Kinderen
alle pijlers
Samengesteld gezin
woensdag 21 december 2016 om 11:27
Misschien kijk ik er overheen maar ik zag het niet zo gauw: een topic over samengestelde gezinnen en alles wat daarbij komt kijken.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen: hoe gaat het bij jullie? Loopt alles op rolletjes of zijn er dingen waar je tegenaan loopt en waardoor je je, ook al maak je onderdeel uit van een gezin, soms alleen voelt, buitengesloten, een buitenstaander…
Hoe ervaar je de band met je stiefkind(eren)? Hoe vind je de goede balans in de omgang met de stiefkinderen? Wanneer bemoei je je er mee en wanneer hou je (gepaste) afstand? Ik hoop dat dit een plek wordt waar we ervaringen kunnen delen, hoogte- en dieptepunten en elkaar advies en steun kunnen geven.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen: hoe gaat het bij jullie? Loopt alles op rolletjes of zijn er dingen waar je tegenaan loopt en waardoor je je, ook al maak je onderdeel uit van een gezin, soms alleen voelt, buitengesloten, een buitenstaander…
Hoe ervaar je de band met je stiefkind(eren)? Hoe vind je de goede balans in de omgang met de stiefkinderen? Wanneer bemoei je je er mee en wanneer hou je (gepaste) afstand? Ik hoop dat dit een plek wordt waar we ervaringen kunnen delen, hoogte- en dieptepunten en elkaar advies en steun kunnen geven.
vrijdag 23 december 2016 om 11:09
kaasmadam, ik weet niet hoe je er zelf mee omgegaan bent.
Maar hoe heb je zelf geïnvesteerd in een band opbouwen ?
Het is een wisselwerking.
En humor is ook een machtig middel.
Een kind wil zich ook heel gewenst voelen.
Dat zit hem ook in zelf betrokkenheid tonen en ze het vertrouwen geven dat ze ook altijd bij je terecht kunnen voor kleine of grote dingen.
Dat heb ik heel belangrijk gevonden dat ze dat kunnen voelen bij mij.Dat gaat niet vanzelf, dat is iets wat je ze ook moet tonen.
Maar goed, ik heb denk ik ook geluk dat mijn stiefkids altijd heel toegankelijk zijjn geweest.
Maar hoe heb je zelf geïnvesteerd in een band opbouwen ?
Het is een wisselwerking.
En humor is ook een machtig middel.
Een kind wil zich ook heel gewenst voelen.
Dat zit hem ook in zelf betrokkenheid tonen en ze het vertrouwen geven dat ze ook altijd bij je terecht kunnen voor kleine of grote dingen.
Dat heb ik heel belangrijk gevonden dat ze dat kunnen voelen bij mij.Dat gaat niet vanzelf, dat is iets wat je ze ook moet tonen.
Maar goed, ik heb denk ik ook geluk dat mijn stiefkids altijd heel toegankelijk zijjn geweest.
vrijdag 23 december 2016 om 11:11
quote:consuelabananahammok schreef op 23 december 2016 @ 10:56:
[...]
Nee, het ging over halfbroertjes en zusjes.
Mensen die een halfbroertje of zusje hadden kwamen daar hun ervaringen schrijven. En die waren veelal positief over de band die ze met elkaar hadden.
Dat het half, niet op die manier gevoeld werd.
Ik heb geen idee hoe meer wat de titel van het topic was, anders kon het opzoeken.
Ik benoem het wellicht te rooskleurig,
Ik denk wel dat de randvoorwaarden een hoop verschil maken.
Maar het ging puur over de ervaring als half broers en zussen onder elkaar.ik las juist dat velen het verschrikkelijk vonden dat vader/moeder aan tweede of derde leg begonnen en dat ze voelden dat hun basis daarmee weg was. dat ze derde wiel aan de wagen waren
[...]
Nee, het ging over halfbroertjes en zusjes.
Mensen die een halfbroertje of zusje hadden kwamen daar hun ervaringen schrijven. En die waren veelal positief over de band die ze met elkaar hadden.
Dat het half, niet op die manier gevoeld werd.
Ik heb geen idee hoe meer wat de titel van het topic was, anders kon het opzoeken.
Ik benoem het wellicht te rooskleurig,
Ik denk wel dat de randvoorwaarden een hoop verschil maken.
Maar het ging puur over de ervaring als half broers en zussen onder elkaar.ik las juist dat velen het verschrikkelijk vonden dat vader/moeder aan tweede of derde leg begonnen en dat ze voelden dat hun basis daarmee weg was. dat ze derde wiel aan de wagen waren
vrijdag 23 december 2016 om 11:19
quote:S-Meds schreef op 23 december 2016 @ 11:11:
[...]
ik las juist dat velen het verschrikkelijk vonden dat vader/moeder aan tweede of derde leg begonnen en dat ze voelden dat hun basis daarmee weg was. dat ze derde wiel aan de wagen waren
Ik kan het topic echt niet vinden.
Die ervaringen zullen er zeker ook tussen staan.
Ik denk dat het een hoop verschilt hoe je gezamelijk opgroeit.
[...]
ik las juist dat velen het verschrikkelijk vonden dat vader/moeder aan tweede of derde leg begonnen en dat ze voelden dat hun basis daarmee weg was. dat ze derde wiel aan de wagen waren
Ik kan het topic echt niet vinden.
Die ervaringen zullen er zeker ook tussen staan.
Ik denk dat het een hoop verschilt hoe je gezamelijk opgroeit.
vrijdag 23 december 2016 om 11:24
Mijn ouders scheidden toen ik 7 was. Wij gingen als kinderen om het weekend naar mijn vader. Mijn vader trouwde al snel opnieuw, zijn vrouw had twee kinderen uit haar vorige huwelijk. Mijn moeder is altijd alleen gebleven.
Omdat ik er maar om het weekend was (tot mijn 18e ongeveer), heb ik het niet echt als een samengesteld gezin ervaren. De weekenden waren altijd leuk vond ik.
Het was anders geweest als mijn moeder een nieuwe partner met kinderen had gehad die bij ons was ingetrokken.
Mijn man en ik roepen nu dat mocht het ooit misgaan tussen ons, we allebei nooit aan een tweede leg zouden beginnen met een nieuwe partner. En niet snel zullen gaan samenwonen omwille van de betrokken kinderen. Maar er valt op voorhand weinig over te zeggen, je weet nooit hoe we er over denken mocht het zover komen.
Omdat ik er maar om het weekend was (tot mijn 18e ongeveer), heb ik het niet echt als een samengesteld gezin ervaren. De weekenden waren altijd leuk vond ik.
Het was anders geweest als mijn moeder een nieuwe partner met kinderen had gehad die bij ons was ingetrokken.
Mijn man en ik roepen nu dat mocht het ooit misgaan tussen ons, we allebei nooit aan een tweede leg zouden beginnen met een nieuwe partner. En niet snel zullen gaan samenwonen omwille van de betrokken kinderen. Maar er valt op voorhand weinig over te zeggen, je weet nooit hoe we er over denken mocht het zover komen.
vrijdag 23 december 2016 om 12:27
quote:S-Meds schreef op 23 december 2016 @ 10:47:
[...]
laat hem hij voelt zich waarschijnlijk net zo eenzaam en buitengesloten. ik zou dus niet vader er op aanspreken. geef het kind ruimte ruimte en ruimte. voor hem ben jij de indringer als hij nu ooknog gedwongen wordt om je te groeten dan heeft hij weer een negatieve associatie bij jeDat denk ik eerlijk gezegd ook. Ik heb niet uit je berichten kunnen halen hoe het proces van kennismaken en samenwonen is gegaan, maar hoe de zoon van je man zich gedraagt komt mij bekend voor en kan helemaal komen doordat hij niet blij is met de situatie en/of hij jou niet vertrouwd.
[...]
laat hem hij voelt zich waarschijnlijk net zo eenzaam en buitengesloten. ik zou dus niet vader er op aanspreken. geef het kind ruimte ruimte en ruimte. voor hem ben jij de indringer als hij nu ooknog gedwongen wordt om je te groeten dan heeft hij weer een negatieve associatie bij jeDat denk ik eerlijk gezegd ook. Ik heb niet uit je berichten kunnen halen hoe het proces van kennismaken en samenwonen is gegaan, maar hoe de zoon van je man zich gedraagt komt mij bekend voor en kan helemaal komen doordat hij niet blij is met de situatie en/of hij jou niet vertrouwd.
vrijdag 23 december 2016 om 13:04
quote:Apezuurtje schreef op 23 december 2016 @ 11:24:
Mijn ouders scheidden toen ik 7 was. Wij gingen als kinderen om het weekend naar mijn vader. Mijn vader trouwde al snel opnieuw, zijn vrouw had twee kinderen uit haar vorige huwelijk. Mijn moeder is altijd alleen gebleven.
Omdat ik er maar om het weekend was (tot mijn 18e ongeveer), heb ik het niet echt als een samengesteld gezin ervaren. De weekenden waren altijd leuk vond ik.
Het was anders geweest als mijn moeder een nieuwe partner met kinderen had gehad die bij ons was ingetrokken.
Mijn man en ik roepen nu dat mocht het ooit misgaan tussen ons, we allebei nooit aan een tweede leg zouden beginnen met een nieuwe partner. En niet snel zullen gaan samenwonen omwille van de betrokken kinderen. Maar er valt op voorhand weinig over te zeggen, je weet nooit hoe we er over denken mocht het zover komen.Wij hebben de afspraak dat als er kinderen komen en we zouden uit elkaar gaan, dat we ons beiden laten steriliseren. Ken meerdere mensen die daar zo in staan of het daadwerkelijk hebben gedaan.
Mijn ouders scheidden toen ik 7 was. Wij gingen als kinderen om het weekend naar mijn vader. Mijn vader trouwde al snel opnieuw, zijn vrouw had twee kinderen uit haar vorige huwelijk. Mijn moeder is altijd alleen gebleven.
Omdat ik er maar om het weekend was (tot mijn 18e ongeveer), heb ik het niet echt als een samengesteld gezin ervaren. De weekenden waren altijd leuk vond ik.
Het was anders geweest als mijn moeder een nieuwe partner met kinderen had gehad die bij ons was ingetrokken.
Mijn man en ik roepen nu dat mocht het ooit misgaan tussen ons, we allebei nooit aan een tweede leg zouden beginnen met een nieuwe partner. En niet snel zullen gaan samenwonen omwille van de betrokken kinderen. Maar er valt op voorhand weinig over te zeggen, je weet nooit hoe we er over denken mocht het zover komen.Wij hebben de afspraak dat als er kinderen komen en we zouden uit elkaar gaan, dat we ons beiden laten steriliseren. Ken meerdere mensen die daar zo in staan of het daadwerkelijk hebben gedaan.
vrijdag 23 december 2016 om 13:22
quote:Nomad schreef op 23 december 2016 @ 12:27:
[...]
Dat denk ik eerlijk gezegd ook. Ik heb niet uit je berichten kunnen halen hoe het proces van kennismaken en samenwonen is gegaan, maar hoe de zoon van je man zich gedraagt komt mij bekend voor en kan helemaal komen doordat hij niet blij is met de situatie en/of hij jou niet vertrouwd.
Mij ook.
En door je vader aangesproken worden op dingen die ie nooit uit zichzelf zou zeggen, maar wèl zegt in opdracht van nieuwe stiefmoeder, daar wordt een kind echt niet relaxter van.
Ik vind echt dat je de lat veel te hoog legt TO en je hebt behoorlijk onrealistische verwachtingen.
[...]
Dat denk ik eerlijk gezegd ook. Ik heb niet uit je berichten kunnen halen hoe het proces van kennismaken en samenwonen is gegaan, maar hoe de zoon van je man zich gedraagt komt mij bekend voor en kan helemaal komen doordat hij niet blij is met de situatie en/of hij jou niet vertrouwd.
Mij ook.
En door je vader aangesproken worden op dingen die ie nooit uit zichzelf zou zeggen, maar wèl zegt in opdracht van nieuwe stiefmoeder, daar wordt een kind echt niet relaxter van.
Ik vind echt dat je de lat veel te hoog legt TO en je hebt behoorlijk onrealistische verwachtingen.
vrijdag 23 december 2016 om 14:06
quote:aankleefsjaan schreef op 23 december 2016 @ 09:40:
Als ik kijk vanuit mijzelf, als kind van gescheiden ouders, dan heb ik ook nooit geknuffeld met stiefouders. Wel netjes begroet, maar meer ehm gewoon geaccepteerd en getolereerd dat ze er waren. Ik vond het niet specifiek leuk dat ze er waren, maar ook niet vervelend. Als kind heb ik er ook niet snel een band mee opgebouwd omdat ik misschien in mijn achterhoofd had dat die relatie ook gewoon over zou kunnen gaan, zoals die van mijn ouders. Ik heb de nieuwe gezinssituatie nooit gezien als gezin. Mijn vader ging met nieuwe relatie samenwonen toen de scheiding pas 1 of 2 jaar geleden was, (ik was ong. 10 jaar) die relatie ging ook uit. Daarna kreeg hij een nieuwe relatie waarmee hij ging samenwonen toen ik 15 was ongeveer. Wij kwamen niet erg vaak bij mijn vader.
Mijn moeder ging samenwonen toen ik 16/17 was. Ik denk dat dit ook wel scheelt, jongere kinderen zullen zich anders hechten dan oudere kinderen.
Ik denk alleen dat (wij als) stiefouders niet er van uit moeten gaan dat de stiefkinderen het bij ons zien als een nieuw gezin. Het kan natuurlijk wel zo groeien en ik denk ook wel dat we dat moeten proberen te sturen, maar ik zou me zelf niet zo vastklampen aan dat idee.
Nu als bonusmoeder knuffel ik trouwens wel met stiefkind, maar eigenlijk alleen op haar initiatief, zij is ook wel erg knuffelig van haarzelf en ik vind dat ook wel heel leuk.
Ja inderdaad, wat je schrijft over je band met je stiefouders heb ik ook zo ervaren. Ik heb het ook altijd consequent over de vriendin/partner van mijn vader. Ik zie haar absoluut niet als een stiefmoeder of iets in die richting. ik heb ook nooit het idee gehad dat we samen een gezin vormden. Ik kwam bij mijn vader op bezoek en zij was er ook. En dat was prima want ze is een aardige vrouw en ze was ook leuk tegen ons.
Toen ze net een relatie hadden vond ik het niet zo leuk dat ik mijn vader niet meer alleen zag en ik moest echt wennen aan de nieuwe situatie maar na een poosje was het gewoon.
Ik heb daarna nooit meer moeite met de vriendin gehad, we deden ook wel eens wat samen bijvoorbeeld.
Maar ik heb ons verder nooit als gezin gezien.
Als ik kijk vanuit mijzelf, als kind van gescheiden ouders, dan heb ik ook nooit geknuffeld met stiefouders. Wel netjes begroet, maar meer ehm gewoon geaccepteerd en getolereerd dat ze er waren. Ik vond het niet specifiek leuk dat ze er waren, maar ook niet vervelend. Als kind heb ik er ook niet snel een band mee opgebouwd omdat ik misschien in mijn achterhoofd had dat die relatie ook gewoon over zou kunnen gaan, zoals die van mijn ouders. Ik heb de nieuwe gezinssituatie nooit gezien als gezin. Mijn vader ging met nieuwe relatie samenwonen toen de scheiding pas 1 of 2 jaar geleden was, (ik was ong. 10 jaar) die relatie ging ook uit. Daarna kreeg hij een nieuwe relatie waarmee hij ging samenwonen toen ik 15 was ongeveer. Wij kwamen niet erg vaak bij mijn vader.
Mijn moeder ging samenwonen toen ik 16/17 was. Ik denk dat dit ook wel scheelt, jongere kinderen zullen zich anders hechten dan oudere kinderen.
Ik denk alleen dat (wij als) stiefouders niet er van uit moeten gaan dat de stiefkinderen het bij ons zien als een nieuw gezin. Het kan natuurlijk wel zo groeien en ik denk ook wel dat we dat moeten proberen te sturen, maar ik zou me zelf niet zo vastklampen aan dat idee.
Nu als bonusmoeder knuffel ik trouwens wel met stiefkind, maar eigenlijk alleen op haar initiatief, zij is ook wel erg knuffelig van haarzelf en ik vind dat ook wel heel leuk.
Ja inderdaad, wat je schrijft over je band met je stiefouders heb ik ook zo ervaren. Ik heb het ook altijd consequent over de vriendin/partner van mijn vader. Ik zie haar absoluut niet als een stiefmoeder of iets in die richting. ik heb ook nooit het idee gehad dat we samen een gezin vormden. Ik kwam bij mijn vader op bezoek en zij was er ook. En dat was prima want ze is een aardige vrouw en ze was ook leuk tegen ons.
Toen ze net een relatie hadden vond ik het niet zo leuk dat ik mijn vader niet meer alleen zag en ik moest echt wennen aan de nieuwe situatie maar na een poosje was het gewoon.
Ik heb daarna nooit meer moeite met de vriendin gehad, we deden ook wel eens wat samen bijvoorbeeld.
Maar ik heb ons verder nooit als gezin gezien.
vrijdag 23 december 2016 om 18:23
quote:MaryCrawley schreef op 23 december 2016 @ 13:04:
[...]
Wij hebben de afspraak dat als er kinderen komen en we zouden uit elkaar gaan, dat we ons beiden laten steriliseren. Ken meerdere mensen die daar zo in staan of het daadwerkelijk hebben gedaan.Goede vriend van mij ook. direct na zijn scheiding. Om te voorkomen dat hij zich laat verleiden tot een 2e leg
[...]
Wij hebben de afspraak dat als er kinderen komen en we zouden uit elkaar gaan, dat we ons beiden laten steriliseren. Ken meerdere mensen die daar zo in staan of het daadwerkelijk hebben gedaan.Goede vriend van mij ook. direct na zijn scheiding. Om te voorkomen dat hij zich laat verleiden tot een 2e leg
vrijdag 23 december 2016 om 20:37
Ik wil geen tweede leg, de dynamiek van het samengestelde gezin is zo al ingewikkeld genoeg. Voor ons, en vooral ook voor de kinderen die er al zijn.
Wij zijn al bijna 10 jaar samen, en zowel mijn ex als mijn man's ex hebben in die tijd meerdere nieuwe relaties gehad. Soms ook met partners die al kinderen hadden.
Natuurlijk is het leven niet maakbaar, maar de keuzes die je wel hebt, die moet je bewust maken. En dus geen extra kind(eren)voor ons.
Wij zijn al bijna 10 jaar samen, en zowel mijn ex als mijn man's ex hebben in die tijd meerdere nieuwe relaties gehad. Soms ook met partners die al kinderen hadden.
Natuurlijk is het leven niet maakbaar, maar de keuzes die je wel hebt, die moet je bewust maken. En dus geen extra kind(eren)voor ons.
vrijdag 23 december 2016 om 21:42
quote:Wardijntje schreef op 23 december 2016 @ 20:37:
Ik wil geen tweede leg, de dynamiek van het samengestelde gezin is zo al ingewikkeld genoeg. Voor ons, en vooral ook voor de kinderen die er al zijn.
Wij zijn al bijna 10 jaar samen, en zowel mijn ex als mijn man's ex hebben in die tijd meerdere nieuwe relaties gehad. Soms ook met partners die al kinderen hadden.
Natuurlijk is het leven niet maakbaar, maar de keuzes die je wel hebt, die moet je bewust maken. En dus geen extra kind(eren)voor ons.Amen.
Ik wil geen tweede leg, de dynamiek van het samengestelde gezin is zo al ingewikkeld genoeg. Voor ons, en vooral ook voor de kinderen die er al zijn.
Wij zijn al bijna 10 jaar samen, en zowel mijn ex als mijn man's ex hebben in die tijd meerdere nieuwe relaties gehad. Soms ook met partners die al kinderen hadden.
Natuurlijk is het leven niet maakbaar, maar de keuzes die je wel hebt, die moet je bewust maken. En dus geen extra kind(eren)voor ons.Amen.