Werk & Studie
alle pijlers
Terminale collega
dinsdag 26 april 2016 om 16:06
Ik werk op de zeevaart, ik ben zelf stuurvrouw en mijn collega is mijn kapitein.
De kapitein is een terminale kankerpatiënt. Het enige waar hij voor leeft is het varen, zijn woorden.
Vanmiddag vertelde hij dat hij een behoorlijke hoge dosis morfine krijgt om zijn dag door te komen. Ik had het vermoeden al, hij lijkt namelijk steeds minder alert te worden. Ook is hij vaak suf en neem ik zijn taken van hem over zodat hij even kan rusten.
Hij zit onder strenge controle bij de bedrijfsarts en hij is nog steeds 'goedgekeurd'. Maar ik heb het idee dat hij zijn hoge dosis morfine verzwijgt, geen idee of dat mogelijk is.
Hij zegt dat de morfine voornamelijk voor de nacht is.
Maar nu durf ik hem niet alleen te laten. Zolang hij aan het varen is blijf ik bij hem om wanneer het nodig is in te kunnen grijpen. Nu maak ik steeds lange dagen zonder een echte pauze. Dat begint mij nu zelf ook een beetje op te breken.
Moet ik dit nu aan mijn baas doorgeven of niet? Ik vind het een hele moeilijke kwestie. Hij heeft het in vertrouwen vertelt over zijn morfine. Maar tot nu toe blijft het steeds goed gaan, maar ik zou het mezelf ook niet kunnen vergeven als er wel een keertje iets gebeurd.
Maar aan de andere kant, deze man leeft voor het varen. Met een beetje geluk is hij er nog een jaar. Ik wil hem ook niks ontnemen wat nog voor een beetje geluk kan zorgen.
De kapitein is een terminale kankerpatiënt. Het enige waar hij voor leeft is het varen, zijn woorden.
Vanmiddag vertelde hij dat hij een behoorlijke hoge dosis morfine krijgt om zijn dag door te komen. Ik had het vermoeden al, hij lijkt namelijk steeds minder alert te worden. Ook is hij vaak suf en neem ik zijn taken van hem over zodat hij even kan rusten.
Hij zit onder strenge controle bij de bedrijfsarts en hij is nog steeds 'goedgekeurd'. Maar ik heb het idee dat hij zijn hoge dosis morfine verzwijgt, geen idee of dat mogelijk is.
Hij zegt dat de morfine voornamelijk voor de nacht is.
Maar nu durf ik hem niet alleen te laten. Zolang hij aan het varen is blijf ik bij hem om wanneer het nodig is in te kunnen grijpen. Nu maak ik steeds lange dagen zonder een echte pauze. Dat begint mij nu zelf ook een beetje op te breken.
Moet ik dit nu aan mijn baas doorgeven of niet? Ik vind het een hele moeilijke kwestie. Hij heeft het in vertrouwen vertelt over zijn morfine. Maar tot nu toe blijft het steeds goed gaan, maar ik zou het mezelf ook niet kunnen vergeven als er wel een keertje iets gebeurd.
Maar aan de andere kant, deze man leeft voor het varen. Met een beetje geluk is hij er nog een jaar. Ik wil hem ook niks ontnemen wat nog voor een beetje geluk kan zorgen.
dinsdag 26 april 2016 om 23:13
dinsdag 26 april 2016 om 23:22
quote:ZombieQueen schreef op 26 april 2016 @ 22:14:
[...]
Vanaf mijn 16e, ik had toen net de binnenvaartsschool afgerond, maar tijdens mijn schooltijd ook al veel gevaren. Maar ook veel met mijn vader vroeger, die werkte destijds voor de reder waar ik nu voor werk. Daarna ben ik naar het HBO gegaan voor de opleiding Maritime Officer. Ik was 20 toen ik klaar was met mijn studie. Ik ben begonnen als bootsvrouw en nu sinds 2,5 jaar ben ik stuurvrouw. Al met al vaar ik nu zo'n 8 jaar.
Zeevaart wordt bij ons al generaties lang door gegeven.
Man zit op de binnenvaart op een gastanker. Ik heb zowel mijn binnenvaarts en zeevaartspapieren en Rijnpatenten etc. En wanneer het zo uitkomt ben ik afloschipper bij het bedrijf waar mijn man werkt.
Ik ben nog een jong bloemetje en heb onwijs veel mazzel gehad met hetgeen wat ik doe. Hartstikke leuk, juist omdat je nog een jong bloemetje bent. Hier ook wat scheepvaart in de familie, neven en overgrootouders, van weerskanten zelfs. Er werden twee generaties overgeslagen, mijn grootouders en ouders voeren geen van allen. Nog spijt dat ik geen soort traditie heb voortgezet vanwege mijn tot mislukken gedoemde eerste huwelijk. Nou ja, we hebben zelf een leuke boot van bijna tien meter, de oceaan gaan we maar niet op, de Rottemeren zijn minder ver en iets rustiger.
[...]
Vanaf mijn 16e, ik had toen net de binnenvaartsschool afgerond, maar tijdens mijn schooltijd ook al veel gevaren. Maar ook veel met mijn vader vroeger, die werkte destijds voor de reder waar ik nu voor werk. Daarna ben ik naar het HBO gegaan voor de opleiding Maritime Officer. Ik was 20 toen ik klaar was met mijn studie. Ik ben begonnen als bootsvrouw en nu sinds 2,5 jaar ben ik stuurvrouw. Al met al vaar ik nu zo'n 8 jaar.
Zeevaart wordt bij ons al generaties lang door gegeven.
Man zit op de binnenvaart op een gastanker. Ik heb zowel mijn binnenvaarts en zeevaartspapieren en Rijnpatenten etc. En wanneer het zo uitkomt ben ik afloschipper bij het bedrijf waar mijn man werkt.
Ik ben nog een jong bloemetje en heb onwijs veel mazzel gehad met hetgeen wat ik doe. Hartstikke leuk, juist omdat je nog een jong bloemetje bent. Hier ook wat scheepvaart in de familie, neven en overgrootouders, van weerskanten zelfs. Er werden twee generaties overgeslagen, mijn grootouders en ouders voeren geen van allen. Nog spijt dat ik geen soort traditie heb voortgezet vanwege mijn tot mislukken gedoemde eerste huwelijk. Nou ja, we hebben zelf een leuke boot van bijna tien meter, de oceaan gaan we maar niet op, de Rottemeren zijn minder ver en iets rustiger.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 26 april 2016 om 23:27
quote:MarianneDavids schreef op 26 april 2016 @ 23:22:
[...]
Hartstikke leuk, juist omdat je nog een jong bloemetje bent. Hier ook wat scheepvaart in de familie, neven en overgrootouders, van weerskanten zelfs. Er werden twee generaties overgeslagen, mijn grootouders en ouders voeren geen van allen. Nog spijt dat ik geen soort traditie heb voortgezet vanwege mijn tot mislukken gedoemde eerste huwelijk. Nou ja, we hebben zelf een leuke boot van bijna tien meter, de oceaan gaan we maar niet op, de Rottemeren zijn minder ver en iets rustiger.
Wat jammer! Maar een bootje van 10 meter is natuurlijk ook fantastisch, maar wel heel anders natuurlijk.
Blijft dat toch wel grappig vinden. Dat er zoveel schippersfamilies zijn, dat het toch iets is wat je blijkbaar doorgeeft.
Mijn broertje is 14 en zit ook op de binnenvaartsschool, daarbij zit het er ook helemaal ingebakken. Alleen mijn zusje is onze teleurstelling. Nee hoor we zijn super trots op haar, maar daar geinen we altijd mee omdat zij militair is geworden. Maar die wordt al zeeziek op de Waddenzee, die vind het varen verschrikkelijk. Beetje jammer.
[...]
Hartstikke leuk, juist omdat je nog een jong bloemetje bent. Hier ook wat scheepvaart in de familie, neven en overgrootouders, van weerskanten zelfs. Er werden twee generaties overgeslagen, mijn grootouders en ouders voeren geen van allen. Nog spijt dat ik geen soort traditie heb voortgezet vanwege mijn tot mislukken gedoemde eerste huwelijk. Nou ja, we hebben zelf een leuke boot van bijna tien meter, de oceaan gaan we maar niet op, de Rottemeren zijn minder ver en iets rustiger.
Wat jammer! Maar een bootje van 10 meter is natuurlijk ook fantastisch, maar wel heel anders natuurlijk.
Blijft dat toch wel grappig vinden. Dat er zoveel schippersfamilies zijn, dat het toch iets is wat je blijkbaar doorgeeft.
Mijn broertje is 14 en zit ook op de binnenvaartsschool, daarbij zit het er ook helemaal ingebakken. Alleen mijn zusje is onze teleurstelling. Nee hoor we zijn super trots op haar, maar daar geinen we altijd mee omdat zij militair is geworden. Maar die wordt al zeeziek op de Waddenzee, die vind het varen verschrikkelijk. Beetje jammer.
dinsdag 26 april 2016 om 23:49
quote:ZombieQueen schreef op 26 april 2016 @ 23:27:
[...]
Wat jammer! Maar een bootje van 10 meter is natuurlijk ook fantastisch, maar wel heel anders natuurlijk.
Blijft dat toch wel grappig vinden. Dat er zoveel schippersfamilies zijn, dat het toch iets is wat je blijkbaar doorgeeft.
Mijn broertje is 14 en zit ook op de binnenvaartsschool, daarbij zit het er ook helemaal ingebakken. Alleen mijn zusje is onze teleurstelling. Nee hoor we zijn super trots op haar, maar daar geinen we altijd mee omdat zij militair is geworden. Maar die wordt al zeeziek op de Waddenzee, die vind het varen verschrikkelijk. Beetje jammer.
Misschien omdat de zee om de hoek is, wegens handel-en ondernemingslust, VOC mentaliteit, avontuur, verre reizen waarvoor je wordt betaald, in ieder stadje een ander schatje?
Je man werkt op een tanker in de binnenvaart, gevaarlijke stoffen begreep ik.
Mijn exemplaar zat op kantoor van een grote rederij, ook tankers, zeevaart en binnenvaart. Hij was de man van de gevaarlijke stoffen. Misschien is het wel dezelfde rederij.
Zeker jammer dat het voor je zusje niets is, maar als je al zeeziek wordt in een roeiboot in een sloot wordt het toch niets en om nou de hele dag met een aardappel aan een touwtje om je nek rond te lopen omdat je dan het land ruikt, dat staat wel een beetje lullig.
[...]
Wat jammer! Maar een bootje van 10 meter is natuurlijk ook fantastisch, maar wel heel anders natuurlijk.
Blijft dat toch wel grappig vinden. Dat er zoveel schippersfamilies zijn, dat het toch iets is wat je blijkbaar doorgeeft.
Mijn broertje is 14 en zit ook op de binnenvaartsschool, daarbij zit het er ook helemaal ingebakken. Alleen mijn zusje is onze teleurstelling. Nee hoor we zijn super trots op haar, maar daar geinen we altijd mee omdat zij militair is geworden. Maar die wordt al zeeziek op de Waddenzee, die vind het varen verschrikkelijk. Beetje jammer.
Misschien omdat de zee om de hoek is, wegens handel-en ondernemingslust, VOC mentaliteit, avontuur, verre reizen waarvoor je wordt betaald, in ieder stadje een ander schatje?
Je man werkt op een tanker in de binnenvaart, gevaarlijke stoffen begreep ik.
Mijn exemplaar zat op kantoor van een grote rederij, ook tankers, zeevaart en binnenvaart. Hij was de man van de gevaarlijke stoffen. Misschien is het wel dezelfde rederij.
Zeker jammer dat het voor je zusje niets is, maar als je al zeeziek wordt in een roeiboot in een sloot wordt het toch niets en om nou de hele dag met een aardappel aan een touwtje om je nek rond te lopen omdat je dan het land ruikt, dat staat wel een beetje lullig.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 26 april 2016 om 23:55
quote:MarianneDavids schreef op 26 april 2016 @ 23:49:
[...]
Misschien omdat de zee om de hoek is, wegens handel-en ondernemingslust, VOC mentaliteit, avontuur, verre reizen waarvoor je wordt betaald, in ieder stadje een ander schatje?
Je man werkt op een tanker in de binnenvaart, gevaarlijke stoffen begreep ik.
Mijn exemplaar zat op kantoor van een grote rederij, ook tankers, zeevaart en binnenvaart. Hij was de man van de gevaarlijke stoffen. Misschien is het wel dezelfde rederij.
Grote reder? Nu zijn er natuurlijk meerdere rederijen die met gevaarlijke stoffen varen. Maar het zou zo maar kunnen, maar ze doen geen zeevaart. Mijn schoonvader heeft wel voor meerdere rederijen gewerkt met gastankers. Dus die zou zomaar voor hetzelfde bedrijf hebben gewerkt als jouw exemplaar.
Man schoonvader en ik zitten bij hetzelfde bedrijf. Ik alleen als aflosser en dat is niet heel vaak.
[...]
Misschien omdat de zee om de hoek is, wegens handel-en ondernemingslust, VOC mentaliteit, avontuur, verre reizen waarvoor je wordt betaald, in ieder stadje een ander schatje?
Je man werkt op een tanker in de binnenvaart, gevaarlijke stoffen begreep ik.
Mijn exemplaar zat op kantoor van een grote rederij, ook tankers, zeevaart en binnenvaart. Hij was de man van de gevaarlijke stoffen. Misschien is het wel dezelfde rederij.
Grote reder? Nu zijn er natuurlijk meerdere rederijen die met gevaarlijke stoffen varen. Maar het zou zo maar kunnen, maar ze doen geen zeevaart. Mijn schoonvader heeft wel voor meerdere rederijen gewerkt met gastankers. Dus die zou zomaar voor hetzelfde bedrijf hebben gewerkt als jouw exemplaar.
Man schoonvader en ik zitten bij hetzelfde bedrijf. Ik alleen als aflosser en dat is niet heel vaak.
woensdag 27 april 2016 om 07:07
woensdag 27 april 2016 om 10:45
quote:ZombieQueen schreef op 26 april 2016 @ 21:48:
[...]
Klopt, ik wordt straks de leidinggevende aan boord. Maar ben dat nu nog niet. Ik stuur wel personeel aan en heb nu ook een bepaalde verantwoordelijkheid maar dat is voor nu compleet anders.
Ik weet nu krap aan een maand dat ik zijn opvolger ben, ik had alleen gehoopt op wat meer tijd om daar ook aan te wennen. Het is nogal veel in een korte tijd.
Dit was de eerste keer voor mij dat ik een belangrijke beslissing heb moeten nemen voor een collega. Zulke situaties gaan vast vaker aandienen, maar ik vond dit behoorlijk heftig.
Hij zit nog steeds verstopt in zijn hut.
[...]
Klopt, ik wordt straks de leidinggevende aan boord. Maar ben dat nu nog niet. Ik stuur wel personeel aan en heb nu ook een bepaalde verantwoordelijkheid maar dat is voor nu compleet anders.
Ik weet nu krap aan een maand dat ik zijn opvolger ben, ik had alleen gehoopt op wat meer tijd om daar ook aan te wennen. Het is nogal veel in een korte tijd.
Dit was de eerste keer voor mij dat ik een belangrijke beslissing heb moeten nemen voor een collega. Zulke situaties gaan vast vaker aandienen, maar ik vond dit behoorlijk heftig.
Hij zit nog steeds verstopt in zijn hut.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 27 april 2016 om 13:20
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
woensdag 27 april 2016 om 13:28
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 13:20:
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Ik doe even met je mee.
Grote klasse van allebei, gefeliciteerd en sterkte voor de komende tijd.
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Ik doe even met je mee.
Grote klasse van allebei, gefeliciteerd en sterkte voor de komende tijd.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 27 april 2016 om 13:47
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 13:20:
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Oh dear, how sad, never mind.
woensdag 27 april 2016 om 13:49
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen...
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
woensdag 27 april 2016 om 14:30
Wat ongelofelijk klote voor hem én jou, maar goed gedaan! Hij wist dus blijkbaar zelf eigenlijk ook wel dat het niet meer kon, maar dat toegeven is zo moeilijk, zeker als het het laatste is dat je hebt. Dan heb je het soms nodig dat iemand anders het voor je doet, en dat laatste duwtje geeft.
Jij hebt je verantwoordelijkheid genomen voor jezelf, je schip, je passagiers én voor hem. Hoe moeilijk dat ook voor jou was. Echt, zo veel mensen kijken net even langer de andere kant op omdat dit soort dingen gewoon k*t zijn, en dan gaat het net (iets meer) mis. Je mag trots zijn op je verantwoordelijkheidsgevoel, je lijkt me heel geschikt als kapitein. En blijkbaar vindt hij dat ook, anders had hij je die strepen nooit gegeven. Hoe rot deze situatie ook is, ik word er toch ook blij van dat iemand met zo'n integriteit dit soort werk doet (je hebt nogal wat verantwoordelijkheid), dat bevestigt weer eens dat vertrouwen in de mensheid echt ook terecht kan zijn.
Jij hebt je verantwoordelijkheid genomen voor jezelf, je schip, je passagiers én voor hem. Hoe moeilijk dat ook voor jou was. Echt, zo veel mensen kijken net even langer de andere kant op omdat dit soort dingen gewoon k*t zijn, en dan gaat het net (iets meer) mis. Je mag trots zijn op je verantwoordelijkheidsgevoel, je lijkt me heel geschikt als kapitein. En blijkbaar vindt hij dat ook, anders had hij je die strepen nooit gegeven. Hoe rot deze situatie ook is, ik word er toch ook blij van dat iemand met zo'n integriteit dit soort werk doet (je hebt nogal wat verantwoordelijkheid), dat bevestigt weer eens dat vertrouwen in de mensheid echt ook terecht kan zijn.
woensdag 27 april 2016 om 14:34
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 13:20:
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.Verdriet en schoonheid ineen. Ben er trots op!
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.Verdriet en schoonheid ineen. Ben er trots op!
woensdag 27 april 2016 om 14:45
Wat mooi gegaan.... het is triest voor je kapitein, maar een mooier compliment dan je zijn strepen geven had hij niet kunnen geven. Daar blijkt álle respect uit die hij je kan geven voor je beslissing, maar ook voor alles wat jullie samen hebben meegemaakt. Ik hoop dat hij de komende diensten rustig kan overdragen en afbouwen.
woensdag 27 april 2016 om 14:50
quote:Doreia schreef op 27 april 2016 @ 13:49:
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen...
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
Helemaal mee eens.
Je verhaal raakt me ZombieQueen. Jullie verhaal raakt me.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen...
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
Helemaal mee eens.
Je verhaal raakt me ZombieQueen. Jullie verhaal raakt me.
woensdag 27 april 2016 om 14:53
quote:nausicaa schreef op 27 april 2016 @ 14:30:
Wat ongelofelijk klote voor hem én jou, maar goed gedaan! Hij wist dus blijkbaar zelf eigenlijk ook wel dat het niet meer kon, maar dat toegeven is zo moeilijk, zeker als het het laatste is dat je hebt. Dan heb je het soms nodig dat iemand anders het voor je doet, en dat laatste duwtje geeft.
Jij hebt je verantwoordelijkheid genomen voor jezelf, je schip, je passagiers én voor hem. Hoe moeilijk dat ook voor jou was. Echt, zo veel mensen kijken net even langer de andere kant op omdat dit soort dingen gewoon k*t zijn, en dan gaat het net (iets meer) mis. Je mag trots zijn op je verantwoordelijkheidsgevoel, je lijkt me heel geschikt als kapitein. En blijkbaar vindt hij dat ook, anders had hij je die strepen nooit gegeven. Hoe rot deze situatie ook is, ik word er toch ook blij van dat iemand met zo'n integriteit dit soort werk doet (je hebt nogal wat verantwoordelijkheid), dat bevestigt weer eens dat vertrouwen in de mensheid echt ook terecht kan zijn.+1
Wat ongelofelijk klote voor hem én jou, maar goed gedaan! Hij wist dus blijkbaar zelf eigenlijk ook wel dat het niet meer kon, maar dat toegeven is zo moeilijk, zeker als het het laatste is dat je hebt. Dan heb je het soms nodig dat iemand anders het voor je doet, en dat laatste duwtje geeft.
Jij hebt je verantwoordelijkheid genomen voor jezelf, je schip, je passagiers én voor hem. Hoe moeilijk dat ook voor jou was. Echt, zo veel mensen kijken net even langer de andere kant op omdat dit soort dingen gewoon k*t zijn, en dan gaat het net (iets meer) mis. Je mag trots zijn op je verantwoordelijkheidsgevoel, je lijkt me heel geschikt als kapitein. En blijkbaar vindt hij dat ook, anders had hij je die strepen nooit gegeven. Hoe rot deze situatie ook is, ik word er toch ook blij van dat iemand met zo'n integriteit dit soort werk doet (je hebt nogal wat verantwoordelijkheid), dat bevestigt weer eens dat vertrouwen in de mensheid echt ook terecht kan zijn.+1
woensdag 27 april 2016 om 15:07
quote:Doreia schreef op 27 april 2016 @ 13:49:
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen...
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen...
Dat betekent veel, echt heel veel. En ook dat hij je NIETS kwalijk neemt en juist respect heeft voor je optreden. Fantastische man, fantastische oplossing en eind goed, al goed.
Laat hem optimaal genieten van zijn laatste echte werkdag, sluit in stijl af (is er iets van een ereboog of weet ik wat) en zet hem flink in het zonnetje op deze dubbele dag. Ik heb ook respect voor je vrouw! Mijn pet gaat diep voor je af. Jij komt er wel!
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig.
woensdag 27 april 2016 om 15:24
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 13:20:
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Ik kreeg gewoon een koude rilling bij die schouderstrepen.
Zou het mogelijk zijn dat hij, zonder te werken, nog een tijd meevaart, als passagier bijvoorbeeld? Een grote rederij gaat niet failliet door één passagier die niet betaalt, ook niet als hij een luxe buitenhut krijgt.
Hij zit dan niet langzaam weg te kwijnen achter de geraniums. Grote kans, hypothetisch, dat hij thuis veel eerder komt te overlijden dan wanneer hij het geluid van de scheepsmotor hoort, een beetje op de brug rond kan hangen om naar buiten te kijken of gewoon zo nu en dan een rondje schip te doen.
Directeur, P&O manager en de bedrijfsarts zijn langs geweest. Dat was allemaal behoorlijk heftig. Kapitein heeft zelf besloten dat dit zijn laatste werkdag zal zijn. Hij was pas kort begonnen met morfine en hij dacht dat het zijn functioneren niet zou beïnvloeden. Allemaal heel moeilijk, want het varen is voor hem het enige waar hij niet aan zijn ziekte denkt.
Achteraf snapt hij dat er zo snel mogelijk stappen moest worden genomen, hij hoopte alleen dat hij langer mocht wennen aan het feit dat hij moet stoppen.
Maar goed, hij gaat mij nog helemaal klaarstomen om de laatste fijne kneepjes te leren. Dus hij komt over 3 weken wel weer terug, niet in zijn officiele functie want er vaart een andere kapitein dan mee. Maar zo hoeft hij ook niet abrupt te stoppen.
Ik heb zijn schouderstrepen gekregen. En daar heb ik geen woorden voor. Het zijn maar strepen, maar wel zijn strepen die ik heb gekregen. Dus ik denk dat hij hiermee bedoeld dat ik goed gedaan heb.
Eind goed, al goed. Maar jezus, wat hebben wij vandaag veel gehuild.
Ik kreeg gewoon een koude rilling bij die schouderstrepen.
Zou het mogelijk zijn dat hij, zonder te werken, nog een tijd meevaart, als passagier bijvoorbeeld? Een grote rederij gaat niet failliet door één passagier die niet betaalt, ook niet als hij een luxe buitenhut krijgt.
Hij zit dan niet langzaam weg te kwijnen achter de geraniums. Grote kans, hypothetisch, dat hij thuis veel eerder komt te overlijden dan wanneer hij het geluid van de scheepsmotor hoort, een beetje op de brug rond kan hangen om naar buiten te kijken of gewoon zo nu en dan een rondje schip te doen.
verba volant, scripta manent.
woensdag 27 april 2016 om 15:32
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 15:07:
[...]
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig. Ga je tijdens die gelegenheid een toespraak houden, of doet de baas dat liever zelf? Het lijkt me dat jij daar de juiste persoon voor bent, je kent hem immers goed, er zijn soms bazen die meer dan de helft van hun personeel nog nooit hebben gezien, laat staan kennen of herkennen.
[...]
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig. Ga je tijdens die gelegenheid een toespraak houden, of doet de baas dat liever zelf? Het lijkt me dat jij daar de juiste persoon voor bent, je kent hem immers goed, er zijn soms bazen die meer dan de helft van hun personeel nog nooit hebben gezien, laat staan kennen of herkennen.
verba volant, scripta manent.
woensdag 27 april 2016 om 15:41
quote:MarianneDavids schreef op 27 april 2016 @ 15:32:
[...]
Ga je tijdens die gelegenheid een toespraak houden, of doet de baas dat liever zelf? Het lijkt me dat jij daar de juiste persoon voor bent, je kent hem immers goed, er zijn soms bazen die meer dan de helft van hun personeel nog nooit hebben gezien, laat staan kennen of herkennen.
Ik denk mijn baas. Hij is enorm begaan met zijn personeel. En hij is een betere spreker. Ik stotter en breek mijn bek nog steeds over de intercom. Dat riedeltje 'Goede middag dames en heren, welkom aan boord van de... bla bla bla'. En dat doe ik al 2,5 jaar.
Maar misschien dat ik toch wel iets ga zeggen, ik ben nu al 2,5 jaar zijn vaste stuurvrouw.
Maar hij mag zo vaak als hij wil meevaren als passagier. Dat is natuurlijk geen enkel probleem. Desnoods wil ik mijn hut ook aan hem afstaan en dat ik in een kleinere hut ga slapen.
Een schip is toch een tweede thuis, althans wel de mijne. En dat is het ook in zijn geval. Dus daar valt genoeg mee te regelen gelukkig.
[...]
Ga je tijdens die gelegenheid een toespraak houden, of doet de baas dat liever zelf? Het lijkt me dat jij daar de juiste persoon voor bent, je kent hem immers goed, er zijn soms bazen die meer dan de helft van hun personeel nog nooit hebben gezien, laat staan kennen of herkennen.
Ik denk mijn baas. Hij is enorm begaan met zijn personeel. En hij is een betere spreker. Ik stotter en breek mijn bek nog steeds over de intercom. Dat riedeltje 'Goede middag dames en heren, welkom aan boord van de... bla bla bla'. En dat doe ik al 2,5 jaar.
Maar misschien dat ik toch wel iets ga zeggen, ik ben nu al 2,5 jaar zijn vaste stuurvrouw.
Maar hij mag zo vaak als hij wil meevaren als passagier. Dat is natuurlijk geen enkel probleem. Desnoods wil ik mijn hut ook aan hem afstaan en dat ik in een kleinere hut ga slapen.
Een schip is toch een tweede thuis, althans wel de mijne. En dat is het ook in zijn geval. Dus daar valt genoeg mee te regelen gelukkig.