ik even niet had meegekregen was wat er gebeuren moest nádat het kind eruit was.
Ik lag dus met mijn eerste in mijn bed. Ze was net geboren, lag op mijn borst enorm schattig te zijn en ik zat volop op mijn roze wolk. Tot de verloskundige zei: "Nu moet de placenta er nog uit. Bij de volgende week (en ik dacht nog: "wee? welke wee? kind is er toch uit??") wil ik dat je even heel goed en hard perst.
OK, ineens voelde ik een wee aankomen, dus perste ik. Hard. En goed. Met alle kracht, want dat had ik daarvoor toen kind eruit moest immers ook gedaan. Verloskundige en de kraamverzorgster stonden me aan te moedigen, vriend snapte niet zo goed wat er gebeurde.
En daar kwam ie. Met vaart. Als in: ik lanceerde de placenta, die daardoor letterlijk uit me vloog (kraamverzorgster kon nog net aan de kant springen) en drie meter verderop met een natte klets tegen de kast neerkwam.
Vriend heeft 5 minuten met open mond staan kijken (en heeft maandenlang zowel het beeld als geluid van de placenta die tegen de kast splutterde niet meer uit zijn hoofd kunnen krijgen), verloskundige was zeer tevreden over mijn kracht, de kraamverzorgster kwam niet meer bij en ik genoot verder van mijn kind. Pas later zag ik de humor van de situatie in
Hahaha GE-WEL-DIG!
RianH: hoop voor je dat de weeën snel doorzetten! Succes alvast! We lezen na afloop graag hier de eventuele blunders
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:54
Leuk topic!
Bij de bevalling van de tweede een weeenstorm gekregen in de auto op weg naar het ziekenhuis. Komen we daar aan zegt vriend:" het is beter dat ik hier parkeer ipv via de ehbo met de auto naar binnen ga, want straks verdwalen we nog". Dat hier was bijna een km lopen naar de ehbo.
(Ziekenhuis was kort daarvoor gerenoveerd, enorm groot academisch ziekenhuis)
Met de ene wee na de ander, heftig steunend en kreunend lopend naar de ehbo. Uiteindelijk door een avondwacht (was bijna middernacht) via een nooduitgang naar binnen geloodst. Tegen een muur een wee staan wegpuffen.
Eindelijk op de verlos ehbo aangekomen, (om 23:45) begon de verloskundige allerlei vragen te stellen. Ik heb geantwoord: "geen idee, ik moet NU persen". Hup naar de onderzoekruimte, ruim 8 cm ontsluiting. Vlug de verloskamer in, een wee later mocht ik persen, twee persweeen en onze dochter was er. (Om 23:59)
Bij de bevalling van de tweede een weeenstorm gekregen in de auto op weg naar het ziekenhuis. Komen we daar aan zegt vriend:" het is beter dat ik hier parkeer ipv via de ehbo met de auto naar binnen ga, want straks verdwalen we nog". Dat hier was bijna een km lopen naar de ehbo.
(Ziekenhuis was kort daarvoor gerenoveerd, enorm groot academisch ziekenhuis)
Met de ene wee na de ander, heftig steunend en kreunend lopend naar de ehbo. Uiteindelijk door een avondwacht (was bijna middernacht) via een nooduitgang naar binnen geloodst. Tegen een muur een wee staan wegpuffen.
Eindelijk op de verlos ehbo aangekomen, (om 23:45) begon de verloskundige allerlei vragen te stellen. Ik heb geantwoord: "geen idee, ik moet NU persen". Hup naar de onderzoekruimte, ruim 8 cm ontsluiting. Vlug de verloskamer in, een wee later mocht ik persen, twee persweeen en onze dochter was er. (Om 23:59)
