Werk & Studie
alle pijlers
Terminale collega
dinsdag 26 april 2016 om 16:06
Ik werk op de zeevaart, ik ben zelf stuurvrouw en mijn collega is mijn kapitein.
De kapitein is een terminale kankerpatiënt. Het enige waar hij voor leeft is het varen, zijn woorden.
Vanmiddag vertelde hij dat hij een behoorlijke hoge dosis morfine krijgt om zijn dag door te komen. Ik had het vermoeden al, hij lijkt namelijk steeds minder alert te worden. Ook is hij vaak suf en neem ik zijn taken van hem over zodat hij even kan rusten.
Hij zit onder strenge controle bij de bedrijfsarts en hij is nog steeds 'goedgekeurd'. Maar ik heb het idee dat hij zijn hoge dosis morfine verzwijgt, geen idee of dat mogelijk is.
Hij zegt dat de morfine voornamelijk voor de nacht is.
Maar nu durf ik hem niet alleen te laten. Zolang hij aan het varen is blijf ik bij hem om wanneer het nodig is in te kunnen grijpen. Nu maak ik steeds lange dagen zonder een echte pauze. Dat begint mij nu zelf ook een beetje op te breken.
Moet ik dit nu aan mijn baas doorgeven of niet? Ik vind het een hele moeilijke kwestie. Hij heeft het in vertrouwen vertelt over zijn morfine. Maar tot nu toe blijft het steeds goed gaan, maar ik zou het mezelf ook niet kunnen vergeven als er wel een keertje iets gebeurd.
Maar aan de andere kant, deze man leeft voor het varen. Met een beetje geluk is hij er nog een jaar. Ik wil hem ook niks ontnemen wat nog voor een beetje geluk kan zorgen.
De kapitein is een terminale kankerpatiënt. Het enige waar hij voor leeft is het varen, zijn woorden.
Vanmiddag vertelde hij dat hij een behoorlijke hoge dosis morfine krijgt om zijn dag door te komen. Ik had het vermoeden al, hij lijkt namelijk steeds minder alert te worden. Ook is hij vaak suf en neem ik zijn taken van hem over zodat hij even kan rusten.
Hij zit onder strenge controle bij de bedrijfsarts en hij is nog steeds 'goedgekeurd'. Maar ik heb het idee dat hij zijn hoge dosis morfine verzwijgt, geen idee of dat mogelijk is.
Hij zegt dat de morfine voornamelijk voor de nacht is.
Maar nu durf ik hem niet alleen te laten. Zolang hij aan het varen is blijf ik bij hem om wanneer het nodig is in te kunnen grijpen. Nu maak ik steeds lange dagen zonder een echte pauze. Dat begint mij nu zelf ook een beetje op te breken.
Moet ik dit nu aan mijn baas doorgeven of niet? Ik vind het een hele moeilijke kwestie. Hij heeft het in vertrouwen vertelt over zijn morfine. Maar tot nu toe blijft het steeds goed gaan, maar ik zou het mezelf ook niet kunnen vergeven als er wel een keertje iets gebeurd.
Maar aan de andere kant, deze man leeft voor het varen. Met een beetje geluk is hij er nog een jaar. Ik wil hem ook niks ontnemen wat nog voor een beetje geluk kan zorgen.
woensdag 27 april 2016 om 18:13
quote:ZombieQueen schreef op 27 april 2016 @ 15:07:
[...]
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig. Graag gedaan
[...]
We zijn bezig met een afscheidsfeest, al is feest het verkeerde woord. Maar jullie begrijpen de insteek vast wel. Hij heeft 36 jaar gewerkt voor de reder dus wij kunnen hem ook niet in alle stilte laten vertrekken.
Ik was enorm bang dat het vandaag een grote heisha zou worden. Maar het is eigenlijk een hele mooie maar emotionele dag.
Ik wil iedereen nog wel even bedanken voor de virtuele schop onder mijn kont. Die had ik nodig. Graag gedaan