Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
dinsdag 26 februari 2008 om 19:14
Bij mij is het zo dat er twee verpleegkundigen zijn, zij openen en sluiten de dag, doen het doelenuur en het themauur en lunchen tussen de middag met ons. Dan heb je de creatieve therapeut, voor beeldend, de dramatherapeut voor je raadt het al, drama. Er is weer een andere therapeut voor psychomotorisch en weer een andere voor muziek. En dan heb je nog de maatschappelijk werker, die kan je op afspraak spreken en de hoofdbehandelaar, dat is de psycholoog. Die zie ik 1 keer in de week, individueel. Kortom; een heel team om mij weer op de rit te krijgen
woensdag 27 februari 2008 om 15:14
Ik zie de hoofdbehandelaar iedere dag bij verschillende therapie onderdelen, met name de praatgroepen. Er is een mentor voor allerlei zaken en ook voor de thema-uren. Verder zijn er nog creatieve therapeuten en psychomotorische therapeuten.
Ben op zich wel blij dat wij zelfstandig lunchen. Het klinkt bijna een beetje alsof dat dan niet vertrouwd is in je eentje. Mag ik vragen wat de reden er van is Boompje?
Ben op zich wel blij dat wij zelfstandig lunchen. Het klinkt bijna een beetje alsof dat dan niet vertrouwd is in je eentje. Mag ik vragen wat de reden er van is Boompje?
donderdag 28 februari 2008 om 07:28
Ja hoor! Ik vond het zelf eerst ook heel gek, maar ik heb inmiddels begrepen dat het is om te kijken hoe je bent in de groep tijdens zoiets. Veel personen komen tijdens de pauze juist een beetje los, praten over koetjes en kalfjes, zijn geinteresseerd, terwijl andere bijvoorbeeld heel weinig zeggen, zich een beetje afsluiten voor de groep. Er zit dus altijd een verpleegkundige bij, die eet ook gewoon mee, om de omgang met elkaar een beetje te observeren.
vrijdag 29 februari 2008 om 22:12
In mijn kennismakingsgesprek met de groepswerker werd mij ook verteld dat wij alleen als groep lunchen, zonder verpleegkundigen. Ik vind het op zich ook wel heel goed dat er een verpleegkundige bij de lunch zit. Zelf zal ik ook buiten de therapie-uren 'drukker' of 'levendiger' zijn dan op momenten dat ik over moeilijke onderwerpen zal moeten praten.. Dus misschien word ik dan ook wel anders bekeken.
A.s. maandag, mijn eerste dag in de deeltijdgroep, begint al op te schieten. Momenteel heb ik nog niet zoveel zenuwen (gelukkig). Bij mij komen die meestal pas op het laatste moment en dat is op zich best wel fijn.. Daarnaast heb ik ook genoeg afleiding..want ik moet nog best veel doen voor mn studie dit weekend
Afgelopen week had ik het gesprek met mijn groepswerker. Zij is overigens toch niet mijn hoofdbehandelaar. Mijn hoofdbehandelaar is namelijk een man, maar hem heb ik nog niet ontmoet.
Vandaag was ook de 1 na laatste keer dat ik mijn huidige (ambulante) therapeute zag Ik ben me best wel aan haar gaan hechten en ik zal haar ook echt gaan missen denk ik.. Dit is al (of pas) de tweede keer dat ik van een therapeute afscheid moet nemen..en nee, bah, ik vind het echt niet leuk.. Gelukkig mag ik haar van de week nog één keertje zien. En ik ga proberen of ik straks na de deeltijd bij haar terecht kan voor de nazorg..
Jullie wens ik iig een heel fijn weekend, zonder regen
A.s. maandag, mijn eerste dag in de deeltijdgroep, begint al op te schieten. Momenteel heb ik nog niet zoveel zenuwen (gelukkig). Bij mij komen die meestal pas op het laatste moment en dat is op zich best wel fijn.. Daarnaast heb ik ook genoeg afleiding..want ik moet nog best veel doen voor mn studie dit weekend
Afgelopen week had ik het gesprek met mijn groepswerker. Zij is overigens toch niet mijn hoofdbehandelaar. Mijn hoofdbehandelaar is namelijk een man, maar hem heb ik nog niet ontmoet.
Vandaag was ook de 1 na laatste keer dat ik mijn huidige (ambulante) therapeute zag Ik ben me best wel aan haar gaan hechten en ik zal haar ook echt gaan missen denk ik.. Dit is al (of pas) de tweede keer dat ik van een therapeute afscheid moet nemen..en nee, bah, ik vind het echt niet leuk.. Gelukkig mag ik haar van de week nog één keertje zien. En ik ga proberen of ik straks na de deeltijd bij haar terecht kan voor de nazorg..
Jullie wens ik iig een heel fijn weekend, zonder regen
zaterdag 1 maart 2008 om 07:48
Nou, dat zonder regen is iig niet gelukt wat een rotweer zeg!
Ik vond het ook jammer dat ik afscheid moest nemen van mijn eigen psych en weer op moest starten met een psych van het ziekenhuis. Maar ja, degene die ik nu heb werkt samen met een heel team dus dat is gewoon effectiever. Na de tijd zal ik mijn 'oude' psych waarschijnlijk ook niet meer zien, de nazorg wordt ook verzorgd door het ziekenhuis. Ach, inmiddels ben ik ook wel weer aan deze gewend. Dus Sunny, er is hoop!
Succes van de week!
Ik vond het ook jammer dat ik afscheid moest nemen van mijn eigen psych en weer op moest starten met een psych van het ziekenhuis. Maar ja, degene die ik nu heb werkt samen met een heel team dus dat is gewoon effectiever. Na de tijd zal ik mijn 'oude' psych waarschijnlijk ook niet meer zien, de nazorg wordt ook verzorgd door het ziekenhuis. Ach, inmiddels ben ik ook wel weer aan deze gewend. Dus Sunny, er is hoop!
Succes van de week!
zaterdag 1 maart 2008 om 08:49
Hai,
Hier een nieuweling op Viva Forum! Jessie en kom uit 'de Randstad".
Ik heb in 1996 toen ik 22 a 23 jaar was de diagnose Borderline gekregen waarna ik 2 maanden in de ziektwet heb gezeten en in die tijd in dagbehandeling zat.
Ik vond het heel fijn, er stond 8 maanden voor die dagbehandeling maar ik kreeg het na 2 maanden op mijn heupen en vond het 'wel weer genoeg'...stom, stom , stom want die 2 maanden was natuurlijk niet genoeg.
Echter wilde ik weer dat het 'klaar' was en over en uit met dat borderline, ik wilde weer volledig meedraaien in de maatschappij en van die 'stempel' af zeg maar.
Wat ik fijn vond aan die dagbehandeling was dat je allerlei soorten 'trainingen' kreeg, van groepgesprek therapie tot cognitieve therapie en beweeg therapie (soort psychologische gym) en muziek therapie (lekker beetje drummen haha).
Affijn, ik voelde me achter zo'n drumstel af en toe een rare, maar goed, het wa s ergens goed voor want bepaalde klanken raakte mijn emo snaar en daar zat ik weer te janken.
Ik vind het achteraf dom van mezelf dat ik er mee gekapt ben (zeker iets voor een BPS 'r ofzow??) want ik heb de daarop volgende 12 jaar mijn koppie in het zand gestoken en zit nu dus weer in die diagnose en bij de ggz voor ene behandeling intake...Wat het gaat worden weet ik niet....Ik denk niet meer die dag behandeling maar misschien 1x per week een groeps behandeling.
Groetjes van Jess!
Hier een nieuweling op Viva Forum! Jessie en kom uit 'de Randstad".
Ik heb in 1996 toen ik 22 a 23 jaar was de diagnose Borderline gekregen waarna ik 2 maanden in de ziektwet heb gezeten en in die tijd in dagbehandeling zat.
Ik vond het heel fijn, er stond 8 maanden voor die dagbehandeling maar ik kreeg het na 2 maanden op mijn heupen en vond het 'wel weer genoeg'...stom, stom , stom want die 2 maanden was natuurlijk niet genoeg.
Echter wilde ik weer dat het 'klaar' was en over en uit met dat borderline, ik wilde weer volledig meedraaien in de maatschappij en van die 'stempel' af zeg maar.
Wat ik fijn vond aan die dagbehandeling was dat je allerlei soorten 'trainingen' kreeg, van groepgesprek therapie tot cognitieve therapie en beweeg therapie (soort psychologische gym) en muziek therapie (lekker beetje drummen haha).
Affijn, ik voelde me achter zo'n drumstel af en toe een rare, maar goed, het wa s ergens goed voor want bepaalde klanken raakte mijn emo snaar en daar zat ik weer te janken.
Ik vind het achteraf dom van mezelf dat ik er mee gekapt ben (zeker iets voor een BPS 'r ofzow??) want ik heb de daarop volgende 12 jaar mijn koppie in het zand gestoken en zit nu dus weer in die diagnose en bij de ggz voor ene behandeling intake...Wat het gaat worden weet ik niet....Ik denk niet meer die dag behandeling maar misschien 1x per week een groeps behandeling.
Groetjes van Jess!
zaterdag 1 maart 2008 om 13:34
Hai Jessie! Welkom
Ik herken het gevoel dat je beschrijft heel goed, weer 'gewoon' willen zijn, geen stempel hebben. Waarom denk je dat je nu niet meer bij dagbehandeling uitkomt maar ipv 1x per week groepsbehandeling? Zou je als je de kans kreeg nog eens dagbehandeling willen proberen? Of denk je dat je het ook wel red met 1x in de week?
Hoe gaat het nu met je dan? (sorry voor al mijn vragen )
Ik herken het gevoel dat je beschrijft heel goed, weer 'gewoon' willen zijn, geen stempel hebben. Waarom denk je dat je nu niet meer bij dagbehandeling uitkomt maar ipv 1x per week groepsbehandeling? Zou je als je de kans kreeg nog eens dagbehandeling willen proberen? Of denk je dat je het ook wel red met 1x in de week?
Hoe gaat het nu met je dan? (sorry voor al mijn vragen )
zaterdag 1 maart 2008 om 17:03
Hoi , hoi Boompje,
Om eerlijk te zijn...Ik heb géén idee hoe ik er nu voorsta....Als ik alles zo eens op deze TO's hoor en vergelijk met mezelf valt er nog een boel te leren, ik heb eindelijk eens herkenning, alsof jullie allemaal Jessie's zijn, écht!!!
Ik denk daarom dat ik mezelf flink overschat heb toendertijd....én maar doorgaan, bijna geen doorkomen aan m'n leven , zo zwaar als wat maar die WIL was er....Alleen het KUNNEN is natuurlijk is ten 2e en dat is moeilijk.....
Ik heb het gevoel dat ik eindelijk eens maag toegeven aan het feit dat het niet altijd gaat met me en merk dat nu ik toegeef steeds KAPOT ben, je kan me af en toe weg dragen BEKKAF gewoon....Alle vermoeidheid van het wegstoppen en weglopen voor BPS komt er nu geloof ik uit.......En het is mijn mentaliteit niet om mezelf erbij neer te leggen en om te merken dat ik het niet meer volhoud als hoe ik leefde, alleen zal ik wel moeten, want doe ik het niet krijg ik straks nog lichamelijke uitwerkingen omdat mijn geest m'n levenswijze niet meer aankan (Ying Yang he!).
Dus geen idee wat ze voor me in petto hebben aan behandelwijze, maar dat er wat moet gebeuren is me wel duidelijk!
xxx
Om eerlijk te zijn...Ik heb géén idee hoe ik er nu voorsta....Als ik alles zo eens op deze TO's hoor en vergelijk met mezelf valt er nog een boel te leren, ik heb eindelijk eens herkenning, alsof jullie allemaal Jessie's zijn, écht!!!
Ik denk daarom dat ik mezelf flink overschat heb toendertijd....én maar doorgaan, bijna geen doorkomen aan m'n leven , zo zwaar als wat maar die WIL was er....Alleen het KUNNEN is natuurlijk is ten 2e en dat is moeilijk.....
Ik heb het gevoel dat ik eindelijk eens maag toegeven aan het feit dat het niet altijd gaat met me en merk dat nu ik toegeef steeds KAPOT ben, je kan me af en toe weg dragen BEKKAF gewoon....Alle vermoeidheid van het wegstoppen en weglopen voor BPS komt er nu geloof ik uit.......En het is mijn mentaliteit niet om mezelf erbij neer te leggen en om te merken dat ik het niet meer volhoud als hoe ik leefde, alleen zal ik wel moeten, want doe ik het niet krijg ik straks nog lichamelijke uitwerkingen omdat mijn geest m'n levenswijze niet meer aankan (Ying Yang he!).
Dus geen idee wat ze voor me in petto hebben aan behandelwijze, maar dat er wat moet gebeuren is me wel duidelijk!
xxx
zaterdag 1 maart 2008 om 20:27
Ik vond dat het lang niet ernstig genoeg met mij was om in dagbehandeling te gaan, maar dat is ook niet de reden om in dagbehandeling te zitten. Ik heb zulke hardnekkige patronen ingesleten bij mezelf, dat ik daar intensieve therapie voor nodig heb om daar vanaf te komen of mee om te leren gaan. Op zich functioneer ik best goed, en ik houd mezelf nog vrij vaak voor dat het allemaal wel mee valt en dat ik eigenlijk te 'goed' ben voor de therapie (zelfs nu ik er al 6 weken ben).
Sunny, ik denk eigenlijk niet dat je de nazorg bij je oude psych kan doen. Bij ons is het nu zelfs zo dat er zoveel nazorg geboden wordt, dat er daarom nu maar een groep voor komt. Die komt eens in de twee weken bij een. Denk je er na een jaar vanaf te zijn....
Sunny, ik denk eigenlijk niet dat je de nazorg bij je oude psych kan doen. Bij ons is het nu zelfs zo dat er zoveel nazorg geboden wordt, dat er daarom nu maar een groep voor komt. Die komt eens in de twee weken bij een. Denk je er na een jaar vanaf te zijn....
zondag 2 maart 2008 om 11:25
Ik herken het gevoel dat je beschrijft maar al te goed, Jessie. En maar doorgaan en maar doorgaan. Je staat ervan te kijken hoe lang een mens maar door kan gaan, totdat...opeens niets meer kan. Ingestort, bekaf zijn, gewoon niet meer kunnen. Ik wilde er ook niet aan, wilde mij er niet bij neer leggen, maar op een gegeven moment had ik gewoon geen keuze meer. Ik moest wel erkennen dat ik ziek was en dat het eigenlijk helemaal niet meer ging allemaal. En dan het paadje huisarts, psycholoog, onderzoeken, psychiaters en nu dan eindelijk in dagbehandeling. Het is best pittig, maar ik ben zo blij dat ik hulp krijg.
Ik hoop dat jij ook de hulp krijgt die je nodig hebt!
Ook de patronen die Tinkeldel noemt herken ik. Dat zit er zo in, dat kan je niet zo makkelijk afleren, in therapie helpen ze je daarbij. En dat kost echt een hoop moeite hoor! Maar we komen er wel, hè Tink?
Ik hoop dat jij ook de hulp krijgt die je nodig hebt!
Ook de patronen die Tinkeldel noemt herken ik. Dat zit er zo in, dat kan je niet zo makkelijk afleren, in therapie helpen ze je daarbij. En dat kost echt een hoop moeite hoor! Maar we komen er wel, hè Tink?
zondag 2 maart 2008 om 17:48
Pffffffffffft....jij zegt het
De dagbehandeling waar ik in zit, is trouwens gebaseerd op het oplossen van die patronen en niks anders dan dat. Ik denk dat het ook afhankelijk van je klachten is in wat voor groep/dagbehandeling je terecht komt.
Er zit bij ons een groep voor ouderen, voor mensen die niet erg assertief zijn en voor agressie, etc.
De dagbehandeling waar ik in zit, is trouwens gebaseerd op het oplossen van die patronen en niks anders dan dat. Ik denk dat het ook afhankelijk van je klachten is in wat voor groep/dagbehandeling je terecht komt.
Er zit bij ons een groep voor ouderen, voor mensen die niet erg assertief zijn en voor agressie, etc.
donderdag 6 maart 2008 om 16:42
Namens mij ook welkom Jessie!!
Afgelopen week was mijn eerste weekje deeltijdtherapie. En de eerste 2 dagen waren enorm heftig..
Mijn groepsgenoten zijn allemaal heel aardig en lief, dus ik ben blij met ze Het is wel even wennen hoor..maar ik begin me al een beetje 'thuis' te voelen. Praten in de groep vind ik wel wat lastig, maar dat gaat op een gegeven moment vanzelf..althans dat werd aan mij door de groep verteld Ik denk dat ik wel in de groep pas. We hebben iig een beetje dezelfde problematiek..dus dat is wel prettig. Morgen zie ik voor de laatste keer mijn oude therapeute. Dat is minder..maar mijn nieuwe therapeuten zijn ook aardig gelukkig
Ik ga weer afsluiten, want ik moet me nu weer gaan overschakelen: morgen speel ik namelijk weer de doodnormale student
Afgelopen week was mijn eerste weekje deeltijdtherapie. En de eerste 2 dagen waren enorm heftig..
Mijn groepsgenoten zijn allemaal heel aardig en lief, dus ik ben blij met ze Het is wel even wennen hoor..maar ik begin me al een beetje 'thuis' te voelen. Praten in de groep vind ik wel wat lastig, maar dat gaat op een gegeven moment vanzelf..althans dat werd aan mij door de groep verteld Ik denk dat ik wel in de groep pas. We hebben iig een beetje dezelfde problematiek..dus dat is wel prettig. Morgen zie ik voor de laatste keer mijn oude therapeute. Dat is minder..maar mijn nieuwe therapeuten zijn ook aardig gelukkig
Ik ga weer afsluiten, want ik moet me nu weer gaan overschakelen: morgen speel ik namelijk weer de doodnormale student
zondag 23 maart 2008 om 10:57
Hoi allemaal,
Hoe gaat het met jullie?
Volgende week ga ik alweer mijn 4e week deeltijdtherapie in..het gaat echt snel. Ik moet eerlijk zeggen, dat het zwaar is om mn studie ernaast te doen. Soms kom ik doodmoe thuis en dan heb ik geen energie meer om nog iets aan mijn studie te gaan doen Over een week beginnen de tentamens..en ik moet nog heel veel doen..dus ik ben benieuwd waar het op uit draait. Gelukkig heb ik nu nog 2 dagen vrij
Momenteel spelen er ook wat veranderingen in de groep. 1 groepsgenootje is ernstig ziek geworden een week geleden. Zij kan daarom ook niet meer terugkomen in de groep. Dus echt heel verdrietig voor haar Daarnaast vertrekt er ook weer bijna een groepsgenootje. En daar krijgen we 2 nieuwe mensen voor terug.. Wanneer zij komen weet ik alleen niet. Dus op zich wel spannend..
Ik hoor graag hoe het nu met jullie gaat!! Fijne paasdagen
Hoe gaat het met jullie?
Volgende week ga ik alweer mijn 4e week deeltijdtherapie in..het gaat echt snel. Ik moet eerlijk zeggen, dat het zwaar is om mn studie ernaast te doen. Soms kom ik doodmoe thuis en dan heb ik geen energie meer om nog iets aan mijn studie te gaan doen Over een week beginnen de tentamens..en ik moet nog heel veel doen..dus ik ben benieuwd waar het op uit draait. Gelukkig heb ik nu nog 2 dagen vrij
Momenteel spelen er ook wat veranderingen in de groep. 1 groepsgenootje is ernstig ziek geworden een week geleden. Zij kan daarom ook niet meer terugkomen in de groep. Dus echt heel verdrietig voor haar Daarnaast vertrekt er ook weer bijna een groepsgenootje. En daar krijgen we 2 nieuwe mensen voor terug.. Wanneer zij komen weet ik alleen niet. Dus op zich wel spannend..
Ik hoor graag hoe het nu met jullie gaat!! Fijne paasdagen
maandag 24 maart 2008 om 08:37
Hai Sunny,
Ik kan mij heel goed voorstellen dat je studie ernaast heel zwaar is. Bij mij in de groep wordt ook gewoon afgeraden er nog naast te werken of studeren. Mijn studie staat ook op pauze, ik wil mij gewoon volledig op de deeltijdbehandeling kunnen richten en dat kost gewoon een heleboel energie. Ik heb er wel vrede mee, september pak ik de draad weer op, eerst dit. Bij mij in de groep is er ook in en uitstroom, best wel zwaar, je moet steeds weer wennen aan een andere groepsamenstelling. Afscheid nemen van iemand vind ik ook lastig, wil zelf dan zo graag klaar zijn. Maar goed, geduld maar. Jij ook een fijne Pasen!
Ik kan mij heel goed voorstellen dat je studie ernaast heel zwaar is. Bij mij in de groep wordt ook gewoon afgeraden er nog naast te werken of studeren. Mijn studie staat ook op pauze, ik wil mij gewoon volledig op de deeltijdbehandeling kunnen richten en dat kost gewoon een heleboel energie. Ik heb er wel vrede mee, september pak ik de draad weer op, eerst dit. Bij mij in de groep is er ook in en uitstroom, best wel zwaar, je moet steeds weer wennen aan een andere groepsamenstelling. Afscheid nemen van iemand vind ik ook lastig, wil zelf dan zo graag klaar zijn. Maar goed, geduld maar. Jij ook een fijne Pasen!
dinsdag 25 maart 2008 om 17:12
@ Boompje: duurt jouw therapie 9 maanden dan?
Bij mij duurt het sowieso een jaar, met eventuele verlenging van 3 maanden. Hoe gaat de therapie nou bij jou?
Ik vind het nu echt heel erg zwaar worden, zou nu bijna willen dat ik er nooit aan begonnen was. Maar goed daar moet ik doorheen. Ik denk dat dat dan ook wel weer wat over me zegt.
Bij mij duurt het sowieso een jaar, met eventuele verlenging van 3 maanden. Hoe gaat de therapie nou bij jou?
Ik vind het nu echt heel erg zwaar worden, zou nu bijna willen dat ik er nooit aan begonnen was. Maar goed daar moet ik doorheen. Ik denk dat dat dan ook wel weer wat over me zegt.
woensdag 26 maart 2008 om 15:11
Hai Tink, nee, mijn therapie duurt als het goed is 6 maanden. Dus eind juni hoop ik 'klaar' te zijn. Er is dan nog wel nazorg 1x per week. Het gaat bij mij aardig, maar ook inderdaad superzwaar. Soms denk ik ook; ik ga gewoon niet meer, heb het helemaal gehad! Maar blijf toch gaan hoor, hoe lastig ook.
Succes!
Succes!
donderdag 27 maart 2008 om 18:39
Hoi allemaal,
Weer terug van weg geweest!!! Ik ben verhuist en blij met mijn nieuwe stek.
Direct na de verhuizing ben ik begonnen met de deeltijd behandeling op di en do.
Mijn hoofd zit helemaal vol en er gebeurd zo vreselijk veel. In de groep moeten wij een groep met elkaar opbouwen en tijdens de groepsgesprekken open aan elkaar de irritaties over elkaar durven te vertellen. Heftig hoor!
De ene dag is gericht op communicatie en de muziektherapie en de beeldende therapie zijn ook gericht op communicatie met groepsopdrachten. Muziek heb ik heel veel weerstand tegen, dat zijn klassieke liederen op hoog niveau gezongen, meerdere stemmen enzovoorts. Dat kan ik niet!
De andere dag moet iedere keer 2 groepsleden een onderwerp voorbereiden en voorlezen en wij moeten verhelderende vragen stellen om die ander te helpen met de problematiek.
Beide dagen zijn gericht op verandering.
Ik merk wel dat ik het heel zwaar vind de combi werk en therapie. Op ma, woe en vrij werk ik. Het zijn twee totaal verschillende werelden. Ben ik de ene dag met het ene bezig, de andere dag moet ik totaal omschakelen naar het andere. Ik had woensdag een belangrijk gesprek op mijn werk en ik had het in het weekend goed voorbereid, maar toen het woensdagochtend was, was ik in mijn hoofd nog bezig met de therapie waardoor het gesprek totaal anders ging dan voorbereid.
Maarre boompje, 6 maanden? Dat gaat eigenlijk heel snel!
Weer terug van weg geweest!!! Ik ben verhuist en blij met mijn nieuwe stek.
Direct na de verhuizing ben ik begonnen met de deeltijd behandeling op di en do.
Mijn hoofd zit helemaal vol en er gebeurd zo vreselijk veel. In de groep moeten wij een groep met elkaar opbouwen en tijdens de groepsgesprekken open aan elkaar de irritaties over elkaar durven te vertellen. Heftig hoor!
De ene dag is gericht op communicatie en de muziektherapie en de beeldende therapie zijn ook gericht op communicatie met groepsopdrachten. Muziek heb ik heel veel weerstand tegen, dat zijn klassieke liederen op hoog niveau gezongen, meerdere stemmen enzovoorts. Dat kan ik niet!
De andere dag moet iedere keer 2 groepsleden een onderwerp voorbereiden en voorlezen en wij moeten verhelderende vragen stellen om die ander te helpen met de problematiek.
Beide dagen zijn gericht op verandering.
Ik merk wel dat ik het heel zwaar vind de combi werk en therapie. Op ma, woe en vrij werk ik. Het zijn twee totaal verschillende werelden. Ben ik de ene dag met het ene bezig, de andere dag moet ik totaal omschakelen naar het andere. Ik had woensdag een belangrijk gesprek op mijn werk en ik had het in het weekend goed voorbereid, maar toen het woensdagochtend was, was ik in mijn hoofd nog bezig met de therapie waardoor het gesprek totaal anders ging dan voorbereid.
Maarre boompje, 6 maanden? Dat gaat eigenlijk heel snel!
zondag 30 maart 2008 om 13:09
zondag 30 maart 2008 om 19:19
Ja, 6 maanden is relatief kort. Ze geven je 'gereedschap' mee en leggen je uit hoe het te gebruiken, maar de rest moet je zelf doen. Ik denk ook wel dat ik dat straks kan. Ik merk gewoon nu al dat ik toch wel vooruitgang boek.
Jij dus niet Tink? Geen goed gevoel bij je therapie?
Jojootje ik kan mij heel goed voorstellen dat de combi werk en therapie je zwaar valt. Succes! En de rest natuurlijk ook
Jij dus niet Tink? Geen goed gevoel bij je therapie?
Jojootje ik kan mij heel goed voorstellen dat de combi werk en therapie je zwaar valt. Succes! En de rest natuurlijk ook
maandag 31 maart 2008 om 18:08
Ik heb er wel goed gevoel bij, maar er komt zo enorm veel naar boven. Daar heb ik echt wel een jaar voor nodig. Ze gaan bij ons echt uit van een proces en daar nemen ze ook echt een jaar voor.
Ik heb vandaag mijn eerste evaluatie van het behandelteam terug gekregen....pfff. Er is nog heel wat om aan te werken
Ik heb vandaag mijn eerste evaluatie van het behandelteam terug gekregen....pfff. Er is nog heel wat om aan te werken
dinsdag 1 april 2008 om 19:42
Tink, heb je wel het idee dat jij er baat bij hebt wat je in die 2,5 maand gedaan hebt?
Dat is denk ik belangrijk en dat er nog veel is om aan te werken hoort er bij!
Boompje, is er na die 6 maanden nog enige vorm van ondersteuning? Want om met het "aangeleerde gereedschap" het zelf te doen lijkt mij nog een hele klus!
Persoonlijk merk ik dat ik veel aan de reacties vanuit de groep heb. Ik kan namelijk een inbreng doen, een vraag of een probleem aan de groep uitleggen en ik krijg er feedback op. Juist die feedback helpt mij op weg.
Boompje, het lijkt mij ook dat als je het "aangeleerde gereedschap" in de praktijk brengt dat feedback erg praktisch is om jezelf te kunnen spiegelen als je in de praktijk bezig bent.
Dat is denk ik belangrijk en dat er nog veel is om aan te werken hoort er bij!
Boompje, is er na die 6 maanden nog enige vorm van ondersteuning? Want om met het "aangeleerde gereedschap" het zelf te doen lijkt mij nog een hele klus!
Persoonlijk merk ik dat ik veel aan de reacties vanuit de groep heb. Ik kan namelijk een inbreng doen, een vraag of een probleem aan de groep uitleggen en ik krijg er feedback op. Juist die feedback helpt mij op weg.
Boompje, het lijkt mij ook dat als je het "aangeleerde gereedschap" in de praktijk brengt dat feedback erg praktisch is om jezelf te kunnen spiegelen als je in de praktijk bezig bent.
zaterdag 12 april 2008 om 15:15
Op dit moment heb ik het echt heel moeilijk. Er gebeurd zoveel in mij en dat moet allemaal een plek krijgen.
Het is vooral confronterend om te merken dat ik eigenlijk hele hoge eisen aan mijzelf stel en iedere keer opnieuw mijzelf teleurstel als ik niet aan die eisen voldoe. De lat komt ook iedere keer hoger te liggen als ik iets wel kan.
Het is vooral confronterend om te merken dat ik eigenlijk hele hoge eisen aan mijzelf stel en iedere keer opnieuw mijzelf teleurstel als ik niet aan die eisen voldoe. De lat komt ook iedere keer hoger te liggen als ik iets wel kan.
