Psyche
alle pijlers
Blaming the victim.
dinsdag 26 maart 2013 om 19:57
N.a.v een aantal topics hier en de reakties die daarop komen plaats ik dit topic: wat ik mij afvraag: hoe kan het dat mensen verkrachting bagatalliseren?
Ik vond een column van Asha ten Broeke − 29/01/13, in Trouw.
"Psychologen noemen dit Blaming the victim: we geven het slachtoffer de schuld van wat er is gebeurd. Aan de basis van dit opmerkelijke gedrag ligt een algemeen menselijke en grotendeels onbewuste behoefte aan een rechtvaardige wereld. Mensen hebben het nodig dat goed volk (zoals zijzelf) goede dingen overkomen, en dat slechte dingen alleen gebeuren met slechte mensen. Het is beangstigend om te denken dat de wereld ook anders, willekeuriger, in elkaar zou kunnen zitten.
Wanneer een goed persoon toch iets slechts overkomt, kun je twee dingen doen om het geestelijk ongemak dat dit oplevert te verminderen. Je kunt het slechte wat minder slecht maken, bijvoorbeeld door verkrachting te bagatelliseren. Of je kunt het 'goede' slachtoffer wat minder goed maken, bijvoorbeeld door te betogen dat ze het er per kort rokje of te weinig assertiviteit zelf naar gemaakt heeft.
Natuurlijk heeft niet iedereen die neiging altijd even sterk. Maar afgaand op wat ik de afgelopen week heb meegemaakt, is de groep die het nodig heeft om ten koste van een verkrachte vrouw hun eigen wereldbeeld te herstellen een stuk groter dan ik eerder had gedacht. De reacties van deze fuifnummers zijn het bewijs van mijn gelijk: vrouwen krijgen in onze 'moderne' cultuur inderdaad de schuld van hun eigen verkrachting. Nu weet ik zeker dat we hierover moeten praten."
Wat is jullie mening hierover?
Ik vond een column van Asha ten Broeke − 29/01/13, in Trouw.
"Psychologen noemen dit Blaming the victim: we geven het slachtoffer de schuld van wat er is gebeurd. Aan de basis van dit opmerkelijke gedrag ligt een algemeen menselijke en grotendeels onbewuste behoefte aan een rechtvaardige wereld. Mensen hebben het nodig dat goed volk (zoals zijzelf) goede dingen overkomen, en dat slechte dingen alleen gebeuren met slechte mensen. Het is beangstigend om te denken dat de wereld ook anders, willekeuriger, in elkaar zou kunnen zitten.
Wanneer een goed persoon toch iets slechts overkomt, kun je twee dingen doen om het geestelijk ongemak dat dit oplevert te verminderen. Je kunt het slechte wat minder slecht maken, bijvoorbeeld door verkrachting te bagatelliseren. Of je kunt het 'goede' slachtoffer wat minder goed maken, bijvoorbeeld door te betogen dat ze het er per kort rokje of te weinig assertiviteit zelf naar gemaakt heeft.
Natuurlijk heeft niet iedereen die neiging altijd even sterk. Maar afgaand op wat ik de afgelopen week heb meegemaakt, is de groep die het nodig heeft om ten koste van een verkrachte vrouw hun eigen wereldbeeld te herstellen een stuk groter dan ik eerder had gedacht. De reacties van deze fuifnummers zijn het bewijs van mijn gelijk: vrouwen krijgen in onze 'moderne' cultuur inderdaad de schuld van hun eigen verkrachting. Nu weet ik zeker dat we hierover moeten praten."
Wat is jullie mening hierover?
donderdag 28 maart 2013 om 10:43
quote:nina1966 schreef op 28 maart 2013 @ 10:36:
[...]
Ja je kan altijd fysiek weerstand bieden. Al is het maar om je benen tegen elkaar te houden of je hand er tussen te doen of hem weg te duwen. Ik wil niet zeggen dat je wint, ik heb giga tegenstand geboden en nee tegen een klerenkast kon ook ik niet op. Maar het is dan wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om zaken waar er niet zeker is dat het om verkrachting gaat. Als de vrouw gaat liggen, het toelaat met een halfslachtig gemompelt neuh dan hoeft het voor een man die flink dronken is echt niet duidlijk te zijn. Het lichamelijk toelaten en niet duidelijk nee zeggen is NIET duidelijk nee.En ik ben géén man maar een vrouw. Eentje die ooit verkracht is, echt verkracht. Ook heb ik wel sex gehad die ik nuchter niet gehad zou hebben maar als je niet duidelijk nee laat blijken óók door je lichaamstaal is het géén verkrachting.
punt is dat het zijn woord tegenover haar is.
Als een vrouw nee zegt omdraait en afweerd dan kan een man zeggen dathet niet zo is en hij niets gehoord heeft of te dronken was om dat op te vangen. Ik ben het niet met je eens dat verkrachting altijd met geweldig gaat ook doorzetten en negeren dat ze nee zegt zie ik als verkrachting. het is tegen iemand wil.
en in geval van twijfel zal er niets bewezen worden en is het geen verkrachting, geen zaak
[...]
Ja je kan altijd fysiek weerstand bieden. Al is het maar om je benen tegen elkaar te houden of je hand er tussen te doen of hem weg te duwen. Ik wil niet zeggen dat je wint, ik heb giga tegenstand geboden en nee tegen een klerenkast kon ook ik niet op. Maar het is dan wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om zaken waar er niet zeker is dat het om verkrachting gaat. Als de vrouw gaat liggen, het toelaat met een halfslachtig gemompelt neuh dan hoeft het voor een man die flink dronken is echt niet duidlijk te zijn. Het lichamelijk toelaten en niet duidelijk nee zeggen is NIET duidelijk nee.En ik ben géén man maar een vrouw. Eentje die ooit verkracht is, echt verkracht. Ook heb ik wel sex gehad die ik nuchter niet gehad zou hebben maar als je niet duidelijk nee laat blijken óók door je lichaamstaal is het géén verkrachting.
punt is dat het zijn woord tegenover haar is.
Als een vrouw nee zegt omdraait en afweerd dan kan een man zeggen dathet niet zo is en hij niets gehoord heeft of te dronken was om dat op te vangen. Ik ben het niet met je eens dat verkrachting altijd met geweldig gaat ook doorzetten en negeren dat ze nee zegt zie ik als verkrachting. het is tegen iemand wil.
en in geval van twijfel zal er niets bewezen worden en is het geen verkrachting, geen zaak
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
donderdag 28 maart 2013 om 10:46
Wat ik dan maar niet begrijp is dat we, zoals bij bepaalde topics hier het geval is, op de stoel van die rechter willen gaan zitten en het bewijs boven water willen halen. Ik vind het volkomen misplaatst dat iemand zijn verhaal komt doen, iets verschrikkelijks heeft meegemaakt en dat er dan belerend wordt gesproken over de risico's verkleinen en of je wel genoeg weerstand hebt geboden en of er misschien gemengde signalen waren. Los van of het zo is, daar zit toch geen enkel slachtoffer op te wachten, zeker niet net nadat het gebeurd is, en je schiet er toch ook niks mee op.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.
donderdag 28 maart 2013 om 10:49
quote:Syndicate schreef op 28 maart 2013 @ 10:38:
[...]
Is het onwaar dan?
Ik kan alleen voor mezelf spreken en ik herken me helemaal niet in dat slachtofferparadigma. Natuurlijk zijn er mannen die onterecht van verkrachting worden beschuldigd door vrouwen die achteraf spijt hebben van wat ze met hun dronken/gedrogeerde/geile kop hebben gedaan. En natuurlijk is dat fout.
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
Ik verbaas mij erover dat deze discussie iedere keer (en m.n. door mannen) weer de kant wordt opgedraaid van de gevallen waarin het misschien wel twijfelachtig is of iemand verkracht is. Het voelt voor mij toch een beetje als vrijpleiten, of in elk geval in je eigen straatje redeneren.
En voor de duidelijkheid: ik ben goddank nooit verkracht en weet uit eerdere ervaringen met gevaarlijke situaties dat ik het 'fight' type ben en niet verlamd raak van angst. Dus ik zit hier zeker niet als een miskend slachtoffer. Wel als iemand die meerdere gevallen kent van vriendinnen die wel verkracht zijn. Dus ik weet toch wel een beetje wat een impact het heeft.
[...]
Is het onwaar dan?
Ik kan alleen voor mezelf spreken en ik herken me helemaal niet in dat slachtofferparadigma. Natuurlijk zijn er mannen die onterecht van verkrachting worden beschuldigd door vrouwen die achteraf spijt hebben van wat ze met hun dronken/gedrogeerde/geile kop hebben gedaan. En natuurlijk is dat fout.
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
Ik verbaas mij erover dat deze discussie iedere keer (en m.n. door mannen) weer de kant wordt opgedraaid van de gevallen waarin het misschien wel twijfelachtig is of iemand verkracht is. Het voelt voor mij toch een beetje als vrijpleiten, of in elk geval in je eigen straatje redeneren.
En voor de duidelijkheid: ik ben goddank nooit verkracht en weet uit eerdere ervaringen met gevaarlijke situaties dat ik het 'fight' type ben en niet verlamd raak van angst. Dus ik zit hier zeker niet als een miskend slachtoffer. Wel als iemand die meerdere gevallen kent van vriendinnen die wel verkracht zijn. Dus ik weet toch wel een beetje wat een impact het heeft.
donderdag 28 maart 2013 om 10:50
quote:quimn schreef op 28 maart 2013 @ 10:46:
Wat ik dan maar niet begrijp is dat we, zoals bij bepaalde topics hier het geval is, op de stoel van die rechter willen gaan zitten en het bewijs boven water willen halen. Ik vind het volkomen misplaatst dat iemand zijn verhaal komt doen, iets verschrikkelijks heeft meegemaakt en dat er dan belerend wordt gesproken over de risico's verkleinen en of je wel genoeg weerstand hebt geboden. Daar zit toch geen enkel slachtoffer op te wachten en je schiet er toch ook niks mee op.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.
Daar heb je een punt, maar daar moet wel aan toegevoegd worden denk ik dat dit een openbaar forum is. Zelfs als het een vrouwenforum is, dan nog zou ik eerst met mijn verhaal naar een vertrouweling of vertrouwelingen gaan.
Het praat het geanalyseer niet goed, maar elke Jan Lul kan hier iets posten, en zelfs als het over de grens is, dan nog kan het gelezen worden voor de Mods ingrijpen.
Bepaalde tendensen heb je altijd binnen dit forum namelijk.
Wat ik dan maar niet begrijp is dat we, zoals bij bepaalde topics hier het geval is, op de stoel van die rechter willen gaan zitten en het bewijs boven water willen halen. Ik vind het volkomen misplaatst dat iemand zijn verhaal komt doen, iets verschrikkelijks heeft meegemaakt en dat er dan belerend wordt gesproken over de risico's verkleinen en of je wel genoeg weerstand hebt geboden. Daar zit toch geen enkel slachtoffer op te wachten en je schiet er toch ook niks mee op.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.
Daar heb je een punt, maar daar moet wel aan toegevoegd worden denk ik dat dit een openbaar forum is. Zelfs als het een vrouwenforum is, dan nog zou ik eerst met mijn verhaal naar een vertrouweling of vertrouwelingen gaan.
Het praat het geanalyseer niet goed, maar elke Jan Lul kan hier iets posten, en zelfs als het over de grens is, dan nog kan het gelezen worden voor de Mods ingrijpen.
Bepaalde tendensen heb je altijd binnen dit forum namelijk.
donderdag 28 maart 2013 om 10:50
quote:quimn schreef op 28 maart 2013 @ 10:46:
Wat ik dan maar niet begrijp is dat we, zoals bij bepaalde topics hier het geval is, op de stoel van die rechter willen gaan zitten en het bewijs boven water willen halen. Ik vind het volkomen misplaatst dat iemand zijn verhaal komt doen, iets verschrikkelijks heeft meegemaakt en dat er dan belerend wordt gesproken over de risico's verkleinen en of je wel genoeg weerstand hebt geboden. Daar zit toch geen enkel slachtoffer op te wachten en je schiet er toch ook niks mee op.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.Heel simpel: wil een rechter een goed oordeel kunnen vellen, dan zal hij alle feiten moeten kennen die hebben geleid tot de (mis-)daad. Zowel van de zijde van de dader als van het slachtoffer. Het is nu eenmaal onmogelijk een eerlijk oordeel te geven als je de feiten niet kent.
Wat ik dan maar niet begrijp is dat we, zoals bij bepaalde topics hier het geval is, op de stoel van die rechter willen gaan zitten en het bewijs boven water willen halen. Ik vind het volkomen misplaatst dat iemand zijn verhaal komt doen, iets verschrikkelijks heeft meegemaakt en dat er dan belerend wordt gesproken over de risico's verkleinen en of je wel genoeg weerstand hebt geboden. Daar zit toch geen enkel slachtoffer op te wachten en je schiet er toch ook niks mee op.
Dit is een discussietopic, dus hier stoort het me veel minder (hoewel ik bepaalde redenaties oprecht nog steeds niet begrijp), maar in een 'slachtoffertopic' is dat toch super ongepast en pijnlijk?
Ik vind het zelf ook interessant om te weten wat er omgaat in het hoofd van een dader, op wat voor een gebied hij dan ook dader is. Ik denk ook echt dat wij allemaal in staat zijn om te moorden (alleen al de gedachte aan zo'n Robert M. die aan mijn kinderen zit brengt mij aardig van de kook), maar waarom moet je, ten koste van iemand die heel veel pijn en verdriet heeft, gaan analyseren? Ik vind dat dus echt een blijk van angst om zelf iets naars mee te maken en jezelf proberen voor te houden dat als je maar risico's verkleint en weerstand biedt, jou niks kan gebeuren.Heel simpel: wil een rechter een goed oordeel kunnen vellen, dan zal hij alle feiten moeten kennen die hebben geleid tot de (mis-)daad. Zowel van de zijde van de dader als van het slachtoffer. Het is nu eenmaal onmogelijk een eerlijk oordeel te geven als je de feiten niet kent.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 maart 2013 om 10:54
quote:zoembaya schreef op 28 maart 2013 @ 10:49:
[...]
Ik kan alleen voor mezelf spreken en ik herken me helemaal niet in dat slachtofferparadigma. Natuurlijk zijn er mannen die onterecht van verkrachting worden beschuldigd door vrouwen die achteraf spijt hebben van wat ze met hun dronken/gedrogeerde/geile kop hebben gedaan. En natuurlijk is dat fout.
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
Ik verbaas mij erover dat deze discussie iedere keer (en m.n. door mannen) weer de kant wordt opgedraaid van de gavellen waarin het misschien wel twijfelachtig is of iemand verkracht is. Het voelt voor mij toch een beetje als vrijpleiten, of in elk geval in je eigen straatje redeneren.
En voor de duidelijkheid: ik ben goddank nooit verkracht en weet uit eerdere ervaringen met gevaarlijke situaties dat ik het 'fight' type ben en niet verlamd raak van angst. Dus ik zit hier zeker niet als een miskend slachtoffer. Wel als iemand die meerdere gevallen kent van vriendinnen die wel verkracht zijn. Dus ik weet toch wel een beetje wat een impact het heeft.
Ah, kijk, een inhoudelijke reactie. Daar kan ik dan wel weer wat mee. Ja kijk, als het voor jou zo voelt dat ik als man 'in mijn straatje denk', prima, maar ik heb niemand verkracht, niemand van mijn vrienden heeft iemand verkracht, en ik heb totaal niet het gevoel 'voor mannen op te komen' hier.
Het zal allemaal wel, maar dat verkrachting heel erg is staat buiten kijf. Ik zou de dader in elk geval wensen mij niet tegen te komen als het een bekende van mij overkwam.
Dat gezegd hebbende, wordt er hier ook bijzonder irrationeel gereageerd op mensen, en lijkt slachtofferschap dichtbij of veraf ook een soort vrijbrief te zijn voor de stomste onnozelheden in een discussie.
Dus ja, wat jij 'denigrerend' vind, eerlijk gezegd boeit het mij niet zoveel tot je inhoudelijk wordt. Gevoelens over iets hebben betekent niet dat je je verder mag beperken in de discussie tot oneliners en absurde denkfouten, en dat geldt voor jou, en voor anderen.
Daar maak ik me namelijk kwaad over, mensen die vanuit hun emotie maar lomp gaan lopen doen. Hier, in topics over exen van borderliners, waar dan ook.
[...]
Ik kan alleen voor mezelf spreken en ik herken me helemaal niet in dat slachtofferparadigma. Natuurlijk zijn er mannen die onterecht van verkrachting worden beschuldigd door vrouwen die achteraf spijt hebben van wat ze met hun dronken/gedrogeerde/geile kop hebben gedaan. En natuurlijk is dat fout.
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
Ik verbaas mij erover dat deze discussie iedere keer (en m.n. door mannen) weer de kant wordt opgedraaid van de gavellen waarin het misschien wel twijfelachtig is of iemand verkracht is. Het voelt voor mij toch een beetje als vrijpleiten, of in elk geval in je eigen straatje redeneren.
En voor de duidelijkheid: ik ben goddank nooit verkracht en weet uit eerdere ervaringen met gevaarlijke situaties dat ik het 'fight' type ben en niet verlamd raak van angst. Dus ik zit hier zeker niet als een miskend slachtoffer. Wel als iemand die meerdere gevallen kent van vriendinnen die wel verkracht zijn. Dus ik weet toch wel een beetje wat een impact het heeft.
Ah, kijk, een inhoudelijke reactie. Daar kan ik dan wel weer wat mee. Ja kijk, als het voor jou zo voelt dat ik als man 'in mijn straatje denk', prima, maar ik heb niemand verkracht, niemand van mijn vrienden heeft iemand verkracht, en ik heb totaal niet het gevoel 'voor mannen op te komen' hier.
Het zal allemaal wel, maar dat verkrachting heel erg is staat buiten kijf. Ik zou de dader in elk geval wensen mij niet tegen te komen als het een bekende van mij overkwam.
Dat gezegd hebbende, wordt er hier ook bijzonder irrationeel gereageerd op mensen, en lijkt slachtofferschap dichtbij of veraf ook een soort vrijbrief te zijn voor de stomste onnozelheden in een discussie.
Dus ja, wat jij 'denigrerend' vind, eerlijk gezegd boeit het mij niet zoveel tot je inhoudelijk wordt. Gevoelens over iets hebben betekent niet dat je je verder mag beperken in de discussie tot oneliners en absurde denkfouten, en dat geldt voor jou, en voor anderen.
Daar maak ik me namelijk kwaad over, mensen die vanuit hun emotie maar lomp gaan lopen doen. Hier, in topics over exen van borderliners, waar dan ook.
donderdag 28 maart 2013 om 10:58
quote:pejeka schreef op 28 maart 2013 @ 10:50:
[...]
Heel simpel: wil een rechter een goed oordeel kunnen vellen, dan zal hij alle feiten moeten kennen die hebben geleid tot de (mis-)daad. Zowel van de zijde van de dader als van het slachtoffer. Het is nu eenmaal onmogelijk een eerlijk oordeel te geven als je de feiten niet kent.Ben jij die rechter dan?
[...]
Heel simpel: wil een rechter een goed oordeel kunnen vellen, dan zal hij alle feiten moeten kennen die hebben geleid tot de (mis-)daad. Zowel van de zijde van de dader als van het slachtoffer. Het is nu eenmaal onmogelijk een eerlijk oordeel te geven als je de feiten niet kent.Ben jij die rechter dan?
donderdag 28 maart 2013 om 10:59
quote:Syndicate schreef op 28 maart 2013 @ 10:54:
[...]
Ah, kijk, een inhoudelijke reactie. Daar kan ik dan wel weer wat mee. Ja kijk, als het voor jou zo voelt dat ik als man 'in mijn straatje denk', prima, maar ik heb niemand verkracht, niemand van mijn vrienden heeft iemand verkracht, en ik heb totaal niet het gevoel 'voor mannen op te komen' hier.
Het zal allemaal wel, maar dat verkrachting heel erg is staat buiten kijf. Ik zou de dader in elk geval wensen mij niet tegen te komen als het een bekende van mij overkwam.
Dat gezegd hebbende, wordt er hier ook bijzonder irrationeel gereageerd op mensen, en lijkt slachtofferschap dichtbij of veraf ook een soort vrijbrief te zijn voor de stomste onnozelheden in een discussie.
Dus ja, wat jij 'denigrerend' vind, eerlijk gezegd boeit het mij niet zoveel tot je inhoudelijk wordt. Gevoelens over iets hebben betekent niet dat je je verder mag beperken in de discussie tot oneliners en absurde denkfouten, en dat geldt voor jou, en voor anderen.
Daar maak ik me namelijk kwaad over, mensen die vanuit hun emotie maar lomp gaan lopen doen. Hier, in topics over exen van borderliners, waar dan ook.
Misschien besef je het zelf niet maar je komt ongelooflijk neerbuigend en arrogant over in je manier van posten.
Het ontneemt mij eigenlijk de zin om met je te discussiëren.
Daar hoef je natuurlijk verder niks mee, maar mocht je openstaan voor feedback op je manier van discussiëren dan zou je er rekening mee kunnen houden.
[...]
Ah, kijk, een inhoudelijke reactie. Daar kan ik dan wel weer wat mee. Ja kijk, als het voor jou zo voelt dat ik als man 'in mijn straatje denk', prima, maar ik heb niemand verkracht, niemand van mijn vrienden heeft iemand verkracht, en ik heb totaal niet het gevoel 'voor mannen op te komen' hier.
Het zal allemaal wel, maar dat verkrachting heel erg is staat buiten kijf. Ik zou de dader in elk geval wensen mij niet tegen te komen als het een bekende van mij overkwam.
Dat gezegd hebbende, wordt er hier ook bijzonder irrationeel gereageerd op mensen, en lijkt slachtofferschap dichtbij of veraf ook een soort vrijbrief te zijn voor de stomste onnozelheden in een discussie.
Dus ja, wat jij 'denigrerend' vind, eerlijk gezegd boeit het mij niet zoveel tot je inhoudelijk wordt. Gevoelens over iets hebben betekent niet dat je je verder mag beperken in de discussie tot oneliners en absurde denkfouten, en dat geldt voor jou, en voor anderen.
Daar maak ik me namelijk kwaad over, mensen die vanuit hun emotie maar lomp gaan lopen doen. Hier, in topics over exen van borderliners, waar dan ook.
Misschien besef je het zelf niet maar je komt ongelooflijk neerbuigend en arrogant over in je manier van posten.
Het ontneemt mij eigenlijk de zin om met je te discussiëren.
Daar hoef je natuurlijk verder niks mee, maar mocht je openstaan voor feedback op je manier van discussiëren dan zou je er rekening mee kunnen houden.
donderdag 28 maart 2013 om 11:01
quote:zoembaya schreef op 28 maart 2013 @ 10:59:
[...]
Misschien besef je het zelf niet maar je komt ongelooflijk neerbuigend en arrogant over in je manier van posten.
Het ontneemt mij eigenlijk de zin om met je te discussiëren.
Daar hoef je natuurlijk verder niks mee, maar mocht je openstaan voor feedback op je manier van discussiëren dan zou je er rekening mee kunnen houden.Ah ja, the easy way out. Blijkbaar praat ik nu ineens niet in jouw straatje, en dan ben je weg.
Ik word wel vaker arrogant genoemd ja, meestal door mensen die zich niet echt kunnen/willen meten met een bepaald niveau van discussiëren.
Immers je eerste reactie was een oneliner zonder inhoud. Nu reageer je inhoudelijk, wat ik bevestig. Nog een waarheid als een koe waar je je geen raad mee weet anders dan het als 'arrogant' te bestempelen. Als dat arrogant is...
Dus ja...
Bedankt voor het advies. Q.E.D. wederom.
[...]
Misschien besef je het zelf niet maar je komt ongelooflijk neerbuigend en arrogant over in je manier van posten.
Het ontneemt mij eigenlijk de zin om met je te discussiëren.
Daar hoef je natuurlijk verder niks mee, maar mocht je openstaan voor feedback op je manier van discussiëren dan zou je er rekening mee kunnen houden.Ah ja, the easy way out. Blijkbaar praat ik nu ineens niet in jouw straatje, en dan ben je weg.
Ik word wel vaker arrogant genoemd ja, meestal door mensen die zich niet echt kunnen/willen meten met een bepaald niveau van discussiëren.
Immers je eerste reactie was een oneliner zonder inhoud. Nu reageer je inhoudelijk, wat ik bevestig. Nog een waarheid als een koe waar je je geen raad mee weet anders dan het als 'arrogant' te bestempelen. Als dat arrogant is...
Dus ja...
Bedankt voor het advies. Q.E.D. wederom.
donderdag 28 maart 2013 om 11:01
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
donderdag 28 maart 2013 om 11:07
quote:Syndicate schreef op 28 maart 2013 @ 10:50:
[...]
Daar heb je een punt, maar daar moet wel aan toegevoegd worden denk ik dat dit een openbaar forum is. Zelfs als het een vrouwenforum is, dan nog zou ik eerst met mijn verhaal naar een vertrouweling of vertrouwelingen gaan.
Het praat het geanalyseer niet goed, maar elke Jan Lul kan hier iets posten, en zelfs als het over de grens is, dan nog kan het gelezen worden voor de Mods ingrijpen.
Bepaalde tendensen heb je altijd binnen dit forum namelijk.
Het blijkt dat veel mensen toch niet naar naar een vertrouweling zouden gaan. Het is heel moeilijk om over zulke pijnlijke zaken met bekenden te praten. Juist hoe dichter ze bij je staan, hoe groter de angst kán zijn.
Ik begrijp dat elke Jan Lul hier iets kan posten en je weet nooit helemaal of dat de waarheid is, maar is dat belangrijk dan. Ik heb jaren bij de Kindertelefoon gewerkt. Anoniem, dat heeft zijn voor-, maar ook nadelen, bijv. wat betreft betrouwbaarheid. En ik durf te zweren dat ik regelmatig voorgelogen ben. Er zullen verhalen tegen me verteld zijn die helemaal niet gebeurd zijn of die deels niet gebeurd zijn of die aangedikt zijn. Maar blijkbaar heeft toch iemand nodig het te vertellen. En dan reageer ik liever een keer voor niks serieus dan dat ik ga denken: mmmm, misschien klopt het wel niet, ik moet die persoon ontmaskeren, ten koste van het verdriet van die ander. Natuurlijk hoeven we ons niet te laten bedotten, ook niet op een forum als deze, maar er zijn hier verhalen die heel clean zijn (of op zijn minst lijken) en waarbij toch een hoop mitsen en maren worden aangehaald.
[...]
Daar heb je een punt, maar daar moet wel aan toegevoegd worden denk ik dat dit een openbaar forum is. Zelfs als het een vrouwenforum is, dan nog zou ik eerst met mijn verhaal naar een vertrouweling of vertrouwelingen gaan.
Het praat het geanalyseer niet goed, maar elke Jan Lul kan hier iets posten, en zelfs als het over de grens is, dan nog kan het gelezen worden voor de Mods ingrijpen.
Bepaalde tendensen heb je altijd binnen dit forum namelijk.
Het blijkt dat veel mensen toch niet naar naar een vertrouweling zouden gaan. Het is heel moeilijk om over zulke pijnlijke zaken met bekenden te praten. Juist hoe dichter ze bij je staan, hoe groter de angst kán zijn.
Ik begrijp dat elke Jan Lul hier iets kan posten en je weet nooit helemaal of dat de waarheid is, maar is dat belangrijk dan. Ik heb jaren bij de Kindertelefoon gewerkt. Anoniem, dat heeft zijn voor-, maar ook nadelen, bijv. wat betreft betrouwbaarheid. En ik durf te zweren dat ik regelmatig voorgelogen ben. Er zullen verhalen tegen me verteld zijn die helemaal niet gebeurd zijn of die deels niet gebeurd zijn of die aangedikt zijn. Maar blijkbaar heeft toch iemand nodig het te vertellen. En dan reageer ik liever een keer voor niks serieus dan dat ik ga denken: mmmm, misschien klopt het wel niet, ik moet die persoon ontmaskeren, ten koste van het verdriet van die ander. Natuurlijk hoeven we ons niet te laten bedotten, ook niet op een forum als deze, maar er zijn hier verhalen die heel clean zijn (of op zijn minst lijken) en waarbij toch een hoop mitsen en maren worden aangehaald.
donderdag 28 maart 2013 om 11:08
quote:kadanz schreef op 28 maart 2013 @ 10:41:
[...]
Ik focus daar niet op. Het was gewoon een actueel topic deze week. Naar aanleiding daarvan en van eerdere (veel dubieuzere) gevallen deze discussie.
Blader eens terug in deze discussie, ik zie eigenlijk alle deelnemers van wie ik denk te weten dat het mannen zijn hetzelfde doen.
Het blaming the victim - verschijnsel zie je overigens niet alleen in discussies over verkrachtingen. Een tijd geleden was er een discussie over racisme waarin ook fraaie staaltjes voorbij kwamen. Het is overigens een concept waarover ook wetenschappelijk aardig wat is gepubliceerd.
[...]
Ik focus daar niet op. Het was gewoon een actueel topic deze week. Naar aanleiding daarvan en van eerdere (veel dubieuzere) gevallen deze discussie.
Blader eens terug in deze discussie, ik zie eigenlijk alle deelnemers van wie ik denk te weten dat het mannen zijn hetzelfde doen.
Het blaming the victim - verschijnsel zie je overigens niet alleen in discussies over verkrachtingen. Een tijd geleden was er een discussie over racisme waarin ook fraaie staaltjes voorbij kwamen. Het is overigens een concept waarover ook wetenschappelijk aardig wat is gepubliceerd.
donderdag 28 maart 2013 om 11:10
quote:doddie schreef op 28 maart 2013 @ 11:01:
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.
Tuuk, is ook zo. In het algemeen is het denk ik toch beter om eerst slachtofferhulp e.d. in te schakelen. Een traumatiserende ervaring maakt je enorm kwetsbaar geestelijk, en hier ziet iedereen in een topic wat hij of zij erin wil zien. Nou ja, wat hij of zij ermee wil. Je moet iets van een emotionele basis creëren voor je jezelf kwetsbaarder op wilt kunnen stellen, want dat doe je hier, hoe paradoxaal dat ook lijkt.
Het is (helaas) een menselijke reactie om op heftige verhalen met scepsis te reageren. Een soort ontkenreflex, maar dan op anderen. Is niet elegant, en ook niet bijzonder behulpzaam ofzo. Maar het gebeurt.
De anonimiteit van het Internet maakt het aantrekkelijk want laagdrempelig om je verhaal te delen. Maar ook heel subjectief en nog laagdrempeliger voor anderen op te reageren.
Ik denk dat een speciaal beleid voor dit soort topics niet echt te bereiken is. Algemeen forumfatsoen zou iedereen sieren. De werkelijkheid is anders.
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.
Tuuk, is ook zo. In het algemeen is het denk ik toch beter om eerst slachtofferhulp e.d. in te schakelen. Een traumatiserende ervaring maakt je enorm kwetsbaar geestelijk, en hier ziet iedereen in een topic wat hij of zij erin wil zien. Nou ja, wat hij of zij ermee wil. Je moet iets van een emotionele basis creëren voor je jezelf kwetsbaarder op wilt kunnen stellen, want dat doe je hier, hoe paradoxaal dat ook lijkt.
Het is (helaas) een menselijke reactie om op heftige verhalen met scepsis te reageren. Een soort ontkenreflex, maar dan op anderen. Is niet elegant, en ook niet bijzonder behulpzaam ofzo. Maar het gebeurt.
De anonimiteit van het Internet maakt het aantrekkelijk want laagdrempelig om je verhaal te delen. Maar ook heel subjectief en nog laagdrempeliger voor anderen op te reageren.
Ik denk dat een speciaal beleid voor dit soort topics niet echt te bereiken is. Algemeen forumfatsoen zou iedereen sieren. De werkelijkheid is anders.
donderdag 28 maart 2013 om 11:10
quote:zoembaya schreef op 28 maart 2013 @ 10:49:
[...]
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
.
Hoe wil je het dan? Als je het lichamelijk toelaat is het geen verkrachting. Je hoeft helemaal geen giga gevecht aan te gaan maar door verzet maak je wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om twee verschillende dingen en dat komt omdat TO zegt een discussie te willen over blaming the victim dus vrouwen die echt duidelijk niet willen maar waarvan gezegt word dat ze dan geen korte rok moeten dragen (Wat onzin is natuurlijk. ) maar ondertussen gaat het over twijfelgevallen waarvan de vrouw word aangepraat dat ze verkracht is omdat ze uiteindelijk diep van binnen niet wilde. Als dat niet duidelijk is en de man weet dat dus niet en is in de veronderstelling dat zij wel wil en zij bied ook fysiek geen tegenstand (al is het maar een hand tussen je benen) kun j ehet dan verkrachting noemen of niet.
Er worden hier dus twee discussies door elkaar heen gevoerd.
[...]
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dat is nl wat ik hier geregeld zie gebeuren, ook in gevallen waarin dat wat mij betreft totaal onterecht is. We zien hierboven zelfs iemand die beweert dat zij 'echt verkracht' is omdat zij wel weerstand heeft geboden.
.
Hoe wil je het dan? Als je het lichamelijk toelaat is het geen verkrachting. Je hoeft helemaal geen giga gevecht aan te gaan maar door verzet maak je wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om twee verschillende dingen en dat komt omdat TO zegt een discussie te willen over blaming the victim dus vrouwen die echt duidelijk niet willen maar waarvan gezegt word dat ze dan geen korte rok moeten dragen (Wat onzin is natuurlijk. ) maar ondertussen gaat het over twijfelgevallen waarvan de vrouw word aangepraat dat ze verkracht is omdat ze uiteindelijk diep van binnen niet wilde. Als dat niet duidelijk is en de man weet dat dus niet en is in de veronderstelling dat zij wel wil en zij bied ook fysiek geen tegenstand (al is het maar een hand tussen je benen) kun j ehet dan verkrachting noemen of niet.
Er worden hier dus twee discussies door elkaar heen gevoerd.
donderdag 28 maart 2013 om 11:11
quote:doddie schreef op 28 maart 2013 @ 11:01:
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.Eens dat je mag verwachten diverse reacties te krijgen. Sommige mensen vragen heel erg om bevestiging van hun eigen gedrag, ook als dat gedrag door niemand bevestigd kan worden. Maar de andere kant zie ik dus ook, onder het mom van: dit is een forum, je moet er maar tegen kunnen, de discussie aangaan, ook als daar niet om gevraagd wordt, ook als dat volledig ongepast is, ook als het topic zich daar totaal niet voor leent.
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.Eens dat je mag verwachten diverse reacties te krijgen. Sommige mensen vragen heel erg om bevestiging van hun eigen gedrag, ook als dat gedrag door niemand bevestigd kan worden. Maar de andere kant zie ik dus ook, onder het mom van: dit is een forum, je moet er maar tegen kunnen, de discussie aangaan, ook als daar niet om gevraagd wordt, ook als dat volledig ongepast is, ook als het topic zich daar totaal niet voor leent.
donderdag 28 maart 2013 om 11:16
quote:nina1966 schreef op 28 maart 2013 @ 11:10:
[...]
Hoe wil je het dan? Als je het lichamelijk toelaat is het geen verkrachting. Je hoeft helemaal geen giga gevecht aan te gaan maar door verzet maak je wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om twee verschillende dingen en dat komt omdat TO zegt een discussie te willen over blaming the victim dus vrouwen die echt duidelijk niet willen maar waarvan gezegt word dat ze dan geen korte rok moeten dragen (Wat onzin is natuurlijk. ) maar ondertussen gaat het over twijfelgevallen waarvan de vrouw word aangepraat dat ze verkracht is omdat ze uiteindelijk diep van binnen niet wilde. Als dat niet duidelijk is en de man weet dat dus niet en is in de veronderstelling dat zij wel wil en zij bied ook fysiek geen tegenstand (al is het maar een hand tussen je benen) kun j ehet dan verkrachting noemen of niet.
Er worden hier dus twee discussies door elkaar heen gevoerd.
Dat laatste ben ik met je eens en dat is inderdaad jammer. Over de specifieke zaak waar jij steeds op terugkomt heb ik een heel ander oordeel dan jij, maar laten we die discussie nu niet weer voeren.
Overigens vind ik het heel erg voor je dat je verkracht bent, dat wil ik nog wel even zeggen.
Verder heb ik hierboven al gezegd dat er uiteraard ook gevallen zijn waarin mannen onterecht van verkrachting worden beschuldigd, en dat dat heel kwalijk is. Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand het daar niet mee eens zou zijn.
[...]
Hoe wil je het dan? Als je het lichamelijk toelaat is het geen verkrachting. Je hoeft helemaal geen giga gevecht aan te gaan maar door verzet maak je wel duidelijk dat je niet wil. Het gaat hier om twee verschillende dingen en dat komt omdat TO zegt een discussie te willen over blaming the victim dus vrouwen die echt duidelijk niet willen maar waarvan gezegt word dat ze dan geen korte rok moeten dragen (Wat onzin is natuurlijk. ) maar ondertussen gaat het over twijfelgevallen waarvan de vrouw word aangepraat dat ze verkracht is omdat ze uiteindelijk diep van binnen niet wilde. Als dat niet duidelijk is en de man weet dat dus niet en is in de veronderstelling dat zij wel wil en zij bied ook fysiek geen tegenstand (al is het maar een hand tussen je benen) kun j ehet dan verkrachting noemen of niet.
Er worden hier dus twee discussies door elkaar heen gevoerd.
Dat laatste ben ik met je eens en dat is inderdaad jammer. Over de specifieke zaak waar jij steeds op terugkomt heb ik een heel ander oordeel dan jij, maar laten we die discussie nu niet weer voeren.
Overigens vind ik het heel erg voor je dat je verkracht bent, dat wil ik nog wel even zeggen.
Verder heb ik hierboven al gezegd dat er uiteraard ook gevallen zijn waarin mannen onterecht van verkrachting worden beschuldigd, en dat dat heel kwalijk is. Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand het daar niet mee eens zou zijn.
donderdag 28 maart 2013 om 11:20
quote:kadanz schreef op 28 maart 2013 @ 10:00:
[...]
Het is dus een dilemma blijkbaar. Stel je bent een rechter en je moet oordelen over een geval van vermeende verkrachting. Het meisje zegt dat ze duidelijk een nee heeft laten horen, maar de jongen zegt dat hij dat dat niet zo is, dat ze beiden aardig wat op hadden, dat hij misschien wat wat doorgeschoten is maar niet doorhad dat ze niet wilde.
Mag je dan, als rechter, het meisje niet vragen of ze verdere weerstand geboden heeft? Volgens mij kán je niet anders als rechter. Dat betekent niet dat je dat meisje de schuld geeft, maar dat je precies wil weten wat die jongen te verwijten valt.
Maar als die vraag niet gesteld mag worden, wat moet je dan als rechter? Dat is dan een dilemma. Vaar je blind op de ervaring van het meisje?Nee, je kan en mag als rechtspersoon niet blind op enkel de beleving en verklaring van 1 persoon varen. dat maakt ook dat aangifte doen enorm zwaar, emotioneel en vaak wederom traumatisch is voor de vrouw. Dat maakt dat een hoop vrouwen er van af zien.
[...]
Het is dus een dilemma blijkbaar. Stel je bent een rechter en je moet oordelen over een geval van vermeende verkrachting. Het meisje zegt dat ze duidelijk een nee heeft laten horen, maar de jongen zegt dat hij dat dat niet zo is, dat ze beiden aardig wat op hadden, dat hij misschien wat wat doorgeschoten is maar niet doorhad dat ze niet wilde.
Mag je dan, als rechter, het meisje niet vragen of ze verdere weerstand geboden heeft? Volgens mij kán je niet anders als rechter. Dat betekent niet dat je dat meisje de schuld geeft, maar dat je precies wil weten wat die jongen te verwijten valt.
Maar als die vraag niet gesteld mag worden, wat moet je dan als rechter? Dat is dan een dilemma. Vaar je blind op de ervaring van het meisje?Nee, je kan en mag als rechtspersoon niet blind op enkel de beleving en verklaring van 1 persoon varen. dat maakt ook dat aangifte doen enorm zwaar, emotioneel en vaak wederom traumatisch is voor de vrouw. Dat maakt dat een hoop vrouwen er van af zien.
donderdag 28 maart 2013 om 12:00
quote:doddie schreef op 28 maart 2013 @ 11:01:
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.Behalve dat iedere jan lul kan reageren, reageren er ook mensen die zelf getraumatiseerd zijn. Dat kan goed uitpakken, maar ze kunnen je ook dieper in het dal slepen. Dieper dan misschien noodzakelijk. Is dat niet even zorgelijk?
Ik ben het ook eens dat je op een forum diverse reacties kunt krijgen en niet altijd leuke. Als je daar niet tegen kan zou je hier niet je verhaal moeten doen want juist op viva is men medogenloos in zijn oordeel.
Je moet sterk in je schoenen staan en dikke huid hebben.
Maar ik vind niet dat je dan in een discussie andere monddood kunt maken en aangeven dat ze er niet meer mogen reageren. Je kunt het melden aan de mods en je eigen verontwaardiging laten blijken maar meer niet.Behalve dat iedere jan lul kan reageren, reageren er ook mensen die zelf getraumatiseerd zijn. Dat kan goed uitpakken, maar ze kunnen je ook dieper in het dal slepen. Dieper dan misschien noodzakelijk. Is dat niet even zorgelijk?
donderdag 28 maart 2013 om 12:07
quote:zoembaya schreef op 28 maart 2013 @ 10:49:
[...]
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dit is denk ik precies waar syndicate op doelt, deze reactie, deze draai aan de discussie. Geen moment heb ik gezegd dat een vrouw zich moet verzetten en dat het haar eigen schuld is als ze geen weerstand biedt. Echt geen moment.
Ik heb herhaaldelijk gezegd dat ik er achter probeer te komen wat die man bezield heeft. Daar kan ik hier en daar wat steken laten vallen, maar geen moment heb ik het slachtoffer beschuldigd. Toch vertalen mensen dat weer in 'blaming the victim'.
Waarom?
[...]
Waar deze discussie wat mij betreft om draait zijn de gevallen waarin een vrouw wel degelijk tegen haar zin tot seks wordt gedwongen en dan te horen krijgt dat het haar eigen schuld is. Of niet helemaal maar toch een beetje, had ze zich maar moeten verzetten, had ze maar niet dronken moeten zijn zodat ze duidelijker nee had kunnen zeggen, had ze maar geen verkeerde signalen moeten uitzenden, enz.
Dit is denk ik precies waar syndicate op doelt, deze reactie, deze draai aan de discussie. Geen moment heb ik gezegd dat een vrouw zich moet verzetten en dat het haar eigen schuld is als ze geen weerstand biedt. Echt geen moment.
Ik heb herhaaldelijk gezegd dat ik er achter probeer te komen wat die man bezield heeft. Daar kan ik hier en daar wat steken laten vallen, maar geen moment heb ik het slachtoffer beschuldigd. Toch vertalen mensen dat weer in 'blaming the victim'.
Waarom?
donderdag 28 maart 2013 om 12:08
Of het zorgelijk is weet ik niet, net als in de samenleving heb je met diverse mensen te maken. lieve, aardige, krengen, gekken, getraumatiseerde. Waarbij je hier nog hebt dat het feit dat men anoniem kan reageren nog maakt dat reacties nog harder zijn of kwetsender.
Aan andere kant snap ik dat mensen eerst ook anoniem willen polsen wat de samenleving er van vind. Ik zelf zou dit nav ervaringen nooit op viva doen omdat ik inderdaad weet hoe men hier kan reageren.
Aan andere kant snap ik dat mensen eerst ook anoniem willen polsen wat de samenleving er van vind. Ik zelf zou dit nav ervaringen nooit op viva doen omdat ik inderdaad weet hoe men hier kan reageren.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
donderdag 28 maart 2013 om 12:15
Ik denk dat iemand uit alle reacties toch haar gevoel zal volgen. Als iedereen haar echtgenoot een klootzak vind kun je aanpraten wat je wil, als zij hem geen klootzak vind blijft ze toch bij hem.
Als iedereen vind dat ze verkracht is (bv in het voorbeeld van die echtgenoot die zijn vrouw niet hoorde) en ze vind zelf van niet zal ze dat niet zo zien.
Vind iedereen dat je niet verkracht bent zul je er als je dat zelf wel zo ervaard er geen beter gevoel van krijgen.
Ik vraag me dus ook af of het niet ook je zal sterken in je gevoel ook als is niemand met met je eens.
Als het voor jou niets veranderd aan je gevoel zullen meningen van andere je niet van je eigen gevoel afhelpen, je leest dus alleen die meningen die je eigen gevoel bevestigen. En zal het niet eens zijn met mensen die vinden dat je van die vent afmoet omdat het een klootzak is. Wat betreft verkrachting zullen meningen dat je niet verkracht bent je hooguit weerhouden van aangifte maar je gevoel dat er over je grenzen is heen gegaan niet weg nemen.
Als iedereen vind dat ze verkracht is (bv in het voorbeeld van die echtgenoot die zijn vrouw niet hoorde) en ze vind zelf van niet zal ze dat niet zo zien.
Vind iedereen dat je niet verkracht bent zul je er als je dat zelf wel zo ervaard er geen beter gevoel van krijgen.
Ik vraag me dus ook af of het niet ook je zal sterken in je gevoel ook als is niemand met met je eens.
Als het voor jou niets veranderd aan je gevoel zullen meningen van andere je niet van je eigen gevoel afhelpen, je leest dus alleen die meningen die je eigen gevoel bevestigen. En zal het niet eens zijn met mensen die vinden dat je van die vent afmoet omdat het een klootzak is. Wat betreft verkrachting zullen meningen dat je niet verkracht bent je hooguit weerhouden van aangifte maar je gevoel dat er over je grenzen is heen gegaan niet weg nemen.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
