Psyche
alle pijlers
onveilige hechting
zaterdag 2 oktober 2010 om 14:37
Sinds een tijd weet ik door therapie dat ik onveilig gehecht ben. Dit is iets waar ik enorm veel last van heb in mijn dagelijkse leven: ik durf mensen niet te vertrouwen, durf geen hulp te vragen, voel me enorm snel afgewezen en hou daarom mensen op afstand. Hierdoor voel ik me vaak eenzaam en geisoleerd. In principe heb ik wel mensen om mee heen die het waarschijnlijk goed met me voorhebben maar ik kan het niet voelen en ik durf er dus niet op te vertrouwen.
Graag zou ik meer vertrouwen willen hebben in de mensen om me heen maar ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. Ik heb wel veel aan mijn therapeut die me wel enigszins vertrouwen geeft maar het zit zo diep dat ik zelfs na jaren therapie me hierdoor nog heel erg rot voel in het dagelijks leven.
Wie heeft hier ook last van en nog liever: wie heeft er tips om hiermee te leren leven en vertrouwen te krijgen?
Graag zou ik meer vertrouwen willen hebben in de mensen om me heen maar ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. Ik heb wel veel aan mijn therapeut die me wel enigszins vertrouwen geeft maar het zit zo diep dat ik zelfs na jaren therapie me hierdoor nog heel erg rot voel in het dagelijks leven.
Wie heeft hier ook last van en nog liever: wie heeft er tips om hiermee te leren leven en vertrouwen te krijgen?
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:13
ik zie die dingen ook, maar ik zie ook
-dat het steeds beter gaat
-dat soms/vaak mijn eigen gedrag er ook debet aan is
-dat ik steeds beter begrijp waarom die dingen gebeuren vanuit mezelf, maar ook vanuit de ander bezien
-dat ik de ander niet de schuld kan geven hoe ik me voel
-dat ik bepaal hoe ik omga met negatieve gevoelens
-dat ik bepaal hoe lang ik die negatieve gevoelens mij beinvloeden
-dat ik bepaal wat ik van deze situatie geleerd heb en wat ik de volgende keer anders doe
-dat ik bepaal dat ik, omdat ik weer wat geleerd heb, een goed gevoel over mezelf krijg, en over de ander want die heeft mij indirect iets laten inzien
-en dat ik dan trots op mezelf ben
-dat het steeds beter gaat
-dat soms/vaak mijn eigen gedrag er ook debet aan is
-dat ik steeds beter begrijp waarom die dingen gebeuren vanuit mezelf, maar ook vanuit de ander bezien
-dat ik de ander niet de schuld kan geven hoe ik me voel
-dat ik bepaal hoe ik omga met negatieve gevoelens
-dat ik bepaal hoe lang ik die negatieve gevoelens mij beinvloeden
-dat ik bepaal wat ik van deze situatie geleerd heb en wat ik de volgende keer anders doe
-dat ik bepaal dat ik, omdat ik weer wat geleerd heb, een goed gevoel over mezelf krijg, en over de ander want die heeft mij indirect iets laten inzien
-en dat ik dan trots op mezelf ben
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:18
quote:Vivamies schreef op 09 oktober 2010 @ 09:13:
ik zie die dingen ook, maar ik zie ook
-dat het steeds beter gaat
-dat soms/vaak mijn eigen gedrag er ook debet aan is
-dat ik steeds beter begrijp waarom die dingen gebeuren vanuit mezelf, maar ook vanuit de ander bezien
-dat ik de ander niet de schuld kan geven hoe ik me voel
-dat ik bepaal hoe ik omga met negatieve gevoelens
-dat ik bepaal hoe lang ik die negatieve gevoelens mij beinvloeden
-dat ik bepaal wat ik van deze situatie geleerd heb en wat ik de volgende keer anders doe
-dat ik bepaal dat ik, omdat ik weer wat geleerd heb, een goed gevoel over mezelf krijg, en over de ander want die heeft mij indirect iets laten inzien
-en dat ik dan trots op mezelf benHeb je mijn lijstje opgeschreven? Zo kijk ik ook tegen de dingen aan ,
ik zie die dingen ook, maar ik zie ook
-dat het steeds beter gaat
-dat soms/vaak mijn eigen gedrag er ook debet aan is
-dat ik steeds beter begrijp waarom die dingen gebeuren vanuit mezelf, maar ook vanuit de ander bezien
-dat ik de ander niet de schuld kan geven hoe ik me voel
-dat ik bepaal hoe ik omga met negatieve gevoelens
-dat ik bepaal hoe lang ik die negatieve gevoelens mij beinvloeden
-dat ik bepaal wat ik van deze situatie geleerd heb en wat ik de volgende keer anders doe
-dat ik bepaal dat ik, omdat ik weer wat geleerd heb, een goed gevoel over mezelf krijg, en over de ander want die heeft mij indirect iets laten inzien
-en dat ik dan trots op mezelf benHeb je mijn lijstje opgeschreven? Zo kijk ik ook tegen de dingen aan ,
zaterdag 9 oktober 2010 om 19:49
Hoi Poise,
Daarvoor hoef ik alleen maar naar mijn liefdesleven, ouders/opvoeding, gevoelswereld te kijken en dat op te tellen bij het feit dat ik (tot pas geleden , ik ben nu 36) nooit behoefte aan een relatie had.
Ik was er vroeg bij met vriendjes (= is anders dan relaties in mijn ogen) en mensen in mijn omgeving begrepen nooit dat ik het bij verliefdheid eigenlijk prettiger vond om juist niet bij elkaar te zijn. Er was één jongen waarop ik mijn "liefdes gevoelens"projecteerde. Dat heeft maarliefst 10 jaar geduurd. Zo hoefde ik mijn vriendjes niet "serieus"te nemen; "hij" was immers "de ware". Maar als "hij"toenadering zocht, wist ik me geen raad en deed ik bot en afstandelijk. In mijn ogen was de tijd nog niet rijp maar dat was gewoon een excuus denk ik nu. Mijn vrienden vonden me maar raar wat dat betreft. Om maar te zwijgen over hoe ik me voelde in "intieme situaties"zoals bij intimi op bezoek gaan of bezoek laten langskomen. Dat deed ik dus niet. Terwijl ik een superspontaan en absoluut geen verlegen type ben,...
Daarvoor hoef ik alleen maar naar mijn liefdesleven, ouders/opvoeding, gevoelswereld te kijken en dat op te tellen bij het feit dat ik (tot pas geleden , ik ben nu 36) nooit behoefte aan een relatie had.
Ik was er vroeg bij met vriendjes (= is anders dan relaties in mijn ogen) en mensen in mijn omgeving begrepen nooit dat ik het bij verliefdheid eigenlijk prettiger vond om juist niet bij elkaar te zijn. Er was één jongen waarop ik mijn "liefdes gevoelens"projecteerde. Dat heeft maarliefst 10 jaar geduurd. Zo hoefde ik mijn vriendjes niet "serieus"te nemen; "hij" was immers "de ware". Maar als "hij"toenadering zocht, wist ik me geen raad en deed ik bot en afstandelijk. In mijn ogen was de tijd nog niet rijp maar dat was gewoon een excuus denk ik nu. Mijn vrienden vonden me maar raar wat dat betreft. Om maar te zwijgen over hoe ik me voelde in "intieme situaties"zoals bij intimi op bezoek gaan of bezoek laten langskomen. Dat deed ik dus niet. Terwijl ik een superspontaan en absoluut geen verlegen type ben,...
zaterdag 9 oktober 2010 om 20:43
ik wilde eigenlijk mijn vraag weghalen...maar je hebt al geantwoord en nu kan ik het niet laten om te reageren. Wat jij verteld kan idd een hechtingstoornis zijn, maar past prima in het plaatje van andere psychiatrische stoornissen. Maar goed ik wilde mijn vraag weghalen, omdat het helemaal niet relevant is, want belangrijk is, is dat jij gelukkig bent...
zaterdag 9 oktober 2010 om 22:03
ik kan geen diagnose stellen, daarvoor weet ik te weinig en daarvoor ben ik ook niet opgeleid. Maar wat je beschrijft, moeite met intimiteit, afstand houden, wantrouwen, je ik-heb-niemand-nodig afweermechanisme, ontwijkende gedrag, boosheid, dat past praktisch elk plaatje van persoonlijkheidsstoornis en ws ook wel een aantal ontwikkelingsstoornissen. Daarbij merk ik op dat jouw verhaal op een aantal punten afwijkt van de anderen. Maar nogmaals wat je wel of niet hebt is helemaal niet belangrijk; jij bent gelukkig toch? Dat is belangrijk, dat jij voor jou een manier hebt gevonden om een leuk leventje te hebben....
zaterdag 9 oktober 2010 om 22:12
het wijkt erin af dat ik vermijdende hechting heb en de anderen angstig/ambivalent wat een wezenlijk verschil is. Mijn stijl verklaart vooreen deel ook waarom ik gelukkig(er) ben,....
ik moet echter wel zeggen dat het aan het veranderen is, en daar bedoel ik de hechtingsstijl mee. Het is steeds meer aan het afbrokkelen,...maar op cruciale momenten zoals laatst met mr Pril val ik weer terug. Als was ik me dit keer er wel van bewust wat er gebeurde én kon ik erover praten wat heel erg veel scheelt. Bovendien kwam mijn gevoel terug en dat heb ik ook nooit eerder meegemaakt.
ik moet echter wel zeggen dat het aan het veranderen is, en daar bedoel ik de hechtingsstijl mee. Het is steeds meer aan het afbrokkelen,...maar op cruciale momenten zoals laatst met mr Pril val ik weer terug. Als was ik me dit keer er wel van bewust wat er gebeurde én kon ik erover praten wat heel erg veel scheelt. Bovendien kwam mijn gevoel terug en dat heb ik ook nooit eerder meegemaakt.
zaterdag 9 oktober 2010 om 22:45
hoe weet jij nou dat jij de enige bent die het zogenaamde vermijdende type is? Wat mij in eerste instantie opviel is dat je vooral last hebt van boosheid ipv verdriet. Ook je enorme zelfvertrouwen; jezelf vertrouwen (eigen kennis en kunde) is iets heel anders dan zelfvertrouwen ( jezelf leuk, lief, gewenst, mooi, de moeite waard whatever vinden).
zaterdag 9 oktober 2010 om 23:40
Ach ja, niet alles is wat het lijkt. ik heb ook erg veel moeite met intimiteit; ik heb wel behoefte, maar tegelijktijd lijkt het of ik niet kan verdragen als iemand me aanraakt of letterlijk dicht in de buurt kom. daarentegen heb ik totaal geen moeite met sex. Daaruit zou je kunnen afleiden dat ik geen moeite heb met intimiteit of dat ik eigenlijk niet megaa preuts ben.
iMaar wat bedoel je met je opmerking over zelfvertrouwen? Dat je dat wel hebt of dat je daarmee dat anderen bedoelde?
hechtinsstoornis of niet; je kan me niet beschuldigen van een ongezonde dosis wantrouwen...
iMaar wat bedoel je met je opmerking over zelfvertrouwen? Dat je dat wel hebt of dat je daarmee dat anderen bedoelde?
hechtinsstoornis of niet; je kan me niet beschuldigen van een ongezonde dosis wantrouwen...
zondag 10 oktober 2010 om 08:14
goedemorgen poise (en de anderen),
Herkenbaar wat je schrijft over sexs. Daar heb ik ook totaal geen problemen meet TOTDAT,.....de relatie serieus wordt (en dus emotioneel intiem) dan wil ik niet meer. Hoe zit dat bij jou?
Over zelfvertrouwen: zowel anderen als ikzelf zien me als iemand met een groot zelfvertrouwen. Laatst zei een homeopaat het volgende tegen me over de combi van mijn verantwoordelijkheidsgevoel (zeer groot) en perfectionisme=> zo (door je zeer goed voor te bereiden en plan a b en c te hebben)zorg je ervoor dat mensen geen kritiek op je kunnen leveren,..wat zegt dat over je zelfvertrouwen?
Ik ben nog steeds van mening dat ik een groot zelfvertrouwen heb maar het klopt ook wat hij zegt,....het zou fijn zijn als ik me wat minder verantwoordelijk zou voelen en ook rust zou hebben als ik dingen misschien niet zo goed geregeld heb. Thuis werd ik vroeger gedadeloos afgestrafd (vooral emortoneel) als dingen niet goed (genoeg) waren. Dan waak je er wel voor om fouten te maken. En besides,....ik heb zelf geen rust als ik vind dat iets beter kan,...ligt dat aan het zelfvertrouwen of de opvoeding,...?
Herkenbaar wat je schrijft over sexs. Daar heb ik ook totaal geen problemen meet TOTDAT,.....de relatie serieus wordt (en dus emotioneel intiem) dan wil ik niet meer. Hoe zit dat bij jou?
Over zelfvertrouwen: zowel anderen als ikzelf zien me als iemand met een groot zelfvertrouwen. Laatst zei een homeopaat het volgende tegen me over de combi van mijn verantwoordelijkheidsgevoel (zeer groot) en perfectionisme=> zo (door je zeer goed voor te bereiden en plan a b en c te hebben)zorg je ervoor dat mensen geen kritiek op je kunnen leveren,..wat zegt dat over je zelfvertrouwen?
Ik ben nog steeds van mening dat ik een groot zelfvertrouwen heb maar het klopt ook wat hij zegt,....het zou fijn zijn als ik me wat minder verantwoordelijk zou voelen en ook rust zou hebben als ik dingen misschien niet zo goed geregeld heb. Thuis werd ik vroeger gedadeloos afgestrafd (vooral emortoneel) als dingen niet goed (genoeg) waren. Dan waak je er wel voor om fouten te maken. En besides,....ik heb zelf geen rust als ik vind dat iets beter kan,...ligt dat aan het zelfvertrouwen of de opvoeding,...?
zondag 10 oktober 2010 om 14:32
Hoi,
Ik vind dit topic nogal moeilijk, het roept veel bij me op, en heb een hele zware week achter de rug, dus vandaar dat ik verder niet meer heb gereageerd.
Maar ik wilde in ieder geval even laten weten dat ik nog wel meelees. Ik weet alleen niet of ik nog verder ga reageren want het roept nogal veel op.
Aan de ene kant zou ik heel veel willen schrijven, aan de andere kant wil ik niet te herkenbaar worden en dat wordt het al snel.
Bovendien heb als ik op dit forum zit, soms gewoon behoefte om het over luchtigere dingen te hebben.
Dus dan weten jullie waarom ik misschien niet (altijd) meer reageer.
Ik vind het nog steeds wel verbazingwekkend hoeveel ik hier herken en ergens doet dat me ook goed.
Ik las bijv. net een post van Vivamies waarin stond dat als je (vroeger) verliefd werd, je juist afstand gaat nemen en het liever niet deelt met de persoon in kwestie. Dat is ook zooooo herkenbaar!
En het stomme is dat mannen je dan vaak juist interessanter gaan vinden, omdat je ongrijpbaar voor ze wordt.
Terwijl je juist afstand wil! En het is geen spelletje o.i.d., je wilt gewoon echt pertinent niet dat iemand dichterbij komt.
Bij mij is dat trouwens wel steeds meer aan het veranderen geloof ik. Maar het is nog pril en daarom kan ik het nog niet met zekerheid zeggen.
Ik vind dit topic nogal moeilijk, het roept veel bij me op, en heb een hele zware week achter de rug, dus vandaar dat ik verder niet meer heb gereageerd.
Maar ik wilde in ieder geval even laten weten dat ik nog wel meelees. Ik weet alleen niet of ik nog verder ga reageren want het roept nogal veel op.
Aan de ene kant zou ik heel veel willen schrijven, aan de andere kant wil ik niet te herkenbaar worden en dat wordt het al snel.
Bovendien heb als ik op dit forum zit, soms gewoon behoefte om het over luchtigere dingen te hebben.
Dus dan weten jullie waarom ik misschien niet (altijd) meer reageer.
Ik vind het nog steeds wel verbazingwekkend hoeveel ik hier herken en ergens doet dat me ook goed.
Ik las bijv. net een post van Vivamies waarin stond dat als je (vroeger) verliefd werd, je juist afstand gaat nemen en het liever niet deelt met de persoon in kwestie. Dat is ook zooooo herkenbaar!
En het stomme is dat mannen je dan vaak juist interessanter gaan vinden, omdat je ongrijpbaar voor ze wordt.
Terwijl je juist afstand wil! En het is geen spelletje o.i.d., je wilt gewoon echt pertinent niet dat iemand dichterbij komt.
Bij mij is dat trouwens wel steeds meer aan het veranderen geloof ik. Maar het is nog pril en daarom kan ik het nog niet met zekerheid zeggen.
zondag 10 oktober 2010 om 14:40
quote:PoisenIvy schreef op 09 oktober 2010 @ 01:12:
voor het eerst een topic wat zo pijnlijk herkenbaar is dat ik lang heb getwijfeld of ik wel wat wil posten. Is dat wat je bedoelt met de negativiteit? de reacties zijn weinig bemoedigend...jarenlange therapie en het resultaat? Ben wel benieuwd naar wat voor soort therapie er wordt gevolgd. een jaar schemagerichte therapie heeft me 0,0 opgeleverd...gaat truus (lees psych) er ook nog eens vandoor....
Oh als je een hechtingsstoonis hebt en je therapeut 'laat je in de steek' (zo voelt het waarsch.?) dan is dat het opnieuw beleven van een eerder trauma en dat doet je vertrouwen in de mensen ook geen goed natuurlijk.
Erg naar voor je dat dat gebeurt is.
Hopelijk kan je het proces van veilig leren hechten nog een keer aangaan met een andere, capabele therapeut.
Ik heb trouwens ook een clash gehad met een therapeut en achteraf gezien vraag ik mij af of ze zelf wel veilig gehecht was.
Want dat kan ook he, dat je therapeut zelf issues heeft die gaan botsen met die van jou.
p.s. bij mij was dat een geval van 'tegenoverdracht', weet niet of jullie daarmee bekend zijn?
voor het eerst een topic wat zo pijnlijk herkenbaar is dat ik lang heb getwijfeld of ik wel wat wil posten. Is dat wat je bedoelt met de negativiteit? de reacties zijn weinig bemoedigend...jarenlange therapie en het resultaat? Ben wel benieuwd naar wat voor soort therapie er wordt gevolgd. een jaar schemagerichte therapie heeft me 0,0 opgeleverd...gaat truus (lees psych) er ook nog eens vandoor....
Oh als je een hechtingsstoonis hebt en je therapeut 'laat je in de steek' (zo voelt het waarsch.?) dan is dat het opnieuw beleven van een eerder trauma en dat doet je vertrouwen in de mensen ook geen goed natuurlijk.
Erg naar voor je dat dat gebeurt is.
Hopelijk kan je het proces van veilig leren hechten nog een keer aangaan met een andere, capabele therapeut.
Ik heb trouwens ook een clash gehad met een therapeut en achteraf gezien vraag ik mij af of ze zelf wel veilig gehecht was.
Want dat kan ook he, dat je therapeut zelf issues heeft die gaan botsen met die van jou.
p.s. bij mij was dat een geval van 'tegenoverdracht', weet niet of jullie daarmee bekend zijn?
maandag 11 oktober 2010 om 21:50
@ mazou, k had ook een therapeute die een ernstige tegenoverdracht had naar mij. Kort gezegd leidde dat tot het onvoldoende hanteren van therapeutische grenzen waardoor ik heel voorzichtig met haar ging omgaan en uiteindelijk heeft ze me in de steek gelaten. Na een klachtenprocedure heb ik toch nog afscheid mogen nemen (ik hoorde gewoon opeens 4 maanden niks meer) en ik weet dat ze daarna ook n totaal andere baan heeft gezocht.
dinsdag 12 oktober 2010 om 00:50
he nee zo ervaar ik het helemaal niet met de psych. Voor mijn gevoel was er wel degelijk een klik en ik kan en wil haar niet kwalijk nemen dat ze tijdelijk weggaat en dus ook weer terugkomt, maar het werkt gewoon niet. ik voel me gewoon niet beter...eerder slechter. Ik heb geen trauma en herleef ook geen trauma. mazou wat naar dat je een slechte week hebt gehad. Hoop dat het weer wat beter gaat....
zaterdag 16 oktober 2010 om 20:43
Dag allemaal, hier ben ik weer. Dank nog voor jullie reacties. Ik heb even een tijdje niets van me laten horen omdat dit topic nogal veel heftige emoties bij me losmaakte. Het is een beetje dubbel: enerzijds helpt het me om hier van me af te schrijven, anderzijds komt er ook veel emotie naar boven door erover te schrijven, emoties waar ik me vervolgens geen raad mee weet. Afgelopen week had ik een zware week op mijn werk en durfde het dus niet aan hier op het topic te schrijven uit angst dat het me teveel zou raken en dan is het risico dat ik uit balans raak en me weer een paar weken rot kan voelen. Het evenwicht is nogal breekbaar zal ik maar zeggen... Ik blijf het wel fijn vinden om hier te schrijven maar ik moet het denk ik gewoon goed doseren, zoiets.
Ik hoop dat het met jullie goed gaat en ik ga nog eens de reacties doorlezen.
Ik hoop dat het met jullie goed gaat en ik ga nog eens de reacties doorlezen.
zondag 17 oktober 2010 om 08:53
Hoi Aardbei,
Vervelend dat het even niet lekker ging. Wil je er iets over schrijven wat er gebeurd is op je werk? Ik vind het heel rottig voor je dat je snel uit balans bent. Zo lijkt het net of je overgeleverd bent aan de "grillen van het leven". Ik weet zeker dat je sterk genoeg bent om die grillen van het leven aan te kunnen daarom ben ik nieuwsgierig naar wat er bijvoorbeeld gebeurd is waardoor je een beetje uit het lood geslagen wordt. Als je dat niet wil vertellen of het niet prettig vind dat ik me daarmee bemoei is het ook goed hoor
Vervelend dat het even niet lekker ging. Wil je er iets over schrijven wat er gebeurd is op je werk? Ik vind het heel rottig voor je dat je snel uit balans bent. Zo lijkt het net of je overgeleverd bent aan de "grillen van het leven". Ik weet zeker dat je sterk genoeg bent om die grillen van het leven aan te kunnen daarom ben ik nieuwsgierig naar wat er bijvoorbeeld gebeurd is waardoor je een beetje uit het lood geslagen wordt. Als je dat niet wil vertellen of het niet prettig vind dat ik me daarmee bemoei is het ook goed hoor
zondag 17 oktober 2010 om 16:27
Dag Vivamies, ik ben inderdaad snel uit balans en kan soms overspoeld worden door emoties die ik niet de baas kan; soms is dit heel beangstigend omdat ik er geen controle over heb. Dus je zou inderdaad kunnen zeggen dat ik overgeleverd ben aan de 'grillen van het leven'. Door therapie probeer ik wel grip op mijn emoties te krijgen maar het lukt me nog steeds niet altijd.
Zoals ik al eerder schreef raakte het schrijven over dit onderwerp mij behoorlijk waardoor ik mij vorige week rot voelde. Omdat er vorige week op mijn werk veel van mij verwacht werd ben ik even niet op het forum geweest omdat ik bang was dat dit mij teveel zou raken en weer negatieve emoties zou triggeren.
Zoals ik al eerder schreef raakte het schrijven over dit onderwerp mij behoorlijk waardoor ik mij vorige week rot voelde. Omdat er vorige week op mijn werk veel van mij verwacht werd ben ik even niet op het forum geweest omdat ik bang was dat dit mij teveel zou raken en weer negatieve emoties zou triggeren.
zondag 17 oktober 2010 om 16:30
