Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
woensdag 27 april 2011 om 22:14
wel herkenbaar hoor. Ik voel me soms zo alleen. De meeste van mijn goede vriendinnen hebben een relatie/kinderen en dat lijkt me ook leuk.
Soms kan ik echt jaloers zijn, ook al weet ik dat dat geen goede eigenschap is, op stelletjes die leuke dingen met elkaar kunnen doen, de gezelligheid met vrienden ervan hebben. Ben t soms gewoon zat om alleen te zijn..
Heb net ook weer ff een teleurstelling met een jongen achter de rug waarmee t echt goed voelde dus moet er ook weer ff over heen komen.
Maar ik vind soms de dingen best lastig als je alleen ben. Zou dit jaar graag een weekje naar de zon willen maar de vriendinnen die nog vrijgezel zijn hebben andere plannen, heb gekeken voor een singlereis maar vind deze best prijzig. Moet ook sparen voor een andere auto dus een dure vakantie zit er ook niet in.
Zit nu ff in een dip, dan ben ik zo bang dat ik nog 5 jaar vrijgezel blijf en dat hoop ik zo ontzettend van niet!
Voel me op dit moment erg onzeker in de liefde en moet even mijn vertrouwen erin weer terugvinden.
x
Soms kan ik echt jaloers zijn, ook al weet ik dat dat geen goede eigenschap is, op stelletjes die leuke dingen met elkaar kunnen doen, de gezelligheid met vrienden ervan hebben. Ben t soms gewoon zat om alleen te zijn..
Heb net ook weer ff een teleurstelling met een jongen achter de rug waarmee t echt goed voelde dus moet er ook weer ff over heen komen.
Maar ik vind soms de dingen best lastig als je alleen ben. Zou dit jaar graag een weekje naar de zon willen maar de vriendinnen die nog vrijgezel zijn hebben andere plannen, heb gekeken voor een singlereis maar vind deze best prijzig. Moet ook sparen voor een andere auto dus een dure vakantie zit er ook niet in.
Zit nu ff in een dip, dan ben ik zo bang dat ik nog 5 jaar vrijgezel blijf en dat hoop ik zo ontzettend van niet!
Voel me op dit moment erg onzeker in de liefde en moet even mijn vertrouwen erin weer terugvinden.
x
donderdag 28 april 2011 om 15:11
donderdag 28 april 2011 om 18:40
Hee jppi23
Singlereizen zijn erg leuk, inderdaad wat aan de prijs, maar vaak zit er ook al veel bij in... ik heb vorig jaar voor het eerst een singlesreis gemaakt en het was echt de reis van mijn leven waarbij ik ook superleuke nieuwe vriendinnen heb leren kennen. Ik ga dit jaar met een van die meiden op vakantie, dus heeft echt op alle vlakken voordeel gehad!
Ik vond het het geld echt waard, en je kunt ook gewoon een weekje weg natuurlijk...
Verder herken ik alle verhalen, heb afgelopen weekend echt 1,5 dag de ogen uit mijn kop gehuild omdat ik me behoorlijk k*t voelde, maar nu gaat het weer prima... ach soms zit het mee en soms zit het tegen, single zijn is niet altijd even leuk, maar er zijn genoeg leuke dingen die je wel kunt ondernemen!
Liefs Bar
Singlereizen zijn erg leuk, inderdaad wat aan de prijs, maar vaak zit er ook al veel bij in... ik heb vorig jaar voor het eerst een singlesreis gemaakt en het was echt de reis van mijn leven waarbij ik ook superleuke nieuwe vriendinnen heb leren kennen. Ik ga dit jaar met een van die meiden op vakantie, dus heeft echt op alle vlakken voordeel gehad!
Ik vond het het geld echt waard, en je kunt ook gewoon een weekje weg natuurlijk...
Verder herken ik alle verhalen, heb afgelopen weekend echt 1,5 dag de ogen uit mijn kop gehuild omdat ik me behoorlijk k*t voelde, maar nu gaat het weer prima... ach soms zit het mee en soms zit het tegen, single zijn is niet altijd even leuk, maar er zijn genoeg leuke dingen die je wel kunt ondernemen!
Liefs Bar
zondag 1 mei 2011 om 19:25
Om nog maar eens te herhalen wat velen van jullie al gezegd hebben: herkenbaar! Al vermaak ik me wel prima, onderneem ik leuke dingen met vriendinnen en vind ik het ook niet erg om eens een dag geen afspraken te hebben, toch mis ik wel iets. Het delen van de dagelijkse dingetjes, de gezelligheid, het gevoel dat je altijd iemand naast je hebt, zelfs al ben je ergens alleen. Nu heb ik veel meer het gevoel er echt alleen voor te staan, er is niemand die thuis op me wacht of die ik dagelijks spreek.
Wat Ivlas zegt vind ik ook heel herkenbaar (over dat het samenwonen zo vertrouwd en kloppend voelde en het alleen zijn zo vreemd aanvoelt, alsof je daar niet hoort). Mijn relatie is nu sinds een half jaar door ons gezamelijk verbroken. We zijn 4 jaar bij elkaar geweest en woonden ook samen. Ik ben ook inmiddels de 30 gepasseerd en heb een kinderwens, maar ik voelde twijfel of ik dat wel echt met hem wilde. Dus toch besloten om niet verder te gaan en nu zijn we nog heel goed bevriend en zien elkaar nog regelmatig (gelukkig!). Maar ja, onze relatie was dus zeker niet slecht en soms mis ik ons leven samen wel. Ook het samenwonen voelde gewoon zo goed en vertrouwd, zoals mijn leven 'hoorde' te zijn. Nu als vrijgezel is het net of er iets niet klopt. Ook als ik naar vriendinnen kijk (de meeste met jarenlange relatie, koophuis, sommigen getrouwd en met de eerste baby's op komst) denk ik: dat wil ik ook! En dat is ook precies het leven wat ik me altijd had voorgesteld, maar zie mij nou eens zitten in mijn kleine huisje, helemaal alleen...nog zover verwijderd van hoe ik het wil.
Af en toe bekruipt me ook een gevoel van paniek en vraag ik me af of ik nog wel iemand zal ontmoeten met wie ik wel kinderen wil. Al heb ik ergens wel het vertouwen dat het goed komt. Maar ja, wanneer dan? Een aantal van jullie zijn al een paar jaar vrijgezel en om eerlijk te zijn zie ik het echt niet zitten om nog een jaar of langer alleen te zijn. Wat ik al zei: ik vermaak me wel en ik vind mijn leven leuk, het is ook niet zo dat ik opzie tegen een dag alleen, of dat ik huilend in een hoekje zit, maar samen vind ik het leven toch echt een stuk fijner. Ik heb afspraken met vrienden, maar daarna ga je weer alleen naar huis. Er is nu niemand meer met wie ik mijn leven en alle dagelijks dingen deel en dat voelt toch een beetje leeg. Ook met het Paasweekend bv of andere feestdagen krijg ik wel een beetje het gevoel dat ik buiten het leven sta, of niet echt meetel. Iedereen is dan naar schoonfamilie of weekendjes weg en dan voel ik me wel een beetje verloren.
Ook Bente 1980 zei veel dingen waarin ik me herken. En anderen ook, het is toch wel erg fijn om herkenning te vinden Bij vriendinnen kan ik ook best mijn verhaal kwijt, maar zij hebben allemaal al eeuwen een relatie, dus ik merk toch dat ze niet helemaal herkennen wat ik bedoel.
En Lady_90, ik weet niet of je hier nog leest, maar hoe is het nu met jou?
Wat Ivlas zegt vind ik ook heel herkenbaar (over dat het samenwonen zo vertrouwd en kloppend voelde en het alleen zijn zo vreemd aanvoelt, alsof je daar niet hoort). Mijn relatie is nu sinds een half jaar door ons gezamelijk verbroken. We zijn 4 jaar bij elkaar geweest en woonden ook samen. Ik ben ook inmiddels de 30 gepasseerd en heb een kinderwens, maar ik voelde twijfel of ik dat wel echt met hem wilde. Dus toch besloten om niet verder te gaan en nu zijn we nog heel goed bevriend en zien elkaar nog regelmatig (gelukkig!). Maar ja, onze relatie was dus zeker niet slecht en soms mis ik ons leven samen wel. Ook het samenwonen voelde gewoon zo goed en vertrouwd, zoals mijn leven 'hoorde' te zijn. Nu als vrijgezel is het net of er iets niet klopt. Ook als ik naar vriendinnen kijk (de meeste met jarenlange relatie, koophuis, sommigen getrouwd en met de eerste baby's op komst) denk ik: dat wil ik ook! En dat is ook precies het leven wat ik me altijd had voorgesteld, maar zie mij nou eens zitten in mijn kleine huisje, helemaal alleen...nog zover verwijderd van hoe ik het wil.
Af en toe bekruipt me ook een gevoel van paniek en vraag ik me af of ik nog wel iemand zal ontmoeten met wie ik wel kinderen wil. Al heb ik ergens wel het vertouwen dat het goed komt. Maar ja, wanneer dan? Een aantal van jullie zijn al een paar jaar vrijgezel en om eerlijk te zijn zie ik het echt niet zitten om nog een jaar of langer alleen te zijn. Wat ik al zei: ik vermaak me wel en ik vind mijn leven leuk, het is ook niet zo dat ik opzie tegen een dag alleen, of dat ik huilend in een hoekje zit, maar samen vind ik het leven toch echt een stuk fijner. Ik heb afspraken met vrienden, maar daarna ga je weer alleen naar huis. Er is nu niemand meer met wie ik mijn leven en alle dagelijks dingen deel en dat voelt toch een beetje leeg. Ook met het Paasweekend bv of andere feestdagen krijg ik wel een beetje het gevoel dat ik buiten het leven sta, of niet echt meetel. Iedereen is dan naar schoonfamilie of weekendjes weg en dan voel ik me wel een beetje verloren.
Ook Bente 1980 zei veel dingen waarin ik me herken. En anderen ook, het is toch wel erg fijn om herkenning te vinden Bij vriendinnen kan ik ook best mijn verhaal kwijt, maar zij hebben allemaal al eeuwen een relatie, dus ik merk toch dat ze niet helemaal herkennen wat ik bedoel.
En Lady_90, ik weet niet of je hier nog leest, maar hoe is het nu met jou?
maandag 2 mei 2011 om 22:48
Heb even getwijfeld, maar toch ook een klein beetje mijn verhaal. Waar ik zo van kan balen is dat diepe gat waar je na een leuke dag/avond in valt. Zoals gisteren: super Koninginnedag gehad, kom ik gisteren thuis: niks, niemand om mijn verhaal aan kwijt te kunnen. Dat... De eenzaamheid voel ik dan letterlijk lichamelijk. En die dag lang en leuk gepraat met een jongen, nr's uitgewisseld, maar nog niks weer gehoord en daar baal ik dan van... En dát wil ik dus niet: ik wil zo graag wél goed alleen kunnen zijn, ook omdat de situatie nu eenmaal zo is. Dat het me geen bal kan interesseren of hij wel of niet belt en gewoon lekker m'n eigen ding doen. Maar ook mij kost het meer dan de nodige moeite...
Ik vind het knap dat iedereen hier zo eerlijk over is, want er werd al gezegd dat er best nog wel een taboe op rust: we moeten allemaal maar zo nodig happy single zijn en o wee als je dat niet bent. Maar ik ben blij (al gun ik het niemand) dat ik niet de enigste ben die zich zo voelt. Daarom voor iedereen een dikke
Ik vind het knap dat iedereen hier zo eerlijk over is, want er werd al gezegd dat er best nog wel een taboe op rust: we moeten allemaal maar zo nodig happy single zijn en o wee als je dat niet bent. Maar ik ben blij (al gun ik het niemand) dat ik niet de enigste ben die zich zo voelt. Daarom voor iedereen een dikke
pingpong wijzigde dit bericht op 02-05-2011 23:00
Reden: Post uitgebreid
Reden: Post uitgebreid
% gewijzigd
woensdag 4 mei 2011 om 08:37
Pfff, alleen goed kunnen voelen, meestal lukt het, maar soms ook helemaal niet!
Ook met het Paasweekend bv of andere feestdagen krijg ik wel een beetje het gevoel dat ik buiten het leven sta, of niet echt meetel.
Vooral met feestdagen etc speelt het echt eigenlijk, dan zijn er zoveel stelletjes
.
Pff, en nu de vakantie, iedereen gaat met zijn vriend/vriendin....dus ik ga maar in mijn eentje op groepsreis. Maar is dat echt leuk?
Ook met het Paasweekend bv of andere feestdagen krijg ik wel een beetje het gevoel dat ik buiten het leven sta, of niet echt meetel.
Vooral met feestdagen etc speelt het echt eigenlijk, dan zijn er zoveel stelletjes
. Pff, en nu de vakantie, iedereen gaat met zijn vriend/vriendin....dus ik ga maar in mijn eentje op groepsreis. Maar is dat echt leuk?
woensdag 4 mei 2011 om 08:55
Over het algemeen kan ik prima alleen zijn en geniet ik van de rust en de tijd die ik aan mezelf mag besteden. Niemand die zich met mij bemoeit, kunnen gaan en staan waar ik wil zonder met iemand rekening te hoeven houden.
Ben sinds een paar dagen weer vrijgezel na een korte relatie van 3,5 maand en nu voel ik weer hoe fijn het is om samen met iemand te zijn en daar je verhalen aan kwijt te kunnen, samen dingen mee kan ondernemen, op zondag tot 1 uur op bed blijven liggen en lak hebben aan de rest van de wereld, gewoon...samen. Dat mis ik nu weer des te meer! Voel me er weer alleen voor staan, geen leuke smsjes, knuffels en kusjes en niemand die oprecht wil weten hoe jouw dag is geweest.
Moet hier toch wel weer even aan wennen hoor...maar het lijkt alsof door deze korte relatie mijn wens naar een leuke man alleen maar versterkt is. Ben nu al ongeduldig terwijl ik hiervoor 2 jaar vrijgezel ben geweest!
Ben sinds een paar dagen weer vrijgezel na een korte relatie van 3,5 maand en nu voel ik weer hoe fijn het is om samen met iemand te zijn en daar je verhalen aan kwijt te kunnen, samen dingen mee kan ondernemen, op zondag tot 1 uur op bed blijven liggen en lak hebben aan de rest van de wereld, gewoon...samen. Dat mis ik nu weer des te meer! Voel me er weer alleen voor staan, geen leuke smsjes, knuffels en kusjes en niemand die oprecht wil weten hoe jouw dag is geweest.
Moet hier toch wel weer even aan wennen hoor...maar het lijkt alsof door deze korte relatie mijn wens naar een leuke man alleen maar versterkt is. Ben nu al ongeduldig terwijl ik hiervoor 2 jaar vrijgezel ben geweest!
woensdag 4 mei 2011 om 11:26
Hallo meiden
Ik ben een meelezer, maar nu toch de moed opgepakt om mee te schrijven. De reden dat het even duurde voordat ik meeschreef was dat wanneer ik dat ging doen, het echt zou zijn (eenzaamheid) en dat maakte het confronterend. Maar goed, jullie zijn hier ook en ervaren hetzelfde als ik. Jullie verhalen hier geven mij steun
@Justme
Hier een ook 030
@Funka
Er is een mail naar je onderweg
Ik ben een meelezer, maar nu toch de moed opgepakt om mee te schrijven. De reden dat het even duurde voordat ik meeschreef was dat wanneer ik dat ging doen, het echt zou zijn (eenzaamheid) en dat maakte het confronterend. Maar goed, jullie zijn hier ook en ervaren hetzelfde als ik. Jullie verhalen hier geven mij steun
@Justme
Hier een ook 030
@Funka
Er is een mail naar je onderweg
woensdag 4 mei 2011 om 11:45
Zoooo herkenbaar!
Inmiddels al 7 jaar single,wat scharrels en korte relaties achter de rug ,tijdje ''op zoek'' geweest,dan weer niet op zoek,periodes van veel stappen gekent,nu weer rustig aan en richten op mijn eigen geluk zoals dat mooi heet,kom ook regelmatig leuke mannen tegen hoor,maar dan hebben ze een vriendin of zijn getrouwd...........het lijkt soms idd of het voor mij ook niet meer allemaal is weggelegd.
Daarnaast heb ik maar 2 echte goede vriendinnen,waarvan 1 ook inmiddels weer samenwoond en ik haar minder zie dan voorheen.
Eenzaam.............soms ja soms nee,in mijn huwelijk heb ik me ook erg eenzaam gevoeld,dus het ligt niet perse aan het aantal vrienden die je hebt hoor.
Ik mis vooral liefde,vertrouwdheid,passie,soulmategevoel,gewoon dat er iemand voor je is die van je houdt door en door.
En ik vrees dat dat altijd zal blijven knagen,hoe leuk je t ook hebt in je eentje.
maar je bent nog jong ,28 jaar,mijn teller is de 40 gepasseerd,en soms vraag ik me af zal ik op mijn 50e nog steeds alleen zijn?
Moet er niet aan denken.........
Inmiddels al 7 jaar single,wat scharrels en korte relaties achter de rug ,tijdje ''op zoek'' geweest,dan weer niet op zoek,periodes van veel stappen gekent,nu weer rustig aan en richten op mijn eigen geluk zoals dat mooi heet,kom ook regelmatig leuke mannen tegen hoor,maar dan hebben ze een vriendin of zijn getrouwd...........het lijkt soms idd of het voor mij ook niet meer allemaal is weggelegd.
Daarnaast heb ik maar 2 echte goede vriendinnen,waarvan 1 ook inmiddels weer samenwoond en ik haar minder zie dan voorheen.
Eenzaam.............soms ja soms nee,in mijn huwelijk heb ik me ook erg eenzaam gevoeld,dus het ligt niet perse aan het aantal vrienden die je hebt hoor.
Ik mis vooral liefde,vertrouwdheid,passie,soulmategevoel,gewoon dat er iemand voor je is die van je houdt door en door.
En ik vrees dat dat altijd zal blijven knagen,hoe leuk je t ook hebt in je eentje.
maar je bent nog jong ,28 jaar,mijn teller is de 40 gepasseerd,en soms vraag ik me af zal ik op mijn 50e nog steeds alleen zijn?
Moet er niet aan denken.........
woensdag 4 mei 2011 om 17:53
quote:Lovestar schreef op 04 mei 2011 @ 11:26:De reden dat het even duurde voordat ik meeschreef was dat wanneer ik dat ging doen, het echt zou zijn (eenzaamheid) en dat maakte het confronterend. Maar goed, jullie zijn hier ook en ervaren hetzelfde als ik. Jullie verhalen hier geven mij steun
Dat was ook precies mijn twijfel, Lovestar, het maakt het zo echt. Maar de verhalen hier geven mij ook steun, dus daarom toch ook mijn verhaal getypt.
En weet je, iedereen hier doet ook echt haar best om het zo leuk mogelijk te maken, wat gelukkig ook vaak lukt, maar op de achtergrond blijft er wat knagen, wat soms in alle hevigheid er uit komt. En wat Novi schreef, soms voelt het alsof je nog zover verwijderd bent van wat je graag wilt... Ook dát doet pijn soms...
Dat was ook precies mijn twijfel, Lovestar, het maakt het zo echt. Maar de verhalen hier geven mij ook steun, dus daarom toch ook mijn verhaal getypt.
En weet je, iedereen hier doet ook echt haar best om het zo leuk mogelijk te maken, wat gelukkig ook vaak lukt, maar op de achtergrond blijft er wat knagen, wat soms in alle hevigheid er uit komt. En wat Novi schreef, soms voelt het alsof je nog zover verwijderd bent van wat je graag wilt... Ook dát doet pijn soms...
woensdag 4 mei 2011 om 18:54
Wat hebben jullie eraan als ik blijf meelezen?? Nou ja, dan even het klotegevoel opzij zetten en het gevoel hier delen
Ik heb soms het gevoel dat ik zit te wachten..... Om mijn eigenlijke leven te leiden en het gevoel van incompleet te zijn. Belachelijk en te triest voor woorden toch? Ik wil niet 2erangs zijn als single, maar heeeeeeeeeeeel soms voel ik dat toch.
En pijn dat het doet, dat ken ik maar ook al te goed
Ik heb soms het gevoel dat ik zit te wachten..... Om mijn eigenlijke leven te leiden en het gevoel van incompleet te zijn. Belachelijk en te triest voor woorden toch? Ik wil niet 2erangs zijn als single, maar heeeeeeeeeeeel soms voel ik dat toch.
En pijn dat het doet, dat ken ik maar ook al te goed
woensdag 4 mei 2011 om 22:37
wow, dit vond ik weer heel treffend gezegd:
"Ik heb soms het gevoel dat ik zit te wachten..... Om mijn eigenlijke leven te leiden en het gevoel van incompleet te zijn."
Had ook weer even een dip-moment, zus gebeld. Met koninginnedag zat ik alleen thuis want was ook de dag ervoor in het ziekenhuis geweest, was dus ook niet in topconditie en ik voelde me zwaar rot. Morgen 5 mei heb ik ook nog geen plannen. Ik voel me dan zo stom, alsof iedereen een volle agenda heeft behalve ik.
Er zijn dan eigenlijk heel veel dingen die ik zou willen doen, en vaak doe ik ze ook, maar soms moet ik toch een barrière over. De ene keer voelt zo'n vrije dag als een mogelijkheid, heb ik er zin in. Maar soms heb ik dan juist gewoon helemaal geen zin erin en zou ik dan nog maar liever werken. Toen mijn relatie net uit was heb ik me daardoor ook drie slagen in de rondte gewerkt, ook een vorm van vluchten voor het alleen zijn.
Aan de ene kant wil ik echt niets liever dan meer kennissen en vrienden maken, erop uit, nieuwe dingen doen, doen wat ik echt leuk vind. Aan de andere kant ontbreekt het me soms aan fut om elke keer weer actief erop uit te gaan om aansluiting te zoeken. Hebben jullie dat ook? Het vertrouwde missen, dat je gewoon even niet hoeft na te denken wat zal ik nu weer gaan doen en met wie.
"Ik heb soms het gevoel dat ik zit te wachten..... Om mijn eigenlijke leven te leiden en het gevoel van incompleet te zijn."
Had ook weer even een dip-moment, zus gebeld. Met koninginnedag zat ik alleen thuis want was ook de dag ervoor in het ziekenhuis geweest, was dus ook niet in topconditie en ik voelde me zwaar rot. Morgen 5 mei heb ik ook nog geen plannen. Ik voel me dan zo stom, alsof iedereen een volle agenda heeft behalve ik.
Er zijn dan eigenlijk heel veel dingen die ik zou willen doen, en vaak doe ik ze ook, maar soms moet ik toch een barrière over. De ene keer voelt zo'n vrije dag als een mogelijkheid, heb ik er zin in. Maar soms heb ik dan juist gewoon helemaal geen zin erin en zou ik dan nog maar liever werken. Toen mijn relatie net uit was heb ik me daardoor ook drie slagen in de rondte gewerkt, ook een vorm van vluchten voor het alleen zijn.
Aan de ene kant wil ik echt niets liever dan meer kennissen en vrienden maken, erop uit, nieuwe dingen doen, doen wat ik echt leuk vind. Aan de andere kant ontbreekt het me soms aan fut om elke keer weer actief erop uit te gaan om aansluiting te zoeken. Hebben jullie dat ook? Het vertrouwde missen, dat je gewoon even niet hoeft na te denken wat zal ik nu weer gaan doen en met wie.
woensdag 4 mei 2011 om 23:36
Hee ivlas,
Ik herken het en ook weer niet. Kan me ook erg eenzaam voelen, terwijl ik best goede vrienden en lieve ouders om me heen heb. Maar het tweederangsburger gevoel ken ik wel, het LIJKT of je leven volgens de mensen om je heen pas begint als je een relatie krijgt. Het stomme is dat ik dat eigenlijk niet zo voel, ik merk dat ik me in mijn eentje prima red en eigenlijk gewoon neit toe ben aan een relatie. Probeer het soms wel met daten, maar ben nog nooit iemand tegengekomen waarvoor ik mijn vrijheid op wilde geven. Voel me dan ook vaak raar, terwijl het voor mij vooral raar en ongemakkelijk voelt als ik aan het daten sla. Ik heb nu maar besloten (na een ongelofelijke dipweek met veel janken) dat ik er gewoon het beste van ga maken, met of zonder vent.... ik heb immers een leuk leven, een goede baan, een eigen huis en vrienden en familie in goede gezondheid... dus waarom zou ik als single minderwaardig zijn... ik vertik het gewoon...(had ik zo maar bedacht!)
Via het forum heb ik verschillende meiden leren kennen en ook nu weer wat nieuwe afspraken staan... tjsa als single moet je gewoon je best doen om een goed sociaal netwerk om je heen op te bouwen maar dat is nu eenmaal zo.
Klinkt misschien een beetje als een happy--de-peppie reactie, maar ik kan er op dit moment weinig aan veranderen. Mijn theorie is dat als je op zoek gaat je het vooral niet vindt, dus ik moet gewoon leren om het los te laten. Misschien kom ik ooit een vent tegen met wie het goed voelt... mooi! En zo niet, dan moet ik het toch voor mezelf leuk maken, ook al is dat niet altijd makkelijk.
Maar ik vind het fijn om reacties van andere te lezen, voelt als steun en het niet-de-enige-zijn....dus thanks meiden!
Ik herken het en ook weer niet. Kan me ook erg eenzaam voelen, terwijl ik best goede vrienden en lieve ouders om me heen heb. Maar het tweederangsburger gevoel ken ik wel, het LIJKT of je leven volgens de mensen om je heen pas begint als je een relatie krijgt. Het stomme is dat ik dat eigenlijk niet zo voel, ik merk dat ik me in mijn eentje prima red en eigenlijk gewoon neit toe ben aan een relatie. Probeer het soms wel met daten, maar ben nog nooit iemand tegengekomen waarvoor ik mijn vrijheid op wilde geven. Voel me dan ook vaak raar, terwijl het voor mij vooral raar en ongemakkelijk voelt als ik aan het daten sla. Ik heb nu maar besloten (na een ongelofelijke dipweek met veel janken) dat ik er gewoon het beste van ga maken, met of zonder vent.... ik heb immers een leuk leven, een goede baan, een eigen huis en vrienden en familie in goede gezondheid... dus waarom zou ik als single minderwaardig zijn... ik vertik het gewoon...(had ik zo maar bedacht!)
Via het forum heb ik verschillende meiden leren kennen en ook nu weer wat nieuwe afspraken staan... tjsa als single moet je gewoon je best doen om een goed sociaal netwerk om je heen op te bouwen maar dat is nu eenmaal zo.
Klinkt misschien een beetje als een happy--de-peppie reactie, maar ik kan er op dit moment weinig aan veranderen. Mijn theorie is dat als je op zoek gaat je het vooral niet vindt, dus ik moet gewoon leren om het los te laten. Misschien kom ik ooit een vent tegen met wie het goed voelt... mooi! En zo niet, dan moet ik het toch voor mezelf leuk maken, ook al is dat niet altijd makkelijk.
Maar ik vind het fijn om reacties van andere te lezen, voelt als steun en het niet-de-enige-zijn....dus thanks meiden!
woensdag 4 mei 2011 om 23:36
Hee ivlas,
Ik herken het en ook weer niet. Kan me ook erg eenzaam voelen, terwijl ik best goede vrienden en lieve ouders om me heen heb. Maar het tweederangsburger gevoel ken ik wel, het LIJKT of je leven volgens de mensen om je heen pas begint als je een relatie krijgt. Het stomme is dat ik dat eigenlijk niet zo voel, ik merk dat ik me in mijn eentje prima red en eigenlijk gewoon neit toe ben aan een relatie. Probeer het soms wel met daten, maar ben nog nooit iemand tegengekomen waarvoor ik mijn vrijheid op wilde geven. Voel me dan ook vaak raar, terwijl het voor mij vooral raar en ongemakkelijk voelt als ik aan het daten sla. Ik heb nu maar besloten (na een ongelofelijke dipweek met veel janken) dat ik er gewoon het beste van ga maken, met of zonder vent.... ik heb immers een leuk leven, een goede baan, een eigen huis en vrienden en familie in goede gezondheid... dus waarom zou ik als single minderwaardig zijn... ik vertik het gewoon...(had ik zo maar bedacht!)
Via het forum heb ik verschillende meiden leren kennen en ook nu weer wat nieuwe afspraken staan... tjsa als single moet je gewoon je best doen om een goed sociaal netwerk om je heen op te bouwen maar dat is nu eenmaal zo.
Klinkt misschien een beetje als een happy--de-peppie reactie, maar ik kan er op dit moment weinig aan veranderen. Mijn theorie is dat als je op zoek gaat je het vooral niet vindt, dus ik moet gewoon leren om het los te laten. Misschien kom ik ooit een vent tegen met wie het goed voelt... mooi! En zo niet, dan moet ik het toch voor mezelf leuk maken, ook al is dat niet altijd makkelijk.
Maar ik vind het fijn om reacties van andere te lezen, voelt als steun en het niet-de-enige-zijn....dus thanks meiden!
Ik herken het en ook weer niet. Kan me ook erg eenzaam voelen, terwijl ik best goede vrienden en lieve ouders om me heen heb. Maar het tweederangsburger gevoel ken ik wel, het LIJKT of je leven volgens de mensen om je heen pas begint als je een relatie krijgt. Het stomme is dat ik dat eigenlijk niet zo voel, ik merk dat ik me in mijn eentje prima red en eigenlijk gewoon neit toe ben aan een relatie. Probeer het soms wel met daten, maar ben nog nooit iemand tegengekomen waarvoor ik mijn vrijheid op wilde geven. Voel me dan ook vaak raar, terwijl het voor mij vooral raar en ongemakkelijk voelt als ik aan het daten sla. Ik heb nu maar besloten (na een ongelofelijke dipweek met veel janken) dat ik er gewoon het beste van ga maken, met of zonder vent.... ik heb immers een leuk leven, een goede baan, een eigen huis en vrienden en familie in goede gezondheid... dus waarom zou ik als single minderwaardig zijn... ik vertik het gewoon...(had ik zo maar bedacht!)
Via het forum heb ik verschillende meiden leren kennen en ook nu weer wat nieuwe afspraken staan... tjsa als single moet je gewoon je best doen om een goed sociaal netwerk om je heen op te bouwen maar dat is nu eenmaal zo.
Klinkt misschien een beetje als een happy--de-peppie reactie, maar ik kan er op dit moment weinig aan veranderen. Mijn theorie is dat als je op zoek gaat je het vooral niet vindt, dus ik moet gewoon leren om het los te laten. Misschien kom ik ooit een vent tegen met wie het goed voelt... mooi! En zo niet, dan moet ik het toch voor mezelf leuk maken, ook al is dat niet altijd makkelijk.
Maar ik vind het fijn om reacties van andere te lezen, voelt als steun en het niet-de-enige-zijn....dus thanks meiden!
donderdag 5 mei 2011 om 00:09
Thanks Ivlas
Waar woon je ergens in het land? Misschien dat je bij mij/ons kan aansluiten. Is geen medelijdenactie, uiteraard niet. Maar ik vind het altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen Ik herken het gevoel ook: fijn wanneer je niet hoef na te denken wat je gaat doen en met wie, altijd zin hebben. Maar goed, is het niet eerder dat het gebrek aan keuze hetgeen is wat vervelend is? Ik bedoel: thuis zitten is leuk, leuke dingen doen met mensen is leuk, maar alleen wanneer je daarvoor gekozen hebt en niet gedwongen is omdat je te weinig mensen om je heen hebt.
Enne, je bent niet stom
@Missy
Niet om tegen je post in te gaan hoor, helemaal niet. Dus vat het niet verkeerd op. Ik denk dat iedereen hier het beste van maakt en daarbij de nodige barrières en drempels moet overwinnen. Hoort bij het singlesbestaan, want samen is alles een stuk minder eng.
Ben verder helemaal met je eens wat betreft sociaal netwerk opbouwen en onderhouden. Als single ben je daar gewoon meer afhankelijk daarvan
Waar woon je ergens in het land? Misschien dat je bij mij/ons kan aansluiten. Is geen medelijdenactie, uiteraard niet. Maar ik vind het altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen Ik herken het gevoel ook: fijn wanneer je niet hoef na te denken wat je gaat doen en met wie, altijd zin hebben. Maar goed, is het niet eerder dat het gebrek aan keuze hetgeen is wat vervelend is? Ik bedoel: thuis zitten is leuk, leuke dingen doen met mensen is leuk, maar alleen wanneer je daarvoor gekozen hebt en niet gedwongen is omdat je te weinig mensen om je heen hebt.
Enne, je bent niet stom
@Missy
Niet om tegen je post in te gaan hoor, helemaal niet. Dus vat het niet verkeerd op. Ik denk dat iedereen hier het beste van maakt en daarbij de nodige barrières en drempels moet overwinnen. Hoort bij het singlesbestaan, want samen is alles een stuk minder eng.
Ben verder helemaal met je eens wat betreft sociaal netwerk opbouwen en onderhouden. Als single ben je daar gewoon meer afhankelijk daarvan
donderdag 5 mei 2011 om 00:47
Oh ja, mag ik even zeiken??
Ik word doodmoe van andere vrouwen/meisjes die het hebben over "vriend dit, vriend dit". Ik misgun het hun niet, ben blij dat zij een leuke vriend hebben. Maar het knaagt wel
Ik wil namelijk ook een leuk, lief, lekker, stoer vriendje helemaal voor mijzelf. Dat ik ook "vriendje dit, vriendje dat kan zeggen"
Ik word doodmoe van andere vrouwen/meisjes die het hebben over "vriend dit, vriend dit". Ik misgun het hun niet, ben blij dat zij een leuke vriend hebben. Maar het knaagt wel
Ik wil namelijk ook een leuk, lief, lekker, stoer vriendje helemaal voor mijzelf. Dat ik ook "vriendje dit, vriendje dat kan zeggen"
donderdag 5 mei 2011 om 09:10
Hej meiden,
Ik herken ook zo de verhalen. Vind het ook lastig met de mensen om me heen die allemaal samen zijn, trouwen, zwanger etc. Je hebt het meeste behoefte aanvriendinnen die in hetzelfde schuitje. Maar het moeilijke is, dat die ook weer mannen ontmoeten. En het stomme is, dan voel ik me toch weer meer alleen. Zelfde ook met de feestdagen en de weekenden. Je moet inderdaad een groot netwerk hebben als single.
En ook herken ik hetgevoel dat ik mn leven niet leef. Terwijl ik dit dolgraag zou willen. Ik wil lol hebben met vriendinnen etc. Maar het lukt me niet altijd goed.
Mij lijkt het leuk om af te spreken.
@ Lovestar, ik ben er ook voor in om af te spreken of meer te mailen ofzo.
@ franka, ik heb je ook een e-mail gestuurd.
En nogmaals, vind het fijn te horen/lezen dat er meer mensen zijn die dit hebben.
Ik herken ook zo de verhalen. Vind het ook lastig met de mensen om me heen die allemaal samen zijn, trouwen, zwanger etc. Je hebt het meeste behoefte aanvriendinnen die in hetzelfde schuitje. Maar het moeilijke is, dat die ook weer mannen ontmoeten. En het stomme is, dan voel ik me toch weer meer alleen. Zelfde ook met de feestdagen en de weekenden. Je moet inderdaad een groot netwerk hebben als single.
En ook herken ik hetgevoel dat ik mn leven niet leef. Terwijl ik dit dolgraag zou willen. Ik wil lol hebben met vriendinnen etc. Maar het lukt me niet altijd goed.
Mij lijkt het leuk om af te spreken.
@ Lovestar, ik ben er ook voor in om af te spreken of meer te mailen ofzo.
@ franka, ik heb je ook een e-mail gestuurd.
En nogmaals, vind het fijn te horen/lezen dat er meer mensen zijn die dit hebben.
donderdag 5 mei 2011 om 19:35
Ik heb soms het gevoel dat ik zit te wachten..... Om mijn eigenlijke leven te leiden en het gevoel van incompleet te zijn.
Dit heb ik ook wel een beetje dat ik zit te wachten tot het voor mij ook allemaal begint...niet bewust maar wel een beetje onbewust. Zo ook met plannen maken voor de toekomst bv verhuizen of het kopen van nieuwe meubels dan denk ik steeds van " ja, maar misschien heb ik dan wel een vriend en die heeft misschien wel een leuk huis of een hele andere smaak qua meubels" zo moet je natuurlijk niet denken want dan kan je alles wel blijven uitstellen...en ondertussen denk ik dat al jaren en ben nog steeds alleen
Ik heb ook genoeg mensen om me heen om vanalles mee te doen, maar soms ben ik het gewoon beu om alsmaar mensen te ronselen en te bellen om iets gezelligs mee te doen...de meeste stellen zijn er niet mee bezig dat ik wel eens alleen zou kunnen zitten dus die bellen niet. maar als ik ze zelf belt ben ik van harte welkom. Ik heb ook niet echt rust in m'n donder...wil altijd wel wat te doen hebben en heb er een hekel aan als een vrije dag zomaar zonder iets leuks voorbij gaat. Goeie eigenschap misschien maar ook een hele vermoeiende...
Dit heb ik ook wel een beetje dat ik zit te wachten tot het voor mij ook allemaal begint...niet bewust maar wel een beetje onbewust. Zo ook met plannen maken voor de toekomst bv verhuizen of het kopen van nieuwe meubels dan denk ik steeds van " ja, maar misschien heb ik dan wel een vriend en die heeft misschien wel een leuk huis of een hele andere smaak qua meubels" zo moet je natuurlijk niet denken want dan kan je alles wel blijven uitstellen...en ondertussen denk ik dat al jaren en ben nog steeds alleen
Ik heb ook genoeg mensen om me heen om vanalles mee te doen, maar soms ben ik het gewoon beu om alsmaar mensen te ronselen en te bellen om iets gezelligs mee te doen...de meeste stellen zijn er niet mee bezig dat ik wel eens alleen zou kunnen zitten dus die bellen niet. maar als ik ze zelf belt ben ik van harte welkom. Ik heb ook niet echt rust in m'n donder...wil altijd wel wat te doen hebben en heb er een hekel aan als een vrije dag zomaar zonder iets leuks voorbij gaat. Goeie eigenschap misschien maar ook een hele vermoeiende...
donderdag 5 mei 2011 om 19:58
@Justme
Mijn mailadres is Lovestar.viva@gmail.com
Wil je het laten weten wanneer je deze post gelezen hebt?
Mijn mailadres is Lovestar.viva@gmail.com
Wil je het laten weten wanneer je deze post gelezen hebt?
donderdag 5 mei 2011 om 21:25
@vrouwek76: dat gevoel van onrust als je een dag vrij hebt en wat wilt gaan doen -> zooo herkenbaar! Maar heb er net 3 op zitten en het was eigenlijk best fijn, heb mijn huisje weer op orde en ben wel helemaal tot rust gekomen... weer wat geleerd!
@lovestar: je schopt neit tegen mijn post aan hoor, ik weet dat iedereeen er het beste van maakt, dat moet ook wel. Heb mezelf alleen deze week even een schop onder m;n kont moeten geven omdat ik totaal klaar was met mezelf, effe zwelgen in zelfmedelijden mag, maar merkte dat ik verdorie moe werd van mezelf en dat vind ik gewoon suf!
@lovestar: je schopt neit tegen mijn post aan hoor, ik weet dat iedereeen er het beste van maakt, dat moet ook wel. Heb mezelf alleen deze week even een schop onder m;n kont moeten geven omdat ik totaal klaar was met mezelf, effe zwelgen in zelfmedelijden mag, maar merkte dat ik verdorie moe werd van mezelf en dat vind ik gewoon suf!
donderdag 5 mei 2011 om 23:10
Ik had vandaag zo'n dag. 5 Mei en warempel ik had wat te doen. Met een vriendin naar Utrecht geweest, haar vriend moest gewoon werken. En ja hoor, overal waar ik kijk zie ik verliefde stelletjes. Ik moet dat, nu mijn korte (maar toch...) relatie over is, weer missen.
Van dat gevoel, het missen, daar baal ik zo van! Of ik wil gewoon een leuke kerel aan de haak slaan, OF ik wil dat gevoel niet hebben...en het liefst het eerste. Ben het echt zat...dat vrijgezel zijn!
Van dat gevoel, het missen, daar baal ik zo van! Of ik wil gewoon een leuke kerel aan de haak slaan, OF ik wil dat gevoel niet hebben...en het liefst het eerste. Ben het echt zat...dat vrijgezel zijn!
