Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
vrijdag 3 april 2009 om 17:23
vrijdag 3 april 2009 om 21:18
Wat is je einddatum precies tink? De mijne is 29 mei. Spannend is het zeker wel. Hier nog een heel gedoe geweest met schoonmoeder. Ze had per mail het volledige contact verbroken. Inmiddels wel weer gesproken, en het is weer goed. Het zijn alleen dingen die ik er nu eigenlijk niet bij kan hebben.
Heb woensdag een gesprek met mijn nieuwe psychiater. Ben benieuwd.
Heb woensdag een gesprek met mijn nieuwe psychiater. Ben benieuwd.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 7 april 2009 om 20:26
Is ook spannend tinkeldel, ik vindt het wel jammer dat wij dat niet hebben.
Zo jouw einddatum is nu wel erg dichtbij. Moet wel gek voelen.
Bij ons veel onrust in de groep. Mensen die weg blijven, iemand die zonder afscheid nemen gestopt is. Veel spanningen die we gelukkig wel bespreken.
Hoe zou het met de anderen zijn? Als wij straks allebei klaar zijn posten wel wellicht niet meer en dan zou het hele topic afsterven. Dat lijkt me zo zonde.
Zo jouw einddatum is nu wel erg dichtbij. Moet wel gek voelen.
Bij ons veel onrust in de groep. Mensen die weg blijven, iemand die zonder afscheid nemen gestopt is. Veel spanningen die we gelukkig wel bespreken.
Hoe zou het met de anderen zijn? Als wij straks allebei klaar zijn posten wel wellicht niet meer en dan zou het hele topic afsterven. Dat lijkt me zo zonde.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 8 april 2009 om 12:12
Hoi allemaal.
Ik heb een stukje terug gelezen, vind het zo knap dat jullie dingen zo goed kunnen verwoorden!
ik sta op de wachtlijst bij het ggz voor dagbehandeling die op maandag en donderdag zal gaan plaats vinden. al krijg ik eerst een pré behandelgroep (voorbereidingsgroep) die 1 ochtend in de week zal plaats vinden. i.v.m. eetstoornis dat overigens is gediagnostiseerd na 1 gesprek van nog geen uur en een vragenlijst. vind het zelf een beetje omslachtig, maar hé ik kan natuurlijk altijd het traject ingaan en het beste ervan maken positieve benadering is nu erg belangrijk
Ik kan ieder moment voor het begin van mijn traject opgeroepen worden, afhankelijk van de uitstroom van anderen en ik merk dat ik het toch wel spannend vind. dus vandaar mijn bericht hier.
Ik weet eigenlijk nog helemaal niks, zal in de voorbereidende groep wel duidelijker worden maar ik ben erg benieuwt naar jullie ervaringsverhalen? (bijv. therapieen/ opdrachten/ invulling/ intensiviteit/ groep) ik snap dat dit voor iedereen anders is. maar voor nu lijk het mij prettig om het er over te hebben.
tot slot hoop ik dat het goed met jullie gaat?
Ik heb een stukje terug gelezen, vind het zo knap dat jullie dingen zo goed kunnen verwoorden!
ik sta op de wachtlijst bij het ggz voor dagbehandeling die op maandag en donderdag zal gaan plaats vinden. al krijg ik eerst een pré behandelgroep (voorbereidingsgroep) die 1 ochtend in de week zal plaats vinden. i.v.m. eetstoornis dat overigens is gediagnostiseerd na 1 gesprek van nog geen uur en een vragenlijst. vind het zelf een beetje omslachtig, maar hé ik kan natuurlijk altijd het traject ingaan en het beste ervan maken positieve benadering is nu erg belangrijk
Ik kan ieder moment voor het begin van mijn traject opgeroepen worden, afhankelijk van de uitstroom van anderen en ik merk dat ik het toch wel spannend vind. dus vandaar mijn bericht hier.
Ik weet eigenlijk nog helemaal niks, zal in de voorbereidende groep wel duidelijker worden maar ik ben erg benieuwt naar jullie ervaringsverhalen? (bijv. therapieen/ opdrachten/ invulling/ intensiviteit/ groep) ik snap dat dit voor iedereen anders is. maar voor nu lijk het mij prettig om het er over te hebben.
tot slot hoop ik dat het goed met jullie gaat?
woensdag 8 april 2009 om 13:44
Ik ben net terug van de vrienden en familiedag en het was best wel een leuke dag. Mijn vriendin die ik mee had vond het allemaal heel erg vermoeiend, en daar kan ik me wel iets bij voor stellen. Ik was dit keer minder gespannen dan de vorige keer, dus dat ging goed.
Ik ben eigenlijk nog niet zo heel erg met mijn afscheid bezig. Weet nog niet zo goed wat ik daar nou bij voel. Het werd me gisteren ineens heel erg duidelijk dat de groep mij ook gaat missen en dat ik ook echt hoop geef aan de nieuwe mensen, en dat was wel even heel ontroerend.
Its_simply_me:
goed dat je de stap neemt om in dagbehandeling te gaan. Dat is natuurlijk wel even heel erg heftig om te horen.
Ik vond de therapie de eerste 2 maanden erg vermoeiend. Het neemt namelijk heel veel energie om de verhalen van anderen horen en je eigen ding te doen in de therapie. Na 2 maanden werd mijn energie niveau weer wat hoger. Ga er maar vanuit dat dit gaat gebeuren, het gebeurt bij ons namelijk bij iedereen in de groep.
Bij ons is de therapie erg zelfsturend. Wij moeten zelf een behandelplan maken (met behulp van een therapeut) en daar moet je dan ook zelf mee aan de slag gaan. Dat komt er in de praktijk op neer dat wanneer jij niks inbrengt, er ook niks gebeurt. Dus je bepaald ook zelf hoeveel je er uit wilt halen. Natuurlijk krijg je wel veel hulp van je therapeuten en je groep hierbij. De opdrachten die ik kreeg zijn altijd verschillend. Er was bij mij ook geen sprake van standaard opdrachten. Ik kwam met een probleem, daar ging ik aan werken en daar pasten dan bepaalde opdrachten bij. Zoals bijvoorbeeld dingen opschrijven en op een rijtje zetten of echt met nieuw gedrag experimenteren. Maar dan nog bedacht ik meestal zelf de opdrachten. Zo van: ik wil dit wel eens op die manier gaan uitzoeken.
Verder hebben wij allemaal verschillende therapieën: PMT/CT/groepsgesprek/Drama, etc. En overal haal je weer wat anders uit.
Wat betreft de groep is het fijn omdat je gespiegeld wordt en ook ontzettend veel leert van je groepsproces. Ook krijg je dan de kans om wat te experimenteren.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, en als je vragen hebt...stel ze gerust. Het is natuurlijk wel bij iedere instantie anders. Zoals ik het hier boven heb beschreven gaat het er bij ons aan toe.
Ik ben eigenlijk nog niet zo heel erg met mijn afscheid bezig. Weet nog niet zo goed wat ik daar nou bij voel. Het werd me gisteren ineens heel erg duidelijk dat de groep mij ook gaat missen en dat ik ook echt hoop geef aan de nieuwe mensen, en dat was wel even heel ontroerend.
Its_simply_me:
goed dat je de stap neemt om in dagbehandeling te gaan. Dat is natuurlijk wel even heel erg heftig om te horen.
Ik vond de therapie de eerste 2 maanden erg vermoeiend. Het neemt namelijk heel veel energie om de verhalen van anderen horen en je eigen ding te doen in de therapie. Na 2 maanden werd mijn energie niveau weer wat hoger. Ga er maar vanuit dat dit gaat gebeuren, het gebeurt bij ons namelijk bij iedereen in de groep.
Bij ons is de therapie erg zelfsturend. Wij moeten zelf een behandelplan maken (met behulp van een therapeut) en daar moet je dan ook zelf mee aan de slag gaan. Dat komt er in de praktijk op neer dat wanneer jij niks inbrengt, er ook niks gebeurt. Dus je bepaald ook zelf hoeveel je er uit wilt halen. Natuurlijk krijg je wel veel hulp van je therapeuten en je groep hierbij. De opdrachten die ik kreeg zijn altijd verschillend. Er was bij mij ook geen sprake van standaard opdrachten. Ik kwam met een probleem, daar ging ik aan werken en daar pasten dan bepaalde opdrachten bij. Zoals bijvoorbeeld dingen opschrijven en op een rijtje zetten of echt met nieuw gedrag experimenteren. Maar dan nog bedacht ik meestal zelf de opdrachten. Zo van: ik wil dit wel eens op die manier gaan uitzoeken.
Verder hebben wij allemaal verschillende therapieën: PMT/CT/groepsgesprek/Drama, etc. En overal haal je weer wat anders uit.
Wat betreft de groep is het fijn omdat je gespiegeld wordt en ook ontzettend veel leert van je groepsproces. Ook krijg je dan de kans om wat te experimenteren.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, en als je vragen hebt...stel ze gerust. Het is natuurlijk wel bij iedere instantie anders. Zoals ik het hier boven heb beschreven gaat het er bij ons aan toe.
woensdag 8 april 2009 om 23:35
tinkeldel tnx voor je snelle reactie en de uitleg! Ik heb er cker wat aan, al is het maar dat ik me serieus genomen voel en door dit contact me toch een beetje probeer voor te bereiden, op??? ik sta gelukkig wel achter de keuze om deze route te bewandelen, al ben ik vooral benieuwt of ik veel baat heb bij dit traject, maar daar kom ik pas achter als die (verdomde, frustrerende) wachtlijst weg is en ik kan beginnen.
een vrienden/familiedag vind ik wel erg goed gevonden, kunnen ze wellicht zich een beetje indenken hoe therapie er voor jou aan toe gaat. wat goed dat je vooruit zicht hebt op je afscheid van de groep, maar ik kan me voorstellen dat het na deze intensieve behandeling ook wel dubbel is... hopelijk krijgt het snel een goed plaatsje.
Hoeveel therapie heb/had je in de week als ik vragen mag?
fijne dag allemaal!
een vrienden/familiedag vind ik wel erg goed gevonden, kunnen ze wellicht zich een beetje indenken hoe therapie er voor jou aan toe gaat. wat goed dat je vooruit zicht hebt op je afscheid van de groep, maar ik kan me voorstellen dat het na deze intensieve behandeling ook wel dubbel is... hopelijk krijgt het snel een goed plaatsje.
Hoeveel therapie heb/had je in de week als ik vragen mag?
fijne dag allemaal!
donderdag 9 april 2009 om 16:35
Ik heb 3 dagen in de week therapie van 9.00 tot 15.00 en dan heb ik 3 blokken therapie op een dag.
Op zich heb ik heel erg veel zin in het afscheid en ik voel me er ook wel helemaal klaar voor. Als ik zo terug kijk naar een jaar geleden dan ben ik echt een ander mens geworden en dat is echt heel erg fijn. Ik krijg zo veel complimenten van mensen en het is natuurlijk ook niet niks.
Op zich heb ik heel erg veel zin in het afscheid en ik voel me er ook wel helemaal klaar voor. Als ik zo terug kijk naar een jaar geleden dan ben ik echt een ander mens geworden en dat is echt heel erg fijn. Ik krijg zo veel complimenten van mensen en het is natuurlijk ook niet niks.
donderdag 9 april 2009 om 19:04
super goed hoor! mooi dat je zoveel baat hebt gehad van je therapie. heb jij langs je therapie ook nog gewerkt/gestudeerd?
lijkt me vrij pittig... ik blijf waarschijnlijk gewoon werken (ik werk in de zorg/welzijn dus kan mijn uren ook in de weekeinden maken) het heeft z'n voors en regens maar ik merk het vanzelf denk ik.
lijkt me vrij pittig... ik blijf waarschijnlijk gewoon werken (ik werk in de zorg/welzijn dus kan mijn uren ook in de weekeinden maken) het heeft z'n voors en regens maar ik merk het vanzelf denk ik.
donderdag 9 april 2009 om 22:06
pff ik weet even niet wat ik met mezelf aan moet... het huilen staat me nu even nader dan het lachen. vind het zo ie zo spannend wat er allemaal gaat gebeuren heb geen idee. vandaag het ggz gebeld maar de persoon die ik moet hebben kan ik pas dinsdag bereiken. aargh
wil er niemand mee lastig vallen ofzo, maar moest het even kwijt. jullie herkennen het miss wel
hopelijk hebben jullie een fijne avond!
wil er niemand mee lastig vallen ofzo, maar moest het even kwijt. jullie herkennen het miss wel
hopelijk hebben jullie een fijne avond!
vrijdag 10 april 2009 om 17:57
Je valt ons zeker niet lastig. Ik ben juist blij dat er weer iemand mij schrijft met ons. Het ging met mij de laatste dag wat minder vandaar dat ik niet gereageerd heb.
Zonde dat je tot dinsdag moet wachten its_simpely_me. Dat is het vervelende aan al die feestdagen. Al het andere moet altijd maar wachten.
Ik zelf zit 3 dagen per week in therapie. Ik heb 2 blokken per dag. Je maakt met je behandelaar samen doelen, maar het is aan jezelf om daar ook echt actief mee aan de slag te gaan.
Bij ons duurt de groep een half jaar en je kan verlening aanvragen van maximaal 3 maanden. Ik zit nu halverwege mijn verlening.
Slik je medicatie? Ikzelf wel en merk wel dat het beter gaat nu ik goed ingesteld ben op de medicatie.
Als je vragen hebt stel ze gerust en je kan altijd een berichtje plaatsen hier. We zijn elkaar hier nooit tot last. Sterkte.
Zonde dat je tot dinsdag moet wachten its_simpely_me. Dat is het vervelende aan al die feestdagen. Al het andere moet altijd maar wachten.
Ik zelf zit 3 dagen per week in therapie. Ik heb 2 blokken per dag. Je maakt met je behandelaar samen doelen, maar het is aan jezelf om daar ook echt actief mee aan de slag te gaan.
Bij ons duurt de groep een half jaar en je kan verlening aanvragen van maximaal 3 maanden. Ik zit nu halverwege mijn verlening.
Slik je medicatie? Ikzelf wel en merk wel dat het beter gaat nu ik goed ingesteld ben op de medicatie.
Als je vragen hebt stel ze gerust en je kan altijd een berichtje plaatsen hier. We zijn elkaar hier nooit tot last. Sterkte.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
vrijdag 10 april 2009 om 18:01
Its,
Je schreef dat je diagnose in een korte tijd gesteld is. Ik vroeg me af of je wel achter je diagnose staat. De manier waarop je het schrijft, ik weet niet ik twijfel daaraan.
Het kan zijn dat je nog een psychologisch onderzoek zal hebben alvorens je begint met de dagbehandeling. Dit bestaat voornamelijk uit veel vragen op papier. Aan de hand daarvan kunnen ze ook diagnoses stellen.
Tja, ik weet niet hoeveel je gaat werken ernaast, maar ik heb gemerkt en gezien dat het bij niemand lukte om je voor allebei 100% in te zetten. De eerste maanden (maar ook daarna nog) is de therapie erg intensief. Er gebeurt ook na therapie tijd een hoop met je.
Je kan natuurlijk altijd kijken hoe het gaat, maar ik vrees dat het wel erg zwaar gaat worden.
Je schreef dat je diagnose in een korte tijd gesteld is. Ik vroeg me af of je wel achter je diagnose staat. De manier waarop je het schrijft, ik weet niet ik twijfel daaraan.
Het kan zijn dat je nog een psychologisch onderzoek zal hebben alvorens je begint met de dagbehandeling. Dit bestaat voornamelijk uit veel vragen op papier. Aan de hand daarvan kunnen ze ook diagnoses stellen.
Tja, ik weet niet hoeveel je gaat werken ernaast, maar ik heb gemerkt en gezien dat het bij niemand lukte om je voor allebei 100% in te zetten. De eerste maanden (maar ook daarna nog) is de therapie erg intensief. Er gebeurt ook na therapie tijd een hoop met je.
Je kan natuurlijk altijd kijken hoe het gaat, maar ik vrees dat het wel erg zwaar gaat worden.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zaterdag 11 april 2009 om 01:13
ikbenik, bedankt voor je reactie en je welkom... ik vind het fijn om af en toe fijn even wat van me af te schrijven en reactie te krijgen van mensen die niet in mn naaste omgeving zitten, naja ik denk dat jullie me wel snappen.
ik las dat je het de laatste dagen ook moeilijk hebt gehad, gaat het nu weer wat beter? ik hoop het echt.
tja over de diagnose heb ik inderdaad gemengde gevoelen, herken heel veel en heb ook wel vertrouwen in de diagnose... maar kwa acceptatie ben ik misscien nog niet helemaal zo ver al doe ik naar mijn omgeving of ik t volledig accepteer en het nu eenmaal zo is, praat er ook vrij makkelijk over maar heb t niet over het ''moeilijke stuk''
ik kom eerst 3 maanden in een voorbereidende groep daar vind uitgebreid psychologisch en lichamelijk onderzoek plaats, maar ook hier zie ik een beetje tegenop omdat ik niet van alles ''aangepraat'' wil krijgen pfff komt miss ook een beetje te dicht bij denk ik terwijl ik dit zo typ.
maar ben ook wel zo reeel dat ik dit gewoon moet doen.
Hoe was dat voor jullie om je probleem onder ogen te komen?
ik ben net begonnen met een nieuwe baan in de zorg en welzijn, daar ben ik dus zelf de hulpverlener. voor 28 uur in de week en tja straks nog 2 therapie dagen. ik hoop dat dit kan, voel me eigenlijk ook wel verplicht naar mn werkgever. ik heb al bij enkele collega's laten vallen dat ik komende tijd op donderdagochtend therapie ga volgen maar tot mijn proeftijd voorbij is zeg ik niks over de diagnose en het traject.
ik zou eigenlijk gaan studeren voor een hbo opleiding. maar dit heb ik gezien de situatie uitgesteld.
maar eens kijken hoe het gaat.
ik slik geen medicatie, ik ben ook pas net ''in de molen'' gekomen. ik heb nooit eerder psychische hulp gehad. heb pas 1 kennismakingsgesprek gehad en een gesprek waar mij de diagnose werd gesteld. ik weet ook niet of medicatie op mij van toepassing is... ook dit is maar weer afwachten
wel super fijn dat het bij jou verbetering geeft! heeft het instellen op medicatie lang geduurt?
het is weer een heel verhaal geworden maar tot slot allemaal een fijn weekeind. en tot de volgende keer
ik las dat je het de laatste dagen ook moeilijk hebt gehad, gaat het nu weer wat beter? ik hoop het echt.
tja over de diagnose heb ik inderdaad gemengde gevoelen, herken heel veel en heb ook wel vertrouwen in de diagnose... maar kwa acceptatie ben ik misscien nog niet helemaal zo ver al doe ik naar mijn omgeving of ik t volledig accepteer en het nu eenmaal zo is, praat er ook vrij makkelijk over maar heb t niet over het ''moeilijke stuk''
ik kom eerst 3 maanden in een voorbereidende groep daar vind uitgebreid psychologisch en lichamelijk onderzoek plaats, maar ook hier zie ik een beetje tegenop omdat ik niet van alles ''aangepraat'' wil krijgen pfff komt miss ook een beetje te dicht bij denk ik terwijl ik dit zo typ.
maar ben ook wel zo reeel dat ik dit gewoon moet doen.
Hoe was dat voor jullie om je probleem onder ogen te komen?
ik ben net begonnen met een nieuwe baan in de zorg en welzijn, daar ben ik dus zelf de hulpverlener. voor 28 uur in de week en tja straks nog 2 therapie dagen. ik hoop dat dit kan, voel me eigenlijk ook wel verplicht naar mn werkgever. ik heb al bij enkele collega's laten vallen dat ik komende tijd op donderdagochtend therapie ga volgen maar tot mijn proeftijd voorbij is zeg ik niks over de diagnose en het traject.
ik zou eigenlijk gaan studeren voor een hbo opleiding. maar dit heb ik gezien de situatie uitgesteld.
maar eens kijken hoe het gaat.
ik slik geen medicatie, ik ben ook pas net ''in de molen'' gekomen. ik heb nooit eerder psychische hulp gehad. heb pas 1 kennismakingsgesprek gehad en een gesprek waar mij de diagnose werd gesteld. ik weet ook niet of medicatie op mij van toepassing is... ook dit is maar weer afwachten
wel super fijn dat het bij jou verbetering geeft! heeft het instellen op medicatie lang geduurt?
het is weer een heel verhaal geworden maar tot slot allemaal een fijn weekeind. en tot de volgende keer
zaterdag 11 april 2009 om 23:44
@its,
Het is vaak ook fijn om even van je af te kunnen schrijven en zelfs herkenning te vinden.
Gelukkig gaat het hier weer wat beter. Idd. pittige dagen achter de rug.
Het instellen op de medicatie heeft echt lang geduurd bij mij. Ruim 15 maanden.
Jeetje, wat heftig zeg om 28 uur erbij te gaan werken! Zal even goed navragen hoe je instelling daarover denkt en aanraad. Welke opleiding heb je gedaan als ik vragen mag. SPW wellicht? Die heb ik ook gedaan en heb ook mijn hbo diploma maatschappelijk werk en dienstverlening. Ben altijd werkzaam geweest/stage gelopen binnen de psychiatrie. Vreemd om aan de andere kant te zitten he.
Volgende keer zal ik wat dieper ingaan op je vraag hoe het is om diagnoses te krijgen, hoe ik bezig ben geweest (en nog steeds ben) met mijn acceptatie en de gevolgen die mijn ziekte hebben in mijn dagelijks leven. Ben nu te moe. Ga zo lekker naar bed. Fijne dagen!
Het is vaak ook fijn om even van je af te kunnen schrijven en zelfs herkenning te vinden.
Gelukkig gaat het hier weer wat beter. Idd. pittige dagen achter de rug.
Het instellen op de medicatie heeft echt lang geduurd bij mij. Ruim 15 maanden.
Jeetje, wat heftig zeg om 28 uur erbij te gaan werken! Zal even goed navragen hoe je instelling daarover denkt en aanraad. Welke opleiding heb je gedaan als ik vragen mag. SPW wellicht? Die heb ik ook gedaan en heb ook mijn hbo diploma maatschappelijk werk en dienstverlening. Ben altijd werkzaam geweest/stage gelopen binnen de psychiatrie. Vreemd om aan de andere kant te zitten he.
Volgende keer zal ik wat dieper ingaan op je vraag hoe het is om diagnoses te krijgen, hoe ik bezig ben geweest (en nog steeds ben) met mijn acceptatie en de gevolgen die mijn ziekte hebben in mijn dagelijks leven. Ben nu te moe. Ga zo lekker naar bed. Fijne dagen!
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zondag 12 april 2009 om 09:52
ikbeniik, gelukkig gaat het weer beter met je na die pittige dagen.
inderdaad lijkt mij ook pittig die 28 uur, maar zit nu nog in mijn proeftijd, lijkt me niet slim om daarin dit soort dingen te bespreken hihi.
vind het inderdaad best dubbel om op mijn werk de hulpverlener te zijn en nu de andere kant te gaan zien.
ik zie het stukje graag tegemoed over hoe je/jullie het vonden en er mee omgegaan zijn met een diagnose.
hoe is het met jou tinkeldel?
gaan jullie nog wat leuks doen met pasen?
tot snel weer en fijne dagen!
inderdaad lijkt mij ook pittig die 28 uur, maar zit nu nog in mijn proeftijd, lijkt me niet slim om daarin dit soort dingen te bespreken hihi.
vind het inderdaad best dubbel om op mijn werk de hulpverlener te zijn en nu de andere kant te gaan zien.
ik zie het stukje graag tegemoed over hoe je/jullie het vonden en er mee omgegaan zijn met een diagnose.
hoe is het met jou tinkeldel?
gaan jullie nog wat leuks doen met pasen?
tot snel weer en fijne dagen!
anoniem_14775 wijzigde dit bericht op 14-04-2009 09:26
Reden: even wat studie info weggelaten i.v.m herkenbaarheid
Reden: even wat studie info weggelaten i.v.m herkenbaarheid
% gewijzigd
zondag 12 april 2009 om 11:18
Hier nog eens een berichtje van een oud-dagbehandeling-bezoeker -)
Tink, wat ben jij gegroeid zeg! Ik lees het gewoon in je posts. Ik ben hier een tijd niet geweest en nu bij te lezen en te zien hoe je veranderd bent, echt super! Ik wens je heel veel succes en plezier met je afscheid. Ik heb die week als heel bijzonder ervaren. Het was echt mooi, emotioneel, waardevol. Ik hoop dat jij dat ook zo mag ervaren en er van kan genieten.
En ikbenik, pfft, binnenkort trouwen, wat spannend allemaal! En ook bijna klaar, wat ontzettend fijn! Wat jammer en vreemd dat je schoonmoeder niet mee gaat met je vrijgezellenfeest...
Ik wens je alvast een mooie trouwdag toe, een nieuw begin, op meerdere fronten, wat heerlijk, ga ervoor!
En it's als nieuwkomer, wat dapper om ermee aan de slag te gaan. Het zal veel van je kosten, maar het levert nog veel meer op! Heel veel succes!
Tink, wat ben jij gegroeid zeg! Ik lees het gewoon in je posts. Ik ben hier een tijd niet geweest en nu bij te lezen en te zien hoe je veranderd bent, echt super! Ik wens je heel veel succes en plezier met je afscheid. Ik heb die week als heel bijzonder ervaren. Het was echt mooi, emotioneel, waardevol. Ik hoop dat jij dat ook zo mag ervaren en er van kan genieten.
En ikbenik, pfft, binnenkort trouwen, wat spannend allemaal! En ook bijna klaar, wat ontzettend fijn! Wat jammer en vreemd dat je schoonmoeder niet mee gaat met je vrijgezellenfeest...
Ik wens je alvast een mooie trouwdag toe, een nieuw begin, op meerdere fronten, wat heerlijk, ga ervoor!
En it's als nieuwkomer, wat dapper om ermee aan de slag te gaan. Het zal veel van je kosten, maar het levert nog veel meer op! Heel veel succes!
zondag 12 april 2009 om 17:32
Ben even een paar dagen wat minder aanwezig geweest. Zal zo veel mogelijk proberen op het één en ander te reageren.
Its: Toen ik hoorde dat dagbehandeling het beste voor me was, was het eerste wat ik zei: ik ben toch niet gek. Ik functioneer toch prima? Nou daar dachten zij toch anders over. Ik ben op zich ook niet zo 'ziek' dat ik niet kan functioneren, maar ik liep wel veel tegen dingen aan.
Ik heb tijdens mijn therapie gewoon gewerkt. 3 dagen therapie, en 2 dagen werken. Ik doe standaard werk, dus het was voor mij meer afleiding. Op dagen dat het niet goed op de therapie ging, kon ik mijn werk ook niet aan en melde ik me ziek. Ik kan me wel voorstellen dat als je naast de therapie een beroep uitoefent wat ook een beroep doet op je emotionele kunnen, dat dat het wel zwaarder maakt.
Boompje: Dank je wel! Wat leuk om te horen! Ik zit echt ontzettend goed in mijn vel de laatste week. Ik merk dat ik bijna klaar ben en dat voelt ook echt zo. Ik ben continu vrolijk en heb ook continu een glimlach op mijn gezicht.
De complimenten die ik van iedereen krijg zijn ook geweldig. Ik hoorde van mijn therapeut deze week dat ik van verbitterd naar vrolijk en open ben gegaan.
Ikbenik: Hoe lang moet jij nog eigenlijk? Fijn dat het weer wat beter met je gaat. Wat is jouw diagnose eigenlijk? Je hebt hier vast al eens neergezet, maar ben het even vergeten.
Ik ben dit weekend vooral bezig met brieven schrijven voor de therapeuten. Op zich wil dat wel aardig. Ik heb er nu 2 geschreven en ik ben er ook niet heel erg lang mee bezig. Ik merk wel dat ik mijn hoofd even leeg moet maken. Ik kan niet achter elkaar allemaal brieven schrijven. Ik ga zo de derde schrijven. Voor de therapeuten moet ik 5 brieven schrijven.
Voor de rest hebben we dit weekend ons balkon opgeknapt, en daar ben ik ook blij mee.
Its: Toen ik hoorde dat dagbehandeling het beste voor me was, was het eerste wat ik zei: ik ben toch niet gek. Ik functioneer toch prima? Nou daar dachten zij toch anders over. Ik ben op zich ook niet zo 'ziek' dat ik niet kan functioneren, maar ik liep wel veel tegen dingen aan.
Ik heb tijdens mijn therapie gewoon gewerkt. 3 dagen therapie, en 2 dagen werken. Ik doe standaard werk, dus het was voor mij meer afleiding. Op dagen dat het niet goed op de therapie ging, kon ik mijn werk ook niet aan en melde ik me ziek. Ik kan me wel voorstellen dat als je naast de therapie een beroep uitoefent wat ook een beroep doet op je emotionele kunnen, dat dat het wel zwaarder maakt.
Boompje: Dank je wel! Wat leuk om te horen! Ik zit echt ontzettend goed in mijn vel de laatste week. Ik merk dat ik bijna klaar ben en dat voelt ook echt zo. Ik ben continu vrolijk en heb ook continu een glimlach op mijn gezicht.
De complimenten die ik van iedereen krijg zijn ook geweldig. Ik hoorde van mijn therapeut deze week dat ik van verbitterd naar vrolijk en open ben gegaan.
Ikbenik: Hoe lang moet jij nog eigenlijk? Fijn dat het weer wat beter met je gaat. Wat is jouw diagnose eigenlijk? Je hebt hier vast al eens neergezet, maar ben het even vergeten.
Ik ben dit weekend vooral bezig met brieven schrijven voor de therapeuten. Op zich wil dat wel aardig. Ik heb er nu 2 geschreven en ik ben er ook niet heel erg lang mee bezig. Ik merk wel dat ik mijn hoofd even leeg moet maken. Ik kan niet achter elkaar allemaal brieven schrijven. Ik ga zo de derde schrijven. Voor de therapeuten moet ik 5 brieven schrijven.
Voor de rest hebben we dit weekend ons balkon opgeknapt, en daar ben ik ook blij mee.
zondag 12 april 2009 om 19:44
Even snel tijdens het eten, Boompje wat fijn dat je nog even langs komt. Hoe gaat het nu met jezelf? Heb je alweer een eigen huis inmiddels?
Mijn laatste dag is 29 mei. Mijn diagnose is depressie, een angst en paniek stoornis en een eetprobleem. (ernstige eetbuien)
Wat voor brieven schrijf jij dan naar je therapeuten tink? Bedank brieven?
Ik reageer later weer.
Mijn laatste dag is 29 mei. Mijn diagnose is depressie, een angst en paniek stoornis en een eetprobleem. (ernstige eetbuien)
Wat voor brieven schrijf jij dan naar je therapeuten tink? Bedank brieven?
Ik reageer later weer.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 13 april 2009 om 09:22
Ja, ik had ook zoiets met mijn afscheid. Ik had ook voor iedereen uit de groep een kaartje met een toepasselijke tekst. Toen we het in de groep uitwisselden moesten sommige huilen. Was een bijzondere week, helemaal in het teken van mijn afscheid.
Het gaat nu goed met mij, ander huis, ander werk, andere omgeving. Ik heb nog af en toe nazorg in het ziekenhuis en daar voel ik mij prettig bij. Gewoon even een vinger aan de pols houden. Hoe ziet dat er straks voor jullie uit Tink en Ikbenik?
Het gaat nu goed met mij, ander huis, ander werk, andere omgeving. Ik heb nog af en toe nazorg in het ziekenhuis en daar voel ik mij prettig bij. Gewoon even een vinger aan de pols houden. Hoe ziet dat er straks voor jullie uit Tink en Ikbenik?
maandag 13 april 2009 om 12:05
Ik heb binnenkort een nazorg gesprek waarin we definitief gaan kijken naar de nazorg die ik ga krijgen.
In ieder geval zal de pit-zorg langer bij mij komen dus 2 maal in de week contacten bij mij in huis.
Verder tot september waarschijnlijk de nazorg groep, die is 1 maal in de week.
Ikzelf wil ook nog een psycholoog, maar daar hadden ze bij mijn instelling nog wat vragen over.
En als laatste misschien naar een eetpoli om me te begeleiden met mijn eetstoornis. Daar heb ik dan weer mijn twijfels over.
Zo als ik het opschrijf ik het eigenlijk best veel, maar helaas ik heb ik dat nog gewoon nodig. Nou ja wat moet dat moet.
In ieder geval zal de pit-zorg langer bij mij komen dus 2 maal in de week contacten bij mij in huis.
Verder tot september waarschijnlijk de nazorg groep, die is 1 maal in de week.
Ikzelf wil ook nog een psycholoog, maar daar hadden ze bij mijn instelling nog wat vragen over.
En als laatste misschien naar een eetpoli om me te begeleiden met mijn eetstoornis. Daar heb ik dan weer mijn twijfels over.
Zo als ik het opschrijf ik het eigenlijk best veel, maar helaas ik heb ik dat nog gewoon nodig. Nou ja wat moet dat moet.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 13 april 2009 om 12:06
Boompje,
Wat een veranderingen voor jou. En wat goed dat je daarmee weet om te gaan. Echt heel knap van je.
Wat een veranderingen voor jou. En wat goed dat je daarmee weet om te gaan. Echt heel knap van je.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 13 april 2009 om 14:12
tink,
wat goed dat je gewoon hebt kunnen werken naast de therapie.
Ik kan er inkomen dat je je goed voeld met het eind in zicht. het schrijven van die brieven lijkt mij niet makkelijk, maar wel een goede afsluiter.
fijn dat je balkon is opgeknapt!
ikbenik,
fijn om naar de datum van je laatste dag toe te kunnen werken. vind je dat zelf ook zo of zie je er tegenop ofzo?
je hebt heel wat dingen voor je kiezen gekregen kwa diagnoses enz. je schrijft ook dat je een eetprobleem hebt, is er ook sprake van een eetstoornis?
goed dat de nazorg passend geregeld wordt. het is goed om een stok achter de deur te hebben denk ik.
boompje,
wat goed dat je alles zo op orde hebt gekregen. leuk om te lezen wat je hebt weten te bereiken.
Hier ga ik het zonnetje weer even opzoeken. tot snel weer
wat goed dat je gewoon hebt kunnen werken naast de therapie.
Ik kan er inkomen dat je je goed voeld met het eind in zicht. het schrijven van die brieven lijkt mij niet makkelijk, maar wel een goede afsluiter.
fijn dat je balkon is opgeknapt!
ikbenik,
fijn om naar de datum van je laatste dag toe te kunnen werken. vind je dat zelf ook zo of zie je er tegenop ofzo?
je hebt heel wat dingen voor je kiezen gekregen kwa diagnoses enz. je schrijft ook dat je een eetprobleem hebt, is er ook sprake van een eetstoornis?
goed dat de nazorg passend geregeld wordt. het is goed om een stok achter de deur te hebben denk ik.
boompje,
wat goed dat je alles zo op orde hebt gekregen. leuk om te lezen wat je hebt weten te bereiken.
Hier ga ik het zonnetje weer even opzoeken. tot snel weer
dinsdag 14 april 2009 om 08:30
Fijn voor je Boompje dat alles weer een beetje op de rit komt.
Ik heb vorige week nazorg aangevraagd en daar heb ik toestemming voor gekregen. Dat houdt dan 1 uur in de week in. Ik moest duidelijk aangeven waar ik dan nog mee bezig wilde, ik moet ook nog een behandelplan schrijven daarvoor.
Er zijn nog 2 onderwerpen die ik nog moet afronden en dat ga ik in die groep doen.
Door mijn problemen heb ik ook problemen in mijn relatie. Dat klinkt heel zwaar, maar ik twijfel gewoon altijd heel erg veel aan de relatie. Hiervoor komen waarschijnlijk nog gesprekken. Dit is een onderwerp wat gewoon heel gevoelig ligt en wil ik niet in een groep gaan bespreken die ik maar 1 keer per week zie.
Ik heb vorige week nazorg aangevraagd en daar heb ik toestemming voor gekregen. Dat houdt dan 1 uur in de week in. Ik moest duidelijk aangeven waar ik dan nog mee bezig wilde, ik moet ook nog een behandelplan schrijven daarvoor.
Er zijn nog 2 onderwerpen die ik nog moet afronden en dat ga ik in die groep doen.
Door mijn problemen heb ik ook problemen in mijn relatie. Dat klinkt heel zwaar, maar ik twijfel gewoon altijd heel erg veel aan de relatie. Hiervoor komen waarschijnlijk nog gesprekken. Dit is een onderwerp wat gewoon heel gevoelig ligt en wil ik niet in een groep gaan bespreken die ik maar 1 keer per week zie.