Psyche
alle pijlers
het houdt nooit op....
woensdag 21 januari 2015 om 16:57
Vanaf ongeveer november voel ik mij al zo... Ik, die altijd positief was en vrolijk of misschien diep van binnen altijd deed alsof alles maar goed ging en dat het leven hartstikke mooi was... Lijkt net alsof ik nu gewoon nog verder ben weggezakt...
En het lijkt maar niet op te houden... Ik zit wel in therapie. Therapeut gaf aan dat het komt omdat ik mijn verleden nog niet heb verwerkt. Ik ben in mijn puberteit meerdere malen verkracht en tot mijn 22e jaar ongeveer geestelijk en lichamelijk mishandeld door ouders, vader had een alcoholprobleem en had het gevoel dat ik er altijd maar alleen voor stond. Nooit echt die liefde gekend, die ieder kind verdient.. Was ik een keer ziek, werd ik gewoon naar school gestuurd, en zat ik ergens mee, dan was het altijd maar van je lost het zelf maar op, je hebt het ook zelf veroorzaakt... Gaf ik mijn eigen mening, dan had ik volgens hun een grote mond.. Altijd hadden mijn ouders ruzie.. en noem maar op..
nu ben ik 27 jaar.. en als iemand dan bijvoorbeeld negatief was of het niet meer zag zitten, was ik altijd diegene die dan zei, ah het komt wel weer goed. Het leven is hartstikke mooi en als dan iemand depressies was dacht ik altijd, dat ligt maar aan diegene zelf door die negatieve gedachten... dat gebeurd bij mij toch niet, want ik was immers altijd positief.. Mijn vader was wel depressief en daar heb ik veel van meegekregen.. Ik zei altijd, het is maar net wat je er van maakt, geniet, het leven is hartstikke mooi.. Maar nu... ik weet het niet meer..
Het is al vanaf november zo... Ik ben blij dat de feestdagen voorbij zijn en dacht eindelijk een nieuwe start, nieuwe kansen.. En even was ik positief.. Maar niets was minder waar... Had er even vertrouwen in... maar nog steeds blijft dat gevoel hangen... Heel soms gebeurt als er iets leuks gebeurt, dan ben ik even positief en vrolijk, en even later twijfel ik weer en zie ik het somber in...
De laatste tijd voel ik me alleen maar slechter... er komt niks meer uit mijn handen, het liefst zou ik de hele dag gewoon thuis willen zijn, in mijn eigen bed, en vaak als iemand met mij wil afspreken, zeg ik het af omdat ik er geen zin in heb, omdat ik alleen wil zijn... Vooral als ik savonds thuis ben, kan ik niet meer ophouden met huilen, en de hele tijd denk ik van, ze vinden me niet aardig, was ik maar dood en constant blijft dat in mijn gedachten.. Op het werk is het ook een ramp, ik zie daar elke dag weer tegen op.... Waarom weet ik niet.. Daar hou ik mijn tranen binnen en doe ik alsof er niks aan de hand is.. Soms maakt een collega een opmerking die ik weer verkeerd op vat en dan voel ik me zo slecht.. dat ik elke moment wel kan huilen en tranen in mijn ogen krijg, maar mij gewoon in houd, Vaak voel ik me genegeerd en niet gewenst... en merk ik dat ik ontzettend stil ben op het werk.. en gewoon niks weet te zeggen.. Ook omdat ik bang ben... voor alles.. Ik voel me gewoon niet gewenst nergens meer.. ben zo gespannen en niks lijkt mij te lukken en dan denk ik vaak ik wil hier weg, weg van alles... Ik heb gelukkig wel 2 collega's waar ik mee samenwerk en als ik daar mee samen ben, dan voel ik me iets fijner, omdat ik me daar gewoon veilig voel en vaak wel even vrolijk ben..
En vaak heb ik gewoon echt geen zin om dingen te gaan doen, geen energie meer voor.. Maar met moeite doe ik het toch.... Ik heb het gevoel dat ik er helemaal alleen voor sta.. Ik heb geen contact meer met mijn ouders, omdat ik dat er niet meer bij kan hebben, ik heb het contact zelf verbroken, ma wat er vroeger allemaal is gebeurd, en nu soms nog wel gebeurd.... Mijn zusje heb ik ook geen contact meer omdat die weer aan mijn moeders kant staat.. 2 handen op 1 buik... Het gevoel dat ik er helemaal alleen voor staat en dat niemand mij wil helpen... terwijl ik wel vrienden heb en 1 goede vriend weet er ook vanaf waar ik regelmatig mee praat...
Ik merk dat ik het er maar moeilijk mee blijft hebben... en vaak als ik het niet meer zie zitten mail mijn therapeut, en dan krijg ik vaak als reactie van dat hoort erbij omdat je aan het verwerken ben, geloof me er komen goede dagen, elke keer zegt hij hetzelfde.. Nou en nog steeds voel ik mij zo vanaf november 2014 het gevoel dat niemand mij begrijpt en ook niet wat ik met mezelf aan moet.. En naar de huisarts te gaan durf ik niet... Met anderen er over praten ook niet...
Ik weet het gewoon niet meer... en vindt het al zo moeilijk...
En het lijkt maar niet op te houden... Ik zit wel in therapie. Therapeut gaf aan dat het komt omdat ik mijn verleden nog niet heb verwerkt. Ik ben in mijn puberteit meerdere malen verkracht en tot mijn 22e jaar ongeveer geestelijk en lichamelijk mishandeld door ouders, vader had een alcoholprobleem en had het gevoel dat ik er altijd maar alleen voor stond. Nooit echt die liefde gekend, die ieder kind verdient.. Was ik een keer ziek, werd ik gewoon naar school gestuurd, en zat ik ergens mee, dan was het altijd maar van je lost het zelf maar op, je hebt het ook zelf veroorzaakt... Gaf ik mijn eigen mening, dan had ik volgens hun een grote mond.. Altijd hadden mijn ouders ruzie.. en noem maar op..
nu ben ik 27 jaar.. en als iemand dan bijvoorbeeld negatief was of het niet meer zag zitten, was ik altijd diegene die dan zei, ah het komt wel weer goed. Het leven is hartstikke mooi en als dan iemand depressies was dacht ik altijd, dat ligt maar aan diegene zelf door die negatieve gedachten... dat gebeurd bij mij toch niet, want ik was immers altijd positief.. Mijn vader was wel depressief en daar heb ik veel van meegekregen.. Ik zei altijd, het is maar net wat je er van maakt, geniet, het leven is hartstikke mooi.. Maar nu... ik weet het niet meer..
Het is al vanaf november zo... Ik ben blij dat de feestdagen voorbij zijn en dacht eindelijk een nieuwe start, nieuwe kansen.. En even was ik positief.. Maar niets was minder waar... Had er even vertrouwen in... maar nog steeds blijft dat gevoel hangen... Heel soms gebeurt als er iets leuks gebeurt, dan ben ik even positief en vrolijk, en even later twijfel ik weer en zie ik het somber in...
De laatste tijd voel ik me alleen maar slechter... er komt niks meer uit mijn handen, het liefst zou ik de hele dag gewoon thuis willen zijn, in mijn eigen bed, en vaak als iemand met mij wil afspreken, zeg ik het af omdat ik er geen zin in heb, omdat ik alleen wil zijn... Vooral als ik savonds thuis ben, kan ik niet meer ophouden met huilen, en de hele tijd denk ik van, ze vinden me niet aardig, was ik maar dood en constant blijft dat in mijn gedachten.. Op het werk is het ook een ramp, ik zie daar elke dag weer tegen op.... Waarom weet ik niet.. Daar hou ik mijn tranen binnen en doe ik alsof er niks aan de hand is.. Soms maakt een collega een opmerking die ik weer verkeerd op vat en dan voel ik me zo slecht.. dat ik elke moment wel kan huilen en tranen in mijn ogen krijg, maar mij gewoon in houd, Vaak voel ik me genegeerd en niet gewenst... en merk ik dat ik ontzettend stil ben op het werk.. en gewoon niks weet te zeggen.. Ook omdat ik bang ben... voor alles.. Ik voel me gewoon niet gewenst nergens meer.. ben zo gespannen en niks lijkt mij te lukken en dan denk ik vaak ik wil hier weg, weg van alles... Ik heb gelukkig wel 2 collega's waar ik mee samenwerk en als ik daar mee samen ben, dan voel ik me iets fijner, omdat ik me daar gewoon veilig voel en vaak wel even vrolijk ben..
En vaak heb ik gewoon echt geen zin om dingen te gaan doen, geen energie meer voor.. Maar met moeite doe ik het toch.... Ik heb het gevoel dat ik er helemaal alleen voor sta.. Ik heb geen contact meer met mijn ouders, omdat ik dat er niet meer bij kan hebben, ik heb het contact zelf verbroken, ma wat er vroeger allemaal is gebeurd, en nu soms nog wel gebeurd.... Mijn zusje heb ik ook geen contact meer omdat die weer aan mijn moeders kant staat.. 2 handen op 1 buik... Het gevoel dat ik er helemaal alleen voor staat en dat niemand mij wil helpen... terwijl ik wel vrienden heb en 1 goede vriend weet er ook vanaf waar ik regelmatig mee praat...
Ik merk dat ik het er maar moeilijk mee blijft hebben... en vaak als ik het niet meer zie zitten mail mijn therapeut, en dan krijg ik vaak als reactie van dat hoort erbij omdat je aan het verwerken ben, geloof me er komen goede dagen, elke keer zegt hij hetzelfde.. Nou en nog steeds voel ik mij zo vanaf november 2014 het gevoel dat niemand mij begrijpt en ook niet wat ik met mezelf aan moet.. En naar de huisarts te gaan durf ik niet... Met anderen er over praten ook niet...
Ik weet het gewoon niet meer... en vindt het al zo moeilijk...
donderdag 22 januari 2015 om 16:11
Maar even een vraag: Mijn therapeut appt mij heel soms hoe het met mij gaat en soms om mij een fijne dag te wensen.. Ik heb toen een keer gezegd dat ik dat niet fijn vond en werk en prive gescheiden wil houden, maar hij zegt ik als therapeut maakt mij soms zorgen om je, dat is toch heel normaal, dat doe iedere therapeut wel, ik wil je gewoon laten weten dat ik aan je denk... voor mijn gevoel klopt dit niet en doen therapeuten dit niet.. of heb ik het verkeerd?
Dit is vreselijk fout!!
Dit is vreselijk fout!!
donderdag 22 januari 2015 om 16:23
Ik krijg ook de kriebels bij deze therapeut. Jijzelf ook. Dus handel er dan naar, als mensen je een vervelend gevoel geven. Dan is er iets mis. Je bent wel erg onzeker. Dat is trouwens iets wat kan horen bij depressie. Die therapeut zou ik appen dat je niet meer komt. Of bellen maar iig niet meer heen gaan.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
donderdag 22 januari 2015 om 16:38
Dan klopt mijn gevoel dus wel.... IK dacht in het begin al van, dit klopt niet... en zegt hij als het echt niet met je gaat, kom ik gewoon bij je langs.... En het is zelf 1 keer voor gekomen dat hij een knuffel aan mij geeft... En dan zegt hij van dat doe ik alleen maar om te zeggen dat ik in je geloof.... En nog meer van dat soort dingen.. Ik wou gewoon worden geholpen en ben bij deze therapeut al een keer eerder in therapie geweest.. Het gevoel dat het alleen maar om geld draait en mij niet echt helpt.. Kom gewoon niet vooruit en ik voel mij alleen maar slechter en slechter..
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
donderdag 22 januari 2015 om 17:04
quote:taccowoman schreef op 22 januari 2015 @ 16:38:
Dan klopt mijn gevoel dus wel.... IK dacht in het begin al van, dit klopt niet... en zegt hij als het echt niet met je gaat, kom ik gewoon bij je langs.... En het is zelf 1 keer voor gekomen dat hij een knuffel aan mij geeft... En dan zegt hij van dat doe ik alleen maar om te zeggen dat ik in je geloof.... En nog meer van dat soort dingen.. Ik wou gewoon worden geholpen en ben bij deze therapeut al een keer eerder in therapie geweest.. Het gevoel dat het alleen maar om geld draait en mij niet echt helpt.. Kom gewoon niet vooruit en ik voel mij alleen maar slechter en slechter..
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
Lieve schat, wat een afschuwelijke manier van "hulp krijgen". Echt, als ervaringsdeskundige kan ik je alleen maar zeggen dat je hier absoluut en meteen mee moet kappen! Je bent kwetsbaar en daar maakt hij gebruik van in plaats van je écht te helpen. Wat een ongelooflijk enge vent en je gevoel zit er NIET naast!!! Knoop dat goed in je oren want je hebt juist NU goede professionele hulp nodig. Kun je dit contact met deze man - die jou overigens alleen maar meer trauma's bezorgt in plaats van jou helpt ze te verwerken - niet voorgoed uit je leven knallen? Alles van hem blokkeren want het laatste wat je nodig hebt is een op macht beluste kwakzalver die jou verder de put in helpt.
Heel veel succes en sterkte bij de huisarts maandag. Wil je tot die tijd een luisterend oor of van je afschrijven, blijf dat hier dan doen.
Dan klopt mijn gevoel dus wel.... IK dacht in het begin al van, dit klopt niet... en zegt hij als het echt niet met je gaat, kom ik gewoon bij je langs.... En het is zelf 1 keer voor gekomen dat hij een knuffel aan mij geeft... En dan zegt hij van dat doe ik alleen maar om te zeggen dat ik in je geloof.... En nog meer van dat soort dingen.. Ik wou gewoon worden geholpen en ben bij deze therapeut al een keer eerder in therapie geweest.. Het gevoel dat het alleen maar om geld draait en mij niet echt helpt.. Kom gewoon niet vooruit en ik voel mij alleen maar slechter en slechter..
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
Lieve schat, wat een afschuwelijke manier van "hulp krijgen". Echt, als ervaringsdeskundige kan ik je alleen maar zeggen dat je hier absoluut en meteen mee moet kappen! Je bent kwetsbaar en daar maakt hij gebruik van in plaats van je écht te helpen. Wat een ongelooflijk enge vent en je gevoel zit er NIET naast!!! Knoop dat goed in je oren want je hebt juist NU goede professionele hulp nodig. Kun je dit contact met deze man - die jou overigens alleen maar meer trauma's bezorgt in plaats van jou helpt ze te verwerken - niet voorgoed uit je leven knallen? Alles van hem blokkeren want het laatste wat je nodig hebt is een op macht beluste kwakzalver die jou verder de put in helpt.
Heel veel succes en sterkte bij de huisarts maandag. Wil je tot die tijd een luisterend oor of van je afschrijven, blijf dat hier dan doen.
donderdag 22 januari 2015 om 17:21
Je gevoel klopt helemaal! Echt. Vertel alsjeblieft ook aan je huisarts hoe deze horrortherapeut met jou is om gegaan. Hij is werkelijk over alle grenzen heen gegaan.
Heel goed van je dat je een afspraak hebt gemaakt met de huisarts. Top.
Ik wens jou een hele goede, prettige en zeer professionele therapeut. Daarvoor is het wel van belang dat je huisarts zoveel mogelijk relevante informatie van jou krijgt. Heel moeilijk. Ik weet het ook uit ervaring, maar heb er wel goede hulp door gekregen.
Veel sterkte en gewoon lekker blijven schrijven wanneer dat goed voelt voor jou.
Heel goed van je dat je een afspraak hebt gemaakt met de huisarts. Top.
Ik wens jou een hele goede, prettige en zeer professionele therapeut. Daarvoor is het wel van belang dat je huisarts zoveel mogelijk relevante informatie van jou krijgt. Heel moeilijk. Ik weet het ook uit ervaring, maar heb er wel goede hulp door gekregen.
Veel sterkte en gewoon lekker blijven schrijven wanneer dat goed voelt voor jou.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
donderdag 22 januari 2015 om 17:22
donderdag 22 januari 2015 om 17:36
En ik was toen destijds blij dat ik eindelijk zo worden geholpen... Maar door hem heb ik het gevoel dat het alleen maar erger wordt en dat hij misbruik maakt van mijn situatie.... En elke keer zegt hij het heeft tijd nodig... En ik snap niet waarom ik dan steeds weer naar hem terug ga.... dit is de 2e keer dat ik bij hem in therapie ben gegaan en ik wil zo graag geholpen worden... En het wordt alleen maar erger met die vent... steeds maar aan mij zitten en dan weer een hand op mijn been leggen met de woorden: Ik doe dit alleen maar om te zeggen dat ik je sterk vindt... en elke keer wordt ik maar banger van die vent... En ben ik het ergens niet mee eens of vindt ik bepaalde dingen te snel gaan zegt hij, lieve schat ik doe dit alleen maar omdat ik weet dat het je gaat helpen.. Ik mag je toch wel lieve schat noemen.. dat ik daar ooit in heb durven trappen en ik ben al zo kwetsbaar..
Maar zal echt dit keer alles aan mijn huisarts vertellen.. Assistente zei ook tegen mij ik heb even wat extra tijd ingepland... zodat hij meer tijd heeft gehad... en ik weet dat mijn huisarts echt begaand is...
Maar ik heb niemand die met mij mee kan gaan.. Maar ga liever ook alleen.. maar wel een beetje opluchting nu dat ik toch uiteindelijk weer eens een stap heb gezet en nu echt alles ga vertellen... Al die andere keren dat ik bij de huisarts kwam.. Vertelde ik niet alles uit schaamte en dat het moeilijk vond
Maar zal echt dit keer alles aan mijn huisarts vertellen.. Assistente zei ook tegen mij ik heb even wat extra tijd ingepland... zodat hij meer tijd heeft gehad... en ik weet dat mijn huisarts echt begaand is...
Maar ik heb niemand die met mij mee kan gaan.. Maar ga liever ook alleen.. maar wel een beetje opluchting nu dat ik toch uiteindelijk weer eens een stap heb gezet en nu echt alles ga vertellen... Al die andere keren dat ik bij de huisarts kwam.. Vertelde ik niet alles uit schaamte en dat het moeilijk vond
donderdag 22 januari 2015 om 17:43
Heel goed. Neem anders mee wat je zelf hier schrijft.
En het wordt alleen maar erger met die vent... steeds maar aan mij zitten en dan weer een hand op mijn been leggen met de woorden: Ik doe dit alleen maar om te zeggen dat ik je sterk vindt... en elke keer wordt ik maar banger van die vent... En ben ik het ergens niet mee eens of vindt ik bepaalde dingen te snel gaan zegt hij, lieve schat ik doe dit alleen maar omdat ik weet dat het je gaat helpen.. Ik mag je toch wel lieve schat noemen.. dat ik daar ooit in heb durven trappen en ik ben al zo kwetsbaar..
En dit mag dus absoluut niet! Hij is echt krankzinnig! Nooit meer naar toe gaan, alles blokkeren en vooral zijn gedrag vertellen aan je huisarts. Onvoorstelbaar.
En het wordt alleen maar erger met die vent... steeds maar aan mij zitten en dan weer een hand op mijn been leggen met de woorden: Ik doe dit alleen maar om te zeggen dat ik je sterk vindt... en elke keer wordt ik maar banger van die vent... En ben ik het ergens niet mee eens of vindt ik bepaalde dingen te snel gaan zegt hij, lieve schat ik doe dit alleen maar omdat ik weet dat het je gaat helpen.. Ik mag je toch wel lieve schat noemen.. dat ik daar ooit in heb durven trappen en ik ben al zo kwetsbaar..
En dit mag dus absoluut niet! Hij is echt krankzinnig! Nooit meer naar toe gaan, alles blokkeren en vooral zijn gedrag vertellen aan je huisarts. Onvoorstelbaar.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
donderdag 22 januari 2015 om 17:55
quote:taccowoman schreef op 22 januari 2015 @ 15:55:
Met moeite toch de huisarts gebeld... Wou het steeds uitstellen en dacht kan straks ook nog wel, uiteindelijk toch maar gedaan
Moet er maandag om 08.00 uur zijn. Dat luchtte wel een beetje op. Voelde me gelijk iets beter, maar ben ook bang.
de assistente vroeg nog wanneer ik voor het laatst was geweest en zag inderdaad dat het 2 jaar geleden was. maar ik heb vrij gevraagd maar de leidinggevende deed wel een beetje moeilijk, omdat er zaterdagavond een wedstrijd is, (werk in een stadion) en na een wedstrijd kunnen mensen de 1e 2 dagen een vrij nemen.. Maar ze zei nou vooruit dan, denk er de volgende keer wel om en gelijk voel ik me schuldig...
Ik ben iemand die niet gauw alles verteld en mijn gevoel niet durf te uiten waardoor mensen gauw denken dat het goed met mij gaat.. en weet uberhaupt ook niet hoe ik alles moet gaan vertellen, want ben al regelmatig bij de huisarts geweest en uiteindelijk heb ik toch niet alles verteld omdat ik me er voor schaam... Maar nu echt ga ik alles vertellen en niks achter hou.. En toch vind ik het moeilijk..
Ook bang dat hij mij weg stuurt zonder niks... Zie er zo tegen op maar heb toch wel een beetje hoop... Dat er uiteindelijk toch iets aan gedaan wordt...Want ik merk de laatste jaren elke keer, met de winter dat het erg wordt... en heel soms probeer ik te genieten, maar lukt me niet meer.. Ik denk dat ik mijn verhaal wat ik hier net heb gezet uit print en mee nemen zodat hij het kan lezen en een beter beeld heeft.
Mijn vader komt ook nog regelmatig bij de huisarts, en weet ook hoe mijn vader vroeger is geweest.... er werd ook nog gevraagd of ik mijn eigen huisarts wou hebben.. gelukkig kon ik dat zelf aangven want heb echt geen zin naar 1 toe te gaan, die ik nog nooit heb gezien of ken, want regelmatig komen daar ook artsen in opleiding of gewoon assistenten..
Ik hoop echt dat er nu eindelijk iets gebeurd... Want ik wil niet dat het elk jaar weer zo is... En mijn therapeut was het er niet mee eens dat ik naar de huisarts ging.. want kreeg te horen, ik ben er om jouw te helpen... we kunnen het samen een...
Maar even een vraag: Mijn therapeut appt mij heel soms hoe het met mij gaat en soms om mij een fijne dag te wensen.. Ik heb toen een keer gezegd dat ik dat niet fijn vond en werk en prive gescheiden wil houden, maar hij zegt ik als therapeut maakt mij soms zorgen om je, dat is toch heel normaal, dat doe iedere therapeut wel, ik wil je gewoon laten weten dat ik aan je denk... voor mijn gevoel klopt dit niet en doen therapeuten dit niet.. of heb ik het verkeerd?
Ik heb pagina 2 nog niet gelezen maar wilde eerst even hierop reageren!
Wat fijn dat je terecht kunt bij je ha. Balen dat het niet sneller kan als maandag zeg.... gelukkig kun je vrij krijgen. Sta er maandag op dat hij iets voor je doet! Desnoods de crisisdienst laten bellen, je verdient het echt om hulp te krijgen. Schaam je er niet voor het kan iedereen gebeuren dat ze zich zo slecht voelen. Je bent niet de eerste en zult niet de laatste zijn helaas.
En neeeeeee dit mag echt niet! Jou therapeut mag jou niet appen, bellen of mailen tenzij de afspraak verzet moet worden. Het kan zijn dat je een belafapraak maakt. Doe ik ook weleens dan spreek ik een dag en tijd af om even in te schatten hoe het gaat en of een eerdere afspraak nodig is of toch een opname noodzakelijk blijkt te zijn. Maar onder geen beding mag wat hij doet! Zo grensoverschrijdend..... Dit is Klachtwaardig, weet je of hij bij een branche is aangesloten? Dan zeker een klacht indienen en je kunt ook aangifte doen als je hier echt last van hebt.
Met moeite toch de huisarts gebeld... Wou het steeds uitstellen en dacht kan straks ook nog wel, uiteindelijk toch maar gedaan
Moet er maandag om 08.00 uur zijn. Dat luchtte wel een beetje op. Voelde me gelijk iets beter, maar ben ook bang.
de assistente vroeg nog wanneer ik voor het laatst was geweest en zag inderdaad dat het 2 jaar geleden was. maar ik heb vrij gevraagd maar de leidinggevende deed wel een beetje moeilijk, omdat er zaterdagavond een wedstrijd is, (werk in een stadion) en na een wedstrijd kunnen mensen de 1e 2 dagen een vrij nemen.. Maar ze zei nou vooruit dan, denk er de volgende keer wel om en gelijk voel ik me schuldig...
Ik ben iemand die niet gauw alles verteld en mijn gevoel niet durf te uiten waardoor mensen gauw denken dat het goed met mij gaat.. en weet uberhaupt ook niet hoe ik alles moet gaan vertellen, want ben al regelmatig bij de huisarts geweest en uiteindelijk heb ik toch niet alles verteld omdat ik me er voor schaam... Maar nu echt ga ik alles vertellen en niks achter hou.. En toch vind ik het moeilijk..
Ook bang dat hij mij weg stuurt zonder niks... Zie er zo tegen op maar heb toch wel een beetje hoop... Dat er uiteindelijk toch iets aan gedaan wordt...Want ik merk de laatste jaren elke keer, met de winter dat het erg wordt... en heel soms probeer ik te genieten, maar lukt me niet meer.. Ik denk dat ik mijn verhaal wat ik hier net heb gezet uit print en mee nemen zodat hij het kan lezen en een beter beeld heeft.
Mijn vader komt ook nog regelmatig bij de huisarts, en weet ook hoe mijn vader vroeger is geweest.... er werd ook nog gevraagd of ik mijn eigen huisarts wou hebben.. gelukkig kon ik dat zelf aangven want heb echt geen zin naar 1 toe te gaan, die ik nog nooit heb gezien of ken, want regelmatig komen daar ook artsen in opleiding of gewoon assistenten..
Ik hoop echt dat er nu eindelijk iets gebeurd... Want ik wil niet dat het elk jaar weer zo is... En mijn therapeut was het er niet mee eens dat ik naar de huisarts ging.. want kreeg te horen, ik ben er om jouw te helpen... we kunnen het samen een...
Maar even een vraag: Mijn therapeut appt mij heel soms hoe het met mij gaat en soms om mij een fijne dag te wensen.. Ik heb toen een keer gezegd dat ik dat niet fijn vond en werk en prive gescheiden wil houden, maar hij zegt ik als therapeut maakt mij soms zorgen om je, dat is toch heel normaal, dat doe iedere therapeut wel, ik wil je gewoon laten weten dat ik aan je denk... voor mijn gevoel klopt dit niet en doen therapeuten dit niet.. of heb ik het verkeerd?
Ik heb pagina 2 nog niet gelezen maar wilde eerst even hierop reageren!
Wat fijn dat je terecht kunt bij je ha. Balen dat het niet sneller kan als maandag zeg.... gelukkig kun je vrij krijgen. Sta er maandag op dat hij iets voor je doet! Desnoods de crisisdienst laten bellen, je verdient het echt om hulp te krijgen. Schaam je er niet voor het kan iedereen gebeuren dat ze zich zo slecht voelen. Je bent niet de eerste en zult niet de laatste zijn helaas.
En neeeeeee dit mag echt niet! Jou therapeut mag jou niet appen, bellen of mailen tenzij de afspraak verzet moet worden. Het kan zijn dat je een belafapraak maakt. Doe ik ook weleens dan spreek ik een dag en tijd af om even in te schatten hoe het gaat en of een eerdere afspraak nodig is of toch een opname noodzakelijk blijkt te zijn. Maar onder geen beding mag wat hij doet! Zo grensoverschrijdend..... Dit is Klachtwaardig, weet je of hij bij een branche is aangesloten? Dan zeker een klacht indienen en je kunt ook aangifte doen als je hier echt last van hebt.
donderdag 22 januari 2015 om 18:05
quote:taccowoman schreef op 22 januari 2015 @ 16:38:
Dan klopt mijn gevoel dus wel.... IK dacht in het begin al van, dit klopt niet... en zegt hij als het echt niet met je gaat, kom ik gewoon bij je langs.... En het is zelf 1 keer voor gekomen dat hij een knuffel aan mij geeft... En dan zegt hij van dat doe ik alleen maar om te zeggen dat ik in je geloof.... En nog meer van dat soort dingen.. Ik wou gewoon worden geholpen en ben bij deze therapeut al een keer eerder in therapie geweest.. Het gevoel dat het alleen maar om geld draait en mij niet echt helpt.. Kom gewoon niet vooruit en ik voel mij alleen maar slechter en slechter..
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
Ik krijg echt de kriebels van je zogenaamde "therapeut". Weet je wat grooming is? Dat is wat hij aan het doen is..... Hij mag niet aan je zitten! Dat is nog erger dan appen! En ja dat mag je tegen je ha gewoon zeggen. Ga alsjeblieft niet terug naar die man.... bescherm jezelf! Stuur hem een mail, bij deze zeg ik de therapie bij u op. Mvg taccowoman. Blokkeer zijn nummer op je telefoon en op de App en stop de ongelezen mail die je waarschijnlijk terug gaat krijgen in een mapje.
En aangifte vind ik nu ik de rest gelezen heb zeer zeker een goede optie!
Meis schaam je absoluut niet dat dit je is overkomen! Het gebeurt vaker dan je denkt.... veel vaker om ziek van te worden. Gelukkig zie je het nu zelf en doe je er iets aan! Dat is zo ontzettend sterk! Haal daar kracht uit.
Dan klopt mijn gevoel dus wel.... IK dacht in het begin al van, dit klopt niet... en zegt hij als het echt niet met je gaat, kom ik gewoon bij je langs.... En het is zelf 1 keer voor gekomen dat hij een knuffel aan mij geeft... En dan zegt hij van dat doe ik alleen maar om te zeggen dat ik in je geloof.... En nog meer van dat soort dingen.. Ik wou gewoon worden geholpen en ben bij deze therapeut al een keer eerder in therapie geweest.. Het gevoel dat het alleen maar om geld draait en mij niet echt helpt.. Kom gewoon niet vooruit en ik voel mij alleen maar slechter en slechter..
Maar aan de ene kant wel een beetje beter... Omdat ik maandag eindelijk naar de huisarts ga en hopen dat die wat voor mij kan doen, maar is het dan misschien ook handig om dan wel te zeggen dat ik deze therapeut niet vertrouw? Ik ben inderdaad heel onzeker... En dan ben ik ook nog verkracht in mijn jeugd en dan nog zit hij aan mij en zegt hij steeds mij vertrouw je toch wel? Ik ben je therapeut, en keer op keer doet hij alsof hij alles weet, zelfs dat hij maar een keer belde en ik dacht dat het belangrijk was... vraagt hij aan mij gaat het wel goed? Ik maak me zorgen om je... Het gevoel dat hij mij inpalmt... Hoop dat ik nu echt een keer goede hulp krijgt
Ik krijg echt de kriebels van je zogenaamde "therapeut". Weet je wat grooming is? Dat is wat hij aan het doen is..... Hij mag niet aan je zitten! Dat is nog erger dan appen! En ja dat mag je tegen je ha gewoon zeggen. Ga alsjeblieft niet terug naar die man.... bescherm jezelf! Stuur hem een mail, bij deze zeg ik de therapie bij u op. Mvg taccowoman. Blokkeer zijn nummer op je telefoon en op de App en stop de ongelezen mail die je waarschijnlijk terug gaat krijgen in een mapje.
En aangifte vind ik nu ik de rest gelezen heb zeer zeker een goede optie!
Meis schaam je absoluut niet dat dit je is overkomen! Het gebeurt vaker dan je denkt.... veel vaker om ziek van te worden. Gelukkig zie je het nu zelf en doe je er iets aan! Dat is zo ontzettend sterk! Haal daar kracht uit.
donderdag 22 januari 2015 om 18:30
quote:yasmijn schreef op 22 januari 2015 @ 17:39:
Die therapeut is aangifte waardig.
+ 10000000
En taccowoman, je bent hem absoluut GEEN verklaring schuldig over waarom je wilt stoppen met de therapie, maar ik begrijp heel goed dat je dit nu lastig vindt. Je kunt het zakelijk brengen:
Jan/Piet,
Per direct stop ik met de therapie omdat deze niet aansluit bij wat ik nodig heb om vooruit te komen,
Groet,
Taccowoman.
Die therapeut is aangifte waardig.
+ 10000000
En taccowoman, je bent hem absoluut GEEN verklaring schuldig over waarom je wilt stoppen met de therapie, maar ik begrijp heel goed dat je dit nu lastig vindt. Je kunt het zakelijk brengen:
Jan/Piet,
Per direct stop ik met de therapie omdat deze niet aansluit bij wat ik nodig heb om vooruit te komen,
Groet,
Taccowoman.
donderdag 22 januari 2015 om 18:53
quote:taccowoman schreef op 22 januari 2015 @ 18:46:
ik zal hem zo even een mail sturen, maar ben bang dat hij dat niet kan waarderen. dat hij mij lastig gaat vallen en/of bedreigen of dat hij zomaar bij mijn huis komt. Of andere mensen inlicht over mij..
Jouw angst is precies waarop hij hoopt zodat hij lekker zijn gang kan blijven gaan. Dus hoe moeilijk ook voor nu, zet je angst opzij en kap direct al het contact. Als hij je daadwerkelijk lastigvalt, meteen politie bellen.
Waar heb je deze griezel opgeduikeld?
ik zal hem zo even een mail sturen, maar ben bang dat hij dat niet kan waarderen. dat hij mij lastig gaat vallen en/of bedreigen of dat hij zomaar bij mijn huis komt. Of andere mensen inlicht over mij..
Jouw angst is precies waarop hij hoopt zodat hij lekker zijn gang kan blijven gaan. Dus hoe moeilijk ook voor nu, zet je angst opzij en kap direct al het contact. Als hij je daadwerkelijk lastigvalt, meteen politie bellen.
Waar heb je deze griezel opgeduikeld?
donderdag 22 januari 2015 om 18:56
quote:taccowoman schreef op 22 januari 2015 @ 18:46:
ik zal hem zo even een mail sturen, maar ben bang dat hij dat niet kan waarderen. dat hij mij lastig gaat vallen en/of bedreigen of dat hij zomaar bij mijn huis komt. Of andere mensen inlicht over mij..Jammer dat hij dat niet gaat waarderen, zijn probleem niet die van jou! Wees niet bang dat hij je lastig gaat vallen, de kans dat dit gaat gebeuren is klein. Doet hij het wel dan doe je aangifte. Teruggaan is helemaal geen optie!
ik zal hem zo even een mail sturen, maar ben bang dat hij dat niet kan waarderen. dat hij mij lastig gaat vallen en/of bedreigen of dat hij zomaar bij mijn huis komt. Of andere mensen inlicht over mij..Jammer dat hij dat niet gaat waarderen, zijn probleem niet die van jou! Wees niet bang dat hij je lastig gaat vallen, de kans dat dit gaat gebeuren is klein. Doet hij het wel dan doe je aangifte. Teruggaan is helemaal geen optie!
donderdag 22 januari 2015 om 19:03
Zo de mail heb ik verstuurd... weer een zorg minder mag ik hopen..
Ik heb hem toen via internet gevonden.. Hij heeft een praktijk aan huis en ik kon mij daar aanmelden zonder een verwijsbrief van de huisarts. Maar ook deze therapeut valt niet onder eigen risico of wordt niet vergoedt, waardoor ik alles zelf moet betalen. Maar heb ook het gevoel dat het hem alleen maar om het geld gaat..
Want hij ging steeds verder.. en ik heb verschillende hulpvragen aan hem gesteld, waar ik graag aan wou werken of waar ik mee zat maar keer op keer veranderde hij van onderwerp en elke keer weer wat anders.. Ik hoop gewoon nu echt dat ik mijn eigen geluk terug kan vinden.. En hij weet elke keer mijn zwakte te raken, me dingen opdringen die ik niet wou.. ik kreeg het gevoel dat hij alles maar wist... hij heeft mij toen zelf een knuffel gegeven...
maar nu ik daar aan denk, en jullie tips en advies lees weet ik nu 100% zeker dat hij niet een goede therapeut is.. en blij dat ik toch een afspraak heb gemaakt met de huisarts.. anders was ik daar misschien nog langer bij gebleven... Ik weet nog heel goed toen ik daar vorig jaar weer kwam bij hem in therapie dat hij zei, ik voelde al dat jij terug zou komen, want ik heb alle gegevens en formulieren bewaard... Jij bent echt de enigste waarvan ik alles nog heb.. want normaal vernietig ik alles als het zo oud is.. Toen had ik zoiets van nee, dat klopt niet
Ik heb hem toen via internet gevonden.. Hij heeft een praktijk aan huis en ik kon mij daar aanmelden zonder een verwijsbrief van de huisarts. Maar ook deze therapeut valt niet onder eigen risico of wordt niet vergoedt, waardoor ik alles zelf moet betalen. Maar heb ook het gevoel dat het hem alleen maar om het geld gaat..
Want hij ging steeds verder.. en ik heb verschillende hulpvragen aan hem gesteld, waar ik graag aan wou werken of waar ik mee zat maar keer op keer veranderde hij van onderwerp en elke keer weer wat anders.. Ik hoop gewoon nu echt dat ik mijn eigen geluk terug kan vinden.. En hij weet elke keer mijn zwakte te raken, me dingen opdringen die ik niet wou.. ik kreeg het gevoel dat hij alles maar wist... hij heeft mij toen zelf een knuffel gegeven...
maar nu ik daar aan denk, en jullie tips en advies lees weet ik nu 100% zeker dat hij niet een goede therapeut is.. en blij dat ik toch een afspraak heb gemaakt met de huisarts.. anders was ik daar misschien nog langer bij gebleven... Ik weet nog heel goed toen ik daar vorig jaar weer kwam bij hem in therapie dat hij zei, ik voelde al dat jij terug zou komen, want ik heb alle gegevens en formulieren bewaard... Jij bent echt de enigste waarvan ik alles nog heb.. want normaal vernietig ik alles als het zo oud is.. Toen had ik zoiets van nee, dat klopt niet
donderdag 22 januari 2015 om 19:09
Heel goed dat je de mail hebt gestuurd. Lucht op toch?
En weet je, ook ik heb mijn dosis kwakzalvers gehad omdat ik niet naar de huisarts wilde en het allemaal 'zelf wilde oplossen'. Ik begrijp dat je voor jezelf een laagdrempelige manier wilde zoeken om aan jezelf te werken zonder al te veel 'gedoe'. Met je gevoel is niets mis, wel met het opkomen voor jezelf en je eigen belangen A) herkennen en
er naar handelen. Ik hoop echt dat je huisarts je doorverwijst naar de juiste hulp!
En weet je, ook ik heb mijn dosis kwakzalvers gehad omdat ik niet naar de huisarts wilde en het allemaal 'zelf wilde oplossen'. Ik begrijp dat je voor jezelf een laagdrempelige manier wilde zoeken om aan jezelf te werken zonder al te veel 'gedoe'. Met je gevoel is niets mis, wel met het opkomen voor jezelf en je eigen belangen A) herkennen en
er naar handelen. Ik hoop echt dat je huisarts je doorverwijst naar de juiste hulp!
