Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
maandag 15 november 2010 om 12:52
een vriendin van me zat op d-date maar daar kwamen echt alleen rare figuren op af. misschien omdat het gratis was.
ja het moet echt klikken met vonk en al, anders is het niet goed.
bij mij duurt het nogal eens een tijd voor die vonk overspringt. soms vind ik iemand eerst niks bijzonders, en na een tijd word ik er toch verliefd op. dus hoe dat met het daten moet?
loopt zo'n date niet erg gespannen, omdat je erg graag wilt weten of iemand wat voor je is, en die ander wil dat ook weten?
even het topic van apollon opzoeken.
houd moed, allen!!!
ja het moet echt klikken met vonk en al, anders is het niet goed.
bij mij duurt het nogal eens een tijd voor die vonk overspringt. soms vind ik iemand eerst niks bijzonders, en na een tijd word ik er toch verliefd op. dus hoe dat met het daten moet?
loopt zo'n date niet erg gespannen, omdat je erg graag wilt weten of iemand wat voor je is, en die ander wil dat ook weten?
even het topic van apollon opzoeken.
houd moed, allen!!!
maandag 15 november 2010 om 13:17
[quote]Tralalalala schreef op 15 november 2010 @ 12:52:
loopt zo'n date niet erg gespannen, omdat je erg graag wilt weten of iemand wat voor je is, en die ander wil dat ook weten?
Bij mij niet, maar ik ga er ook niet met veel spanning in. Dat bedoel ik met het niet te serieus nemen. Je merkt vanzelf wel of het klikt of niet. Dat merk ik al aan de telefoon, want voor ik met iemand afspreek heb ik diegene al wel een paar keer gesproken Ik weet na 1 date wel of iemand misschien wat voor me zou kunnen zijn of niet. Ik weet ondertussen wel wat wel of niet bij me past. Heb nog nooit in mijn leven gehad dat ik eerst iemand niet bijzonder vind, maar na een tijdje opeens wel. Dat lijkt me de boel wel moeilijker maken als je dat niet snel duidelijk hebt.
loopt zo'n date niet erg gespannen, omdat je erg graag wilt weten of iemand wat voor je is, en die ander wil dat ook weten?
Bij mij niet, maar ik ga er ook niet met veel spanning in. Dat bedoel ik met het niet te serieus nemen. Je merkt vanzelf wel of het klikt of niet. Dat merk ik al aan de telefoon, want voor ik met iemand afspreek heb ik diegene al wel een paar keer gesproken Ik weet na 1 date wel of iemand misschien wat voor me zou kunnen zijn of niet. Ik weet ondertussen wel wat wel of niet bij me past. Heb nog nooit in mijn leven gehad dat ik eerst iemand niet bijzonder vind, maar na een tijdje opeens wel. Dat lijkt me de boel wel moeilijker maken als je dat niet snel duidelijk hebt.
maandag 15 november 2010 om 13:19
oh je belt er ook eerst mee, ja dat is een slim idee, dan heb je al een betere indruk.
en als het niet zo is, wat zeg je dan?
hmja ik ben zelf ook niet zo'n toegankelijk type... mensen waarderen mij vaak pas als ze me een beetje kennen... dus dat is op de datingmarkt niet zo handig.
en zelf vind ik iemand vaak pas na een tijdje leuk.
en als het niet zo is, wat zeg je dan?
hmja ik ben zelf ook niet zo'n toegankelijk type... mensen waarderen mij vaak pas als ze me een beetje kennen... dus dat is op de datingmarkt niet zo handig.
en zelf vind ik iemand vaak pas na een tijdje leuk.
maandag 15 november 2010 om 21:23
Ik vind die feestdagen ook maar niks. Sinterklaas wel! Maar dat is niet geconcentreerd op 1 moment (wij doen het bijv op 3 dec) en het is niet zo dat het halve land plat ligt en jij als enige alleen zit als je niets weet je 'regelen'. Met kerst en oud en nieuw heb ik dat gevoel wel.
En dan ook nog die donkerte, nee geef mij maar januari, ik voel altijd 'n last van m'n schouders vallen als die maand weer aangebroken is .
En dan ook nog die donkerte, nee geef mij maar januari, ik voel altijd 'n last van m'n schouders vallen als die maand weer aangebroken is .
zaterdag 20 november 2010 om 12:01
quote:roos803 schreef op 10 oktober 2010 @ 22:51:
En herken jij of jullie het ook dat ondanks je sociaal netwerk je ook niet altijd zin hebt om af te spreken, maar alleen zijn wil je ook niet.
Ja!
quote:huppelepup schreef op 12 oktober 2010 @ 22:01:
Ik merk wel dat het me heel goed doet om dingen buiten de deur te doen i.p.v. te veel thuiszitten. Ik heb nogal de neiging om op de bank te gaan hangen en dan veel te veel gaan zitten nadenken.
Ook héél herkenbaar!
Ben bijna 38 en al tien jaar single. Ik merk dat ik steeds meer mijn gevoelens wegstop voor de rest van de wereld. Heb twee goede vrienden en op zich een prima sociaal leven, maar ik begin toch niet gauw over het onderwerp 'eenzaamheid'. En juist het feit dat ik niet eerlijk tegen mensen zeg dat ik het leven als single af en toe best moeilijk vind, dat ik nooit huil in gezelschap (alleen ook bijna nooit trouwens), maakt het eenzaam...
En herken jij of jullie het ook dat ondanks je sociaal netwerk je ook niet altijd zin hebt om af te spreken, maar alleen zijn wil je ook niet.
Ja!
quote:huppelepup schreef op 12 oktober 2010 @ 22:01:
Ik merk wel dat het me heel goed doet om dingen buiten de deur te doen i.p.v. te veel thuiszitten. Ik heb nogal de neiging om op de bank te gaan hangen en dan veel te veel gaan zitten nadenken.
Ook héél herkenbaar!
Ben bijna 38 en al tien jaar single. Ik merk dat ik steeds meer mijn gevoelens wegstop voor de rest van de wereld. Heb twee goede vrienden en op zich een prima sociaal leven, maar ik begin toch niet gauw over het onderwerp 'eenzaamheid'. En juist het feit dat ik niet eerlijk tegen mensen zeg dat ik het leven als single af en toe best moeilijk vind, dat ik nooit huil in gezelschap (alleen ook bijna nooit trouwens), maakt het eenzaam...
zaterdag 20 november 2010 om 15:15
Dat snap ik precies Rasa! Ik heb net allemaal kadootjes zitten inpakken voor de kleine kinderen van vrienden van me, voor Sinterklaas, gedichtje erbij. Vind ik superleuk om te doen, heb er ook veel lol aan gehad ze te kopen.
Maar dit "attente vriendschappelijke" is wel de enige kant die ik nog aan die vrienden laat zien. Toen ik begin 30 was had ik het er moeilijk mee dat iedereen settlede en ik me alleen voelde. Daar was ik toen open over, maar merkte dat ik me alleen maar eenzamer voelde als ik het probeerde met ze te delen: ze konden er niets mee, herkenden het niet, het heeft me zelfs 'n paar vriendschappen gekost.
Ik uit het dus maar niet meer naar hen, ze hebben het ook al zwaar genoeg, gebroken nachten, zieke kinderen, de combinatie zorg en werk....ons contact is daardoor veel minder frequent geworden en, belangrijker, oppervlakkiger. De aardige, vrolijke kant die ik hen laat zien is oprecht, dat is ook echt een kant van me, maar het voelt eenzaam dat ik alleen maar die kant kan laten zien.
Gelukkig herkennen single vrienden het wel, maar daar zijn er niet zoveel meer van
Het is niet anders: elk mens is 'in the end' toch alleen en moet het alleen doen. Een gesettlede vriendin voelt zich misschien net zo eenzaam omdat ze met niemand kan delen dat ze zich binnen de relatie zo eenzaam voelt. Ik denk eigenlijk dat eenzaamheid gewoon bij het mens-zijn hoort en kan er daarom redelijk mee omgaan.
Maar dit "attente vriendschappelijke" is wel de enige kant die ik nog aan die vrienden laat zien. Toen ik begin 30 was had ik het er moeilijk mee dat iedereen settlede en ik me alleen voelde. Daar was ik toen open over, maar merkte dat ik me alleen maar eenzamer voelde als ik het probeerde met ze te delen: ze konden er niets mee, herkenden het niet, het heeft me zelfs 'n paar vriendschappen gekost.
Ik uit het dus maar niet meer naar hen, ze hebben het ook al zwaar genoeg, gebroken nachten, zieke kinderen, de combinatie zorg en werk....ons contact is daardoor veel minder frequent geworden en, belangrijker, oppervlakkiger. De aardige, vrolijke kant die ik hen laat zien is oprecht, dat is ook echt een kant van me, maar het voelt eenzaam dat ik alleen maar die kant kan laten zien.
Gelukkig herkennen single vrienden het wel, maar daar zijn er niet zoveel meer van
Het is niet anders: elk mens is 'in the end' toch alleen en moet het alleen doen. Een gesettlede vriendin voelt zich misschien net zo eenzaam omdat ze met niemand kan delen dat ze zich binnen de relatie zo eenzaam voelt. Ik denk eigenlijk dat eenzaamheid gewoon bij het mens-zijn hoort en kan er daarom redelijk mee omgaan.
vrijdag 26 november 2010 om 15:39
Jee wat een herkenning zeg het lijkt alsof ik het zelf heb opgeschreven.
Ik ben sinds februari dit jaar weer single, hij heeft het uit het niets uitgemaakt. En ik voel me eenzaam heb twee goede vriendinnen waar ik elke vrijdag mee uit ga en dat is het. Ik ben afgekeurd dus mag niet werken zit je de hele dag thuis of bij mijn pony.
Ik ben al lid geworden van de sportschool om andere mensen te leren kennen maar dat schiet ook niet op het is allemaal ieder voor zich.
Ik heb dinsdag een gesprek met maatschappelijk werk en dan gaan we ook kijken of ik misschien een studie kan gaan doen zodat ik weer onder de mensen kom en een doel heb.
Ik ben trouwens 25
Ik ben sinds februari dit jaar weer single, hij heeft het uit het niets uitgemaakt. En ik voel me eenzaam heb twee goede vriendinnen waar ik elke vrijdag mee uit ga en dat is het. Ik ben afgekeurd dus mag niet werken zit je de hele dag thuis of bij mijn pony.
Ik ben al lid geworden van de sportschool om andere mensen te leren kennen maar dat schiet ook niet op het is allemaal ieder voor zich.
Ik heb dinsdag een gesprek met maatschappelijk werk en dan gaan we ook kijken of ik misschien een studie kan gaan doen zodat ik weer onder de mensen kom en een doel heb.
Ik ben trouwens 25
vrijdag 26 november 2010 om 22:27
Wat een feest der herkenning...
Ook hier een single (3 jaar inmiddels) met een vriendenkring waar welgeteld nog maar 1 andere single in te vinden is.
Na m'n laatste relatie nog wel 1 keer echt gedate maar dat was (op z'n zachtst gezegd...) geen succes.
Over het algemeen gaat het alleen zijn prima. Maar soms voel ik me zo verschrikkelijk alleen en eenzaam.
Nu met de donkere dagen in aantocht voel ik me steeds meer veranderen in een soort Scrooge Kerst is ruk, oud en nieuw is ruk. Vooral oud en nieuw zie ik tegenop. Ik heb geen zin om bij allemaal setjes op de bank te gaan zitten....
Maar in je eentje oud en nieuw vieren schijnt ook not done te zijn.
Hoe gaan jullie hier mee om?
Ook hier een single (3 jaar inmiddels) met een vriendenkring waar welgeteld nog maar 1 andere single in te vinden is.
Na m'n laatste relatie nog wel 1 keer echt gedate maar dat was (op z'n zachtst gezegd...) geen succes.
Over het algemeen gaat het alleen zijn prima. Maar soms voel ik me zo verschrikkelijk alleen en eenzaam.
Nu met de donkere dagen in aantocht voel ik me steeds meer veranderen in een soort Scrooge Kerst is ruk, oud en nieuw is ruk. Vooral oud en nieuw zie ik tegenop. Ik heb geen zin om bij allemaal setjes op de bank te gaan zitten....
Maar in je eentje oud en nieuw vieren schijnt ook not done te zijn.
Hoe gaan jullie hier mee om?
zaterdag 27 november 2010 om 00:10
vorig jaar was ik alleen met oud&nieuw. Het voelde als een absoluut dieptepunt van het jaar dat toch al ruk was. Overigens heb ik dit aan niemand verteld. Uit schaamte . Over schaamte gesproken; ik schaam me ook voor mijn eenzaamheid. Er heerst een enorm taboe om, terwijl eveel mensen er wel last van hebben. Kerst vind ik niks aan, maar misschien is dat ook wel iets wat ik me voor houd omdat ook zo'n familiefeest is. 1e kerstdag ga ik altijd naar mijn ouders. Als kind ging ik 2e kerstdag mee met ouders naar vrienden, maar daarna (vanaf jaar of 12) heb ik nog nooit, maar dan ook nooit iets te doen gehad op tweede kerstdag.
Ik ben blij als het weer over is. Ik vind de aanloop - wetenschap dat ik niks te doen heb - nog triester dan die dag zelf doorkomen.
Van mij mag het morgen januari zijn. Ben dol op de uitverkoop!
En daarna graag heel snel zomer.
Ik ben blij als het weer over is. Ik vind de aanloop - wetenschap dat ik niks te doen heb - nog triester dan die dag zelf doorkomen.
Van mij mag het morgen januari zijn. Ben dol op de uitverkoop!
En daarna graag heel snel zomer.
zaterdag 27 november 2010 om 00:31
hoi iwi
das lief van je. ik sta altijd open om nieuwe mensen te leren kennen, maar dat lost het probleem niet op. Ik had een paar vrienden die ik vaak in het weekend zag en waarmee ik altijd O&N vierde. Heel verhaal, maar die vriendschap is niet meer. Toen had ik bijna niemand meer. Maar gelukkig is het wel gelukt om nieuwe vriendschappen te sluiten. Alleen is niemand single en bijna niemand denkt aan mij. Genoeg vrienden om de hele (werk)week door te komen, maar de weekenden blijven lastig. Nu kan ik op zoek gaan naar singlemeiden, maar weet je het is al moeilijk genoeg om vrienden te maken. Er moet een klik zijn en ik "selecteer" niet op burgerlijke staat. En wat als ze dan wel een partner krijgen?
ach die tweede kerstdag kom ik dit jaar wel door. En met O&N kan ik bij mijn zus terecht. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen...
das lief van je. ik sta altijd open om nieuwe mensen te leren kennen, maar dat lost het probleem niet op. Ik had een paar vrienden die ik vaak in het weekend zag en waarmee ik altijd O&N vierde. Heel verhaal, maar die vriendschap is niet meer. Toen had ik bijna niemand meer. Maar gelukkig is het wel gelukt om nieuwe vriendschappen te sluiten. Alleen is niemand single en bijna niemand denkt aan mij. Genoeg vrienden om de hele (werk)week door te komen, maar de weekenden blijven lastig. Nu kan ik op zoek gaan naar singlemeiden, maar weet je het is al moeilijk genoeg om vrienden te maken. Er moet een klik zijn en ik "selecteer" niet op burgerlijke staat. En wat als ze dan wel een partner krijgen?
ach die tweede kerstdag kom ik dit jaar wel door. En met O&N kan ik bij mijn zus terecht. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen...
zaterdag 27 november 2010 om 00:37
quote:PoisenIvy schreef op 27 november 2010 @ 00:31:
hoi iwi
das lief van je. ik sta altijd open om nieuwe mensen te leren kennen, maar dat lost het probleem niet op. Ik had een paar vrienden die ik vaak in het weekend zag en waarmee ik altijd O&N vierde. Heel verhaal, maar die vriendschap is niet meer. Toen had ik bijna niemand meer. Maar gelukkig is het wel gelukt om nieuwe vriendschappen te sluiten. Alleen is niemand single en bijna niemand denkt aan mij. Genoeg vrienden om de hele (werk)week door te komen, maar de weekenden blijven lastig. Nu kan ik op zoek gaan naar singlemeiden, maar weet je het is al moeilijk genoeg om vrienden te maken. Er moet een klik zijn en ik "selecteer" niet op burgerlijke staat. En wat als ze dan wel een partner krijgen?
ach die tweede kerstdag kom ik dit jaar wel door. En met O&N kan ik bij mijn zus terecht. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen...
Misschien proberen om niet zover te denken. Als je dit jaar een ontzettend gezellige 2de Kerstdag hebt, onder gelijkgestemden die net als jij geen zin hebben om in hun eentje Kerst te vieren, is dat op zich toch al een super geslaagde dag.
Wat er verder uit volgt qua vervolg zie je dan wel weer. Je hebt in ieder geval een patroon doorbroken, dat alleen al geeft een goed gevoel.
hoi iwi
das lief van je. ik sta altijd open om nieuwe mensen te leren kennen, maar dat lost het probleem niet op. Ik had een paar vrienden die ik vaak in het weekend zag en waarmee ik altijd O&N vierde. Heel verhaal, maar die vriendschap is niet meer. Toen had ik bijna niemand meer. Maar gelukkig is het wel gelukt om nieuwe vriendschappen te sluiten. Alleen is niemand single en bijna niemand denkt aan mij. Genoeg vrienden om de hele (werk)week door te komen, maar de weekenden blijven lastig. Nu kan ik op zoek gaan naar singlemeiden, maar weet je het is al moeilijk genoeg om vrienden te maken. Er moet een klik zijn en ik "selecteer" niet op burgerlijke staat. En wat als ze dan wel een partner krijgen?
ach die tweede kerstdag kom ik dit jaar wel door. En met O&N kan ik bij mijn zus terecht. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen...
Misschien proberen om niet zover te denken. Als je dit jaar een ontzettend gezellige 2de Kerstdag hebt, onder gelijkgestemden die net als jij geen zin hebben om in hun eentje Kerst te vieren, is dat op zich toch al een super geslaagde dag.
Wat er verder uit volgt qua vervolg zie je dan wel weer. Je hebt in ieder geval een patroon doorbroken, dat alleen al geeft een goed gevoel.
zaterdag 27 november 2010 om 20:55
is er niet de mogelijkheid om te kijken of je nu iets kunt regelen voor oud en nieuw met "gelijkgestemden" zeg maar? Al plaats je hier op viva een oproepje ofzo. Er zijn zat mensen die alleen zijn met oud en nieuw en het niet met stelletjes of alleen willen vieren. Als je er nu al tegenop ziet, probeer je toch zoiets te organiseren? Wie weet houd je er nog leuke vriendschappen aan over.
zaterdag 27 november 2010 om 22:45
Tjee PoisenIvy, al sinds je 12e alleen op 2e Kerstdag? Dat is niet mis...
Ik heb al een tijdje een deal met Kerst: 1e Kerstdag met familie, 2e Kerstdag met vrienden. Het is elke keer wel weer wat geregel en spannend of het lukt, maar ik heb hierdoor al hele gezellige 2e Kerstdagen gehad. Het heeft altijd wel iets speciaal om met een aantal andere 'eenzame zielen' (lees: singles) samen te koken en te eten. Deze keer heb ik mensen bij mij thuis uitgenodigd. Tot nu toe een clubje van zes, waarvan ik sommige mensen nauwelijks ken.
Oud en Nieuw gelukkig ook onder de pannen. Duik met een goede vriend twee nachten in Brussel onder. Al zitten we samen op de hotelkamer als de klok twaalf uur slaat, alles beter dan thuis blijven of naar een of ander anoniem feest.
Maar ja, ik ben ook altijd opgelucht als het 2 januari is!
Ik heb al een tijdje een deal met Kerst: 1e Kerstdag met familie, 2e Kerstdag met vrienden. Het is elke keer wel weer wat geregel en spannend of het lukt, maar ik heb hierdoor al hele gezellige 2e Kerstdagen gehad. Het heeft altijd wel iets speciaal om met een aantal andere 'eenzame zielen' (lees: singles) samen te koken en te eten. Deze keer heb ik mensen bij mij thuis uitgenodigd. Tot nu toe een clubje van zes, waarvan ik sommige mensen nauwelijks ken.
Oud en Nieuw gelukkig ook onder de pannen. Duik met een goede vriend twee nachten in Brussel onder. Al zitten we samen op de hotelkamer als de klok twaalf uur slaat, alles beter dan thuis blijven of naar een of ander anoniem feest.
Maar ja, ik ben ook altijd opgelucht als het 2 januari is!
zaterdag 27 november 2010 om 22:57
Ik ben al 7 jaar single (vanaf mijn 20e) en ik ben het zo ontzettend beu. Al mijn vriendinnen zijn gesetteld, ik ben de enige die alleen is. Ook ik praat er niet over, want begrijpen doen ze het niet, en ik voel me er alleen maar nog triester door. Ik heb een hele lieve familie, maar ik wil niet jaar in jaar uit bij mijn ouders aan tafel zitten. Die er overigens niets van zeggen, de lieverds, maar toch. Vorig jaar heb ik 2e kerstdag in bed doorgebracht. Dit jaar ben ik op vakantie tot 3 januari. Ook alleen, maar in elk geval ver weg.
Ik ben er een beetje moedeloos van geworden, ik ben niet afzichtelijk, en niet ontzettend kritisch. Probleempje is dat ik blijkbaar niet erg benaderbaar lijk en mannen dus verder moeten kijken, wat niet vaak gebeurt. Als ik het niet meer trek, dan regel ik via internet een date of ik trek er 1 van de straat, maar met intimiteit heeft het niets te maken. En dat is nu juist wat ik zo graag wil..
Ik ben er een beetje moedeloos van geworden, ik ben niet afzichtelijk, en niet ontzettend kritisch. Probleempje is dat ik blijkbaar niet erg benaderbaar lijk en mannen dus verder moeten kijken, wat niet vaak gebeurt. Als ik het niet meer trek, dan regel ik via internet een date of ik trek er 1 van de straat, maar met intimiteit heeft het niets te maken. En dat is nu juist wat ik zo graag wil..
Your view of society screws up my mind like you\'ll never know
zondag 28 november 2010 om 13:52
Vreselijk herkenbaar dit allemaal. Wat een openhartige reacties, fijn om te lezen. Kunnen we niet iets organiseren hier? Weet natuurlijk niet waar iedereen vandaan komt...Kerst meet?
Ook ik ben single en eenzaam. Sinds begin dit jaar kwam er een einde aan mijn relatie met mijn ex na 10 jaar. Daarvoor had ik een relatie van 4,5 jaar. Ik ben 32, dus feitelijk bijna de helft van mijn leven in een relatie geweest. En nu ineens...alleen. Nu pas merk ik hoe vanzelfsprekend alles was toen ik nog in die relaties zat. Kerst en Oud & Nieuw, Sinterklaas, Pasen, de zomervakantie...all taken care of. Het eenzame gevoel dat ik nu ervaar was er niet. Achteraf gezien was het er wel onder een laag van net doen alsof het niet zo is, want ik wist dondersgoed in wat voor een kwetsbare positie ik zat: bezet, maar geen vriendinnen. Hoe dat komt weet ik ook, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Wel een vriend met bijbehorende schoonfamilie. Die ik nu plotsklaps kwijt ben. En nu ben ik alleen. Ik heb een fijne familie, maar mijn broers en zus zijn een heel stuk ouder en allemaal al lang en breed gesetteld met kinderen. Het is een optie om mezelf met kerst bij hen uit te nodigen (zit sowieso niet in mij) maar zou me alleen maar een misplaatst vijfde wiel aan de wagen voelen.
Maar...ik doe er iets aan, is niet zo dat ik passief me zooooo zielig en eenzaam voel, ja voel ik me wel, maar probeer wel dingen. Kort nadat ik alleen was ben ik internet afgegaan voor nieuwe contacten. Hoe eng ik het ook vond, ik heb me aangemeld bij allerlei stapclubjes en heb aardig wat nieuwe meiden ontmoet. Met sommige geen klik, met de meesten wel. Ik voel enorm de behoefte om te stappen, liefst van donderdagavond tot zaterdagavond. Drinken, veel drinken, even alles vergeten, aandacht van mannen. Een vlucht, maar zo nodig. Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam, alleen achter mijn computer (variatie van alleen op de bank) thuis. Ik zou graag meer vrouwen willen kennen die ik zomaar kan bellen.
Ook zou het zo fijn zijn vrouwen te vinden die een beetje hetzelfde staan in het single zijn als ik. De vriendinnen die ik nu heb, zijn behoorlijk 'netjes'. Zouden niet snel met een man meegaan en gaan uit voor de gezelligheid, niet voor aandacht van mannen. Ik kom er dan eerlijk voor uit, ja ik dof me graag op, juist voor die aandacht van mannen en zou graag meegaan met een vent, ik wil even een poosje los gaan, ben nu nog 'jong', nu kan het nog. Wil ik ook meemaken. Maar vind dan weer net niet de juiste vrouwen daarvoor om dat mee te delen.
Kerst en oud en nieuw...ik zie er tegen op. Ik heb nog niks gepland, geen idee, heel enge eenzame gedachte om die alleen thuis door te brengen. Het voorjaar en de zomer, ik zie er nu ook al tegen op. Sowieso omdat ik een wintermens ben maar vooral omdat je geacht wordt met mooi weer vooral superleuke gezellige dingen te doen. Ja...maar dan moet je wel iemand hebben, in je eentje buiten is er weinig aan.
Heel verhaal geworden...lucht wel op! We zijn niet de enige, hoewel het soms wel zo lijkt.
Ook ik ben single en eenzaam. Sinds begin dit jaar kwam er een einde aan mijn relatie met mijn ex na 10 jaar. Daarvoor had ik een relatie van 4,5 jaar. Ik ben 32, dus feitelijk bijna de helft van mijn leven in een relatie geweest. En nu ineens...alleen. Nu pas merk ik hoe vanzelfsprekend alles was toen ik nog in die relaties zat. Kerst en Oud & Nieuw, Sinterklaas, Pasen, de zomervakantie...all taken care of. Het eenzame gevoel dat ik nu ervaar was er niet. Achteraf gezien was het er wel onder een laag van net doen alsof het niet zo is, want ik wist dondersgoed in wat voor een kwetsbare positie ik zat: bezet, maar geen vriendinnen. Hoe dat komt weet ik ook, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Wel een vriend met bijbehorende schoonfamilie. Die ik nu plotsklaps kwijt ben. En nu ben ik alleen. Ik heb een fijne familie, maar mijn broers en zus zijn een heel stuk ouder en allemaal al lang en breed gesetteld met kinderen. Het is een optie om mezelf met kerst bij hen uit te nodigen (zit sowieso niet in mij) maar zou me alleen maar een misplaatst vijfde wiel aan de wagen voelen.
Maar...ik doe er iets aan, is niet zo dat ik passief me zooooo zielig en eenzaam voel, ja voel ik me wel, maar probeer wel dingen. Kort nadat ik alleen was ben ik internet afgegaan voor nieuwe contacten. Hoe eng ik het ook vond, ik heb me aangemeld bij allerlei stapclubjes en heb aardig wat nieuwe meiden ontmoet. Met sommige geen klik, met de meesten wel. Ik voel enorm de behoefte om te stappen, liefst van donderdagavond tot zaterdagavond. Drinken, veel drinken, even alles vergeten, aandacht van mannen. Een vlucht, maar zo nodig. Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam, alleen achter mijn computer (variatie van alleen op de bank) thuis. Ik zou graag meer vrouwen willen kennen die ik zomaar kan bellen.
Ook zou het zo fijn zijn vrouwen te vinden die een beetje hetzelfde staan in het single zijn als ik. De vriendinnen die ik nu heb, zijn behoorlijk 'netjes'. Zouden niet snel met een man meegaan en gaan uit voor de gezelligheid, niet voor aandacht van mannen. Ik kom er dan eerlijk voor uit, ja ik dof me graag op, juist voor die aandacht van mannen en zou graag meegaan met een vent, ik wil even een poosje los gaan, ben nu nog 'jong', nu kan het nog. Wil ik ook meemaken. Maar vind dan weer net niet de juiste vrouwen daarvoor om dat mee te delen.
Kerst en oud en nieuw...ik zie er tegen op. Ik heb nog niks gepland, geen idee, heel enge eenzame gedachte om die alleen thuis door te brengen. Het voorjaar en de zomer, ik zie er nu ook al tegen op. Sowieso omdat ik een wintermens ben maar vooral omdat je geacht wordt met mooi weer vooral superleuke gezellige dingen te doen. Ja...maar dan moet je wel iemand hebben, in je eentje buiten is er weinig aan.
Heel verhaal geworden...lucht wel op! We zijn niet de enige, hoewel het soms wel zo lijkt.
zondag 28 november 2010 om 19:02
Soms lijkt het idd zo dat je de enige bent. Ik heb eigenlijk maar twee goede vriendinnen waar ik mee ga stappen dat is zowiezo op vrijdag en zaterdag moet ik meestal maar afwachten of ze gaan.
Zie ook ontzettend op tegen kerst 1ste kerstdag ben ik zelf jarig dus krijg dan mijn vader en broer met gezin op visite en tweede kerstdag is het nog maar de vraag wat ik ga doen. Hetzelfde met oud en nieuw wel half en half afgesproken maar dat kan ook zomaar op het laatst veranderen. Ik hoop dat het snel januari weer is dan zijn alle feestdagen teminste weer voorbij.
Ik ga dinsdag ook kijken of ik een studie kan gaan volgen zodat ik teminste weer onder de mensen kom dat zal ook wel schelen voor de eenzaamheid. Normaal ga ik ook uit om mannen te ontmoeten en misschien 1tje mee naar huis te nemen maar daar ben ik ook mee gestopt je heb er zo weinig aan een avondje plezier en daarna ben je weer alleen dus dat schiet ook niet op. Wil nou alleen maar voor iets blijvends gaan anders hoeft het niet van mij.
Zie ook ontzettend op tegen kerst 1ste kerstdag ben ik zelf jarig dus krijg dan mijn vader en broer met gezin op visite en tweede kerstdag is het nog maar de vraag wat ik ga doen. Hetzelfde met oud en nieuw wel half en half afgesproken maar dat kan ook zomaar op het laatst veranderen. Ik hoop dat het snel januari weer is dan zijn alle feestdagen teminste weer voorbij.
Ik ga dinsdag ook kijken of ik een studie kan gaan volgen zodat ik teminste weer onder de mensen kom dat zal ook wel schelen voor de eenzaamheid. Normaal ga ik ook uit om mannen te ontmoeten en misschien 1tje mee naar huis te nemen maar daar ben ik ook mee gestopt je heb er zo weinig aan een avondje plezier en daarna ben je weer alleen dus dat schiet ook niet op. Wil nou alleen maar voor iets blijvends gaan anders hoeft het niet van mij.
zondag 28 november 2010 om 22:45
@Borninaugust, kan me best voorstellen dat je, als je zo lang in relaties hebt gezeten, nu juist de bloemetjes buiten wilt zetten. Herken ook wel wat je zegt: meer mensen om je heen die je spontaan kunt bellen om iets te gaan doen. Bij mij is het toch vaak gepland. En inderdaad, soms is er niets gepland...
maandag 29 november 2010 om 20:46
Zonet heb ik dit ademloos zitten lezen. Ik ben single sinds 2,5 jaar na een tamelijk destructieve relatie. Daarin offerde ik mezelf op en kreeg iets terug dat voor mij op liefde leek. Maar helaas ging ik er bijna aan onderdoor. Na vier jaar knipperlichten begreep ik het eindelijk, begon grenzen te stellen en toen hield de relatie op. (gevalletje Robin Norwood) Daarna ben ik me op mezelf en mijn werk gaan concentreren en dat ging tamelijk goed.
Maar ik ben nog steeds single. Ik ben ook benauwd voor sociaal gedoe van lange verjaardagen, daar stik ik in.
Soms ben ik bang dat ik de rest van mijn leven alleen blijf omdat ik niet inschikkelijk genoeg meer ben voor een man. En via mijn werk kom ik wel veel mannen tegen, maar ik hou dat het liefste gescheiden.
Sinds die relatie uit is en ik dus begon te veranderen (doordat ik meer op mezelf ging bouwen) zijn enkele vriendschappen ook verdwenen. Dat was een onvermijdelijk gevolg van dat veranderen. Maar er zijn geen nieuwe voor in de plaats gekomen.
Sinds ik zelf iets wil en zelf grenzen stel, is het dus moeilijker geworden. Sinds ik voor mijn ware zelf genegenheid van een ander zoek/vraag/verlang. Dat doet me verdriet.
Met Kerst en oud/nieuw ben ik het liefste alleen. Vind ik een opluchting. Geen gedoe, rust en vrede in mezelf. Ik ga wandelen of naar de sportschool. Van te voren maak ik een schema voor die dagen en voor de dag erna, zodat ik weet dat het allemaal tijdelijk is.
@borninaugust: dat uitgaan wat je beschrijft, wat zou ik dat graag leren! Ik ben er te verlegen voor en ook bangig voor emotionele toestanden. Maar 't lijkt me een feest als je dat kunt. Ooit overwogen workshops te geven?
Maar ik ben nog steeds single. Ik ben ook benauwd voor sociaal gedoe van lange verjaardagen, daar stik ik in.
Soms ben ik bang dat ik de rest van mijn leven alleen blijf omdat ik niet inschikkelijk genoeg meer ben voor een man. En via mijn werk kom ik wel veel mannen tegen, maar ik hou dat het liefste gescheiden.
Sinds die relatie uit is en ik dus begon te veranderen (doordat ik meer op mezelf ging bouwen) zijn enkele vriendschappen ook verdwenen. Dat was een onvermijdelijk gevolg van dat veranderen. Maar er zijn geen nieuwe voor in de plaats gekomen.
Sinds ik zelf iets wil en zelf grenzen stel, is het dus moeilijker geworden. Sinds ik voor mijn ware zelf genegenheid van een ander zoek/vraag/verlang. Dat doet me verdriet.
Met Kerst en oud/nieuw ben ik het liefste alleen. Vind ik een opluchting. Geen gedoe, rust en vrede in mezelf. Ik ga wandelen of naar de sportschool. Van te voren maak ik een schema voor die dagen en voor de dag erna, zodat ik weet dat het allemaal tijdelijk is.
@borninaugust: dat uitgaan wat je beschrijft, wat zou ik dat graag leren! Ik ben er te verlegen voor en ook bangig voor emotionele toestanden. Maar 't lijkt me een feest als je dat kunt. Ooit overwogen workshops te geven?
dinsdag 30 november 2010 om 13:11
quote:Schemering schreef op 29 november 2010 @ 20:46:
@borninaugust: dat uitgaan wat je beschrijft, wat zou ik dat graag leren! Ik ben er te verlegen voor en ook bangig voor emotionele toestanden. Maar 't lijkt me een feest als je dat kunt. Ooit overwogen workshops te geven?Ik moest even glimlachen toen ik dit las. Ik ben namelijk zelf ook verlegen en kom pas los na een paar drankjes over het algemeen, hoewel het steeds beter gaat de laatste tijd. Maar onzeker en verlegen ben ik ook absoluut en moet mezelf soms dwingen tot dingen. Niet heel lang geleden had ik sociale fobie...zo zie je maar...Zou bijna zeggen ga een keertje mee?
@borninaugust: dat uitgaan wat je beschrijft, wat zou ik dat graag leren! Ik ben er te verlegen voor en ook bangig voor emotionele toestanden. Maar 't lijkt me een feest als je dat kunt. Ooit overwogen workshops te geven?Ik moest even glimlachen toen ik dit las. Ik ben namelijk zelf ook verlegen en kom pas los na een paar drankjes over het algemeen, hoewel het steeds beter gaat de laatste tijd. Maar onzeker en verlegen ben ik ook absoluut en moet mezelf soms dwingen tot dingen. Niet heel lang geleden had ik sociale fobie...zo zie je maar...Zou bijna zeggen ga een keertje mee?
dinsdag 30 november 2010 om 19:24
zaterdag 4 december 2010 om 20:00
Ik ben nu iets minder dan een jaar vrij en gezellig. 
De ene keer kan ik er beter mee omgaan dan de andere. Ik zou gaan samen wonen met mijn ex, maar het werd hem te heet onder de voeten en uiteindelijk is het uit gegaan. Ik heb in de tussentijd een eigen huisje gevonden en ben echt heel erg trots dat ik dat toch maar even in mijn eentje flik allemaal. Vanaf augustus woon ik alleen en ik dacht echt dat ik me heel alleen zou gaan voelen. Ik moet zeggen, het valt me alles mee. Natuurlijk voel ik me wel eens alleen, maar het heeft niet de overhand en dat doet me goed.
Vanavond ben ik dan ook toos vriendloos en ik lijk er voor het eerst een beetje vrede mee te hebben dat dit zo is. Mijn ex heeft mijn 4 jaar lang ingeprent dat het 'raar' is als je een avond niets doet op de zaterdag. En nu zie ik pas in dat dat natuurlijk helemaal nergens over gaat.
Vriendinnetjes hebben allemaal sinterklaasverplichtingen vandaag en morgen. Nooit over nagedacht natuurlijk dat zij het 2 avonden moeten vieren omdat zij wel een vriendje hebben.
Ik heb besloten dat ik vanavond lekker op de bank ga hangen met een wijntje en flauwe tv-programma's. Ben de afgelopen avonden steeds alleen thuis, maar ik vind het op een of andere manier wel even fijn, hoe gek dat misschien ook klinkt.
Voor de kerst heb ik nog niet echt plannen. Tweede kerstdag bij mijn ouders eten en hopelijk uit met mijn beste vriendinnetje, haar vriend en daar weer vrienden van. Ik denk dat ik de kerstdagen maar beter over me heen kan laten komen ipv me er nu al heel druk over te maken. Zie dat de laatste tijd ook steeds meer als verspilde energie.
Had in de zomer soort van scharrel, maar dat is niets geworden. Dat is nu ook een plekje aan het krijgen en ben nu echt op mezelf aangewezen. Ik geloof dat het een rede heeft en dat er vanzelf weer iemand op mijn paadje komt als ik weer helemaal lekker in mijn velletje zit en overal open voor sta.
Tijd heelt alle wonden en zorgen ben ik wel achter gekomen de laatste tijd. Kan zelfs weer genieten van een wandeling in mijn eentje... nou dat had ik nooit meer gedacht.
Liefs Prinsesje xxx
De ene keer kan ik er beter mee omgaan dan de andere. Ik zou gaan samen wonen met mijn ex, maar het werd hem te heet onder de voeten en uiteindelijk is het uit gegaan. Ik heb in de tussentijd een eigen huisje gevonden en ben echt heel erg trots dat ik dat toch maar even in mijn eentje flik allemaal. Vanaf augustus woon ik alleen en ik dacht echt dat ik me heel alleen zou gaan voelen. Ik moet zeggen, het valt me alles mee. Natuurlijk voel ik me wel eens alleen, maar het heeft niet de overhand en dat doet me goed.Vanavond ben ik dan ook toos vriendloos en ik lijk er voor het eerst een beetje vrede mee te hebben dat dit zo is. Mijn ex heeft mijn 4 jaar lang ingeprent dat het 'raar' is als je een avond niets doet op de zaterdag. En nu zie ik pas in dat dat natuurlijk helemaal nergens over gaat.
Vriendinnetjes hebben allemaal sinterklaasverplichtingen vandaag en morgen. Nooit over nagedacht natuurlijk dat zij het 2 avonden moeten vieren omdat zij wel een vriendje hebben.
Ik heb besloten dat ik vanavond lekker op de bank ga hangen met een wijntje en flauwe tv-programma's. Ben de afgelopen avonden steeds alleen thuis, maar ik vind het op een of andere manier wel even fijn, hoe gek dat misschien ook klinkt.
Voor de kerst heb ik nog niet echt plannen. Tweede kerstdag bij mijn ouders eten en hopelijk uit met mijn beste vriendinnetje, haar vriend en daar weer vrienden van. Ik denk dat ik de kerstdagen maar beter over me heen kan laten komen ipv me er nu al heel druk over te maken. Zie dat de laatste tijd ook steeds meer als verspilde energie.
Had in de zomer soort van scharrel, maar dat is niets geworden. Dat is nu ook een plekje aan het krijgen en ben nu echt op mezelf aangewezen. Ik geloof dat het een rede heeft en dat er vanzelf weer iemand op mijn paadje komt als ik weer helemaal lekker in mijn velletje zit en overal open voor sta.
Tijd heelt alle wonden en zorgen ben ik wel achter gekomen de laatste tijd. Kan zelfs weer genieten van een wandeling in mijn eentje... nou dat had ik nooit meer gedacht.
Liefs Prinsesje xxx
maandag 6 december 2010 om 00:40
[quote]Borninaugust schreef op 28 november 2010 @ 13:52:
Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam, alleen achter mijn computer (variatie van alleen op de bank) thuis. Ik zou graag meer vrouwen willen kennen die ik zomaar kan bellen.
Ook zou het zo fijn zijn vrouwen te vinden die een beetje hetzelfde staan in het single zijn als ik. De vriendinnen die ik nu heb, zijn behoorlijk 'netjes'. Zouden niet snel met een man meegaan en gaan uit voor de gezelligheid, niet voor aandacht van mannen. Ik kom er dan eerlijk voor uit, ja ik dof me graag op, juist voor die aandacht van mannen en zou graag meegaan met een vent, ik wil even een poosje los gaan, ben nu nog 'jong', nu kan het nog. Wil ik ook meemaken. Maar vind dan weer net niet de juiste vrouwen daarvoor om dat mee te delen.
Heel herkenbaar dat van iedere keer weer mensen regelen om mee te gaan. Check mijn oproepje "(stap) vriendinnen gezocht Amsterdam/Leiden. Of woon je totaal uit de richting?
De fase waarin jij zit heb ik op zich wel gehad, tenminste zo heftig, maar ik ben absoluut geen net meisje en zal dat waarschijnlijk nooit worden hahaha.
Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam, alleen achter mijn computer (variatie van alleen op de bank) thuis. Ik zou graag meer vrouwen willen kennen die ik zomaar kan bellen.
Ook zou het zo fijn zijn vrouwen te vinden die een beetje hetzelfde staan in het single zijn als ik. De vriendinnen die ik nu heb, zijn behoorlijk 'netjes'. Zouden niet snel met een man meegaan en gaan uit voor de gezelligheid, niet voor aandacht van mannen. Ik kom er dan eerlijk voor uit, ja ik dof me graag op, juist voor die aandacht van mannen en zou graag meegaan met een vent, ik wil even een poosje los gaan, ben nu nog 'jong', nu kan het nog. Wil ik ook meemaken. Maar vind dan weer net niet de juiste vrouwen daarvoor om dat mee te delen.
Heel herkenbaar dat van iedere keer weer mensen regelen om mee te gaan. Check mijn oproepje "(stap) vriendinnen gezocht Amsterdam/Leiden. Of woon je totaal uit de richting?
De fase waarin jij zit heb ik op zich wel gehad, tenminste zo heftig, maar ik ben absoluut geen net meisje en zal dat waarschijnlijk nooit worden hahaha.
